edukatorki

super-dziecko.

2009-06-03T14:11:00.000-07:00

Współczesny człowiek żyje w super-czasach, pracuje w super-firmie, aby tam zarobić na super-auto, którym wyczerpany wróci do super-domu. Kariera nie jest jednak najważniejsza, dlatego też ma on również dziecko, tzn. super-dziecko.
Każdy z nas pragnie dobra swojego dziecka. Aby było zdrowe, silne i przede wszystkim doskonale wykształcone. Wiemy jak ważny jest tzw. dobry start. Dlatego starannie dobieramy przedszkole, pierwszą szkołę itd. Na ogół mamy również pomysł na przyszły zawód naszej pociechy. I tak wrota sukcesu stoją przed nim/nią otworem.
Żyjemy w przekonaniu, że zaistnieć mogą jedynie wybitne jednostki. Perfekcyjna znajomość 2-3 języków obcych staje się normą. Najlepiej jeśli dodatkowo jednostka jest prymusem w wielu dziedzinach. Dlatego myśląc o przyszłości naszych dzieci, zapisujemy je na liczne zajęcia pozalekcyjne, koła zainteresowań, nawet jeśli nie dotyczą hobby dziecka. Oczekujemy samych piątek i szóstek w szkole, bycia najlepszym.
W ten sposób możemy jednak łatwo przekroczyć granice. Nieustannie podnosząc poprzeczkę dziecku, brutalnie wbijając je w szarą rzeczywistość i dorosłe życie, które jest dziś przepełnione agresją i ciągłą rywalizacją , pozbawiamy dzieci dzieciństwa. A więc najpiękniejszego okresu ich życia. Czasu beztroskiej zabawy, marzeń i dziecięcego uśmiechu. W ten sposób możemy doprowadzić do głębokich zmian w psychice i życiu dziecka, tworząc jednostkę zdominowaną materializmem.
Jako puentę chciałabym przytoczyć słowa niemieckiego satyryka i myśliciela Georga Christopha Lichtenberga – „Istnieje obecnie tylu geniuszów, że należy być zadowolonym, gdy niebo obdarzy nas dzieckiem, które nie jest genialne.”

Podsumowanie cd.

2009-06-03T13:32:00.000-07:00

Tak jak napisała Emilia nasza praca współtworzeniu bloga dobiegła końca. Osobiście bardzo się cieszę za taką możliwość jaką nam dały te zajęcia. Przyznam szczerze, że nigdy wcześniej nie miałam możliwości( a może brakło też i trochę chęci;-)) w prowadzeniu bloga. Mam nadzieję, że dzięki naszym wpisom wiele osób mogło choć trochę dowiedzieć się czym są media w edukacji i może choć część tej wiedzy będą mogły wykorzystać kiedyś w przyszłości. Już na koniec chciałabym podziękować wszystkim dziewczynkom, bez których ten blog nie mógłby istnieć, jak również i osobom, które wiernie śledziły nasze wpisy. Pozdrawiam i do zobaczenia:-)

Podsumowanie

2009-06-03T12:36:00.000-07:00

I tak oto nasz udzial we wspoltworzeniu bloga dobiegl konca. Zapewne zdanie na temat tego rodzaju zaliczenia zajec jest podzielone, dlatego nasza grupa postanowila zebrac wszelkiego rodzaju plusu i minusy "blogerowania" :)

Po pierwsze, naszym zdaniem ta forma przebiegu zajec jest bardzo korzystna dla studenta, ktory badz co badz musi nauczyc sie krytycznego podejscia do zycia. I tak dzieki temu, ze mialysmy mozliwosc tudziez obowiazek :) umieszczac posty na blogu nasze horyzonty myslowe nie tylko sie poszerzyly, ale takze przybraly okreslona postac.

Po drugie, forma ta uczy wspolpracy w grupie i wiazacej sie z nia odpowiedzialnosci grupowej (sytuacja z plagiatem, na pewno na dlugo pozostanie w naszej pamieci :)).

Po trzecie, w końcu posrod szeregu wykladow, na ktorych nie mamy zbyt wielu mozliwosci do wypowiedzi pojawily sie zajecia, na ktorych zarowno w formie pisemnej - na blogu jak i ustnej - podczas zajec moglysmy wyrazic nasze zdanie, poglady itp.

I tak wymieniac mozna bez liku... Minusow jest niewiele... wlasciwie jedne i wiazacy sie raczej bezposrednio z koncowa ocena pracy, która dopiero przed nami :) Uwazamy, ze ocenianie calej grupy jako calosci nie zawsze odda rzeczywisty wklad i prace poszczegolnych jej czlonkow. Jednak jako, ze egzekwowanie tego nie jest w interesie Jedynego Edukatora pozostawimy ta watpliwosc do przemyslenia zarowno wszystkim tym, ktore aktywnie dzialaly w swoich grupach, jak i tym "troszkę" mnie zapracowanym ;]

Podsumowując, jestemy zdecydowanie za kontunuacja tego rodzaju prowadzenia zajec i korzystajac z okazji zyczymy przyszlym edukatorkom owocnej,tworczej i samodzielnej pracy :)

Raporcik :)

2009-06-03T10:52:00.000-07:00

Wypełniając nasze ostatnie zadanie podsumujemy zajęcia, na które uczęszczałysmy przez semestr, a które nazywaja się: Edukacyjne zastosowanie komputerów.
Faktycznie jednym z edukacyjnych zastosowań komputerów może być prowadzenie bloga, w którym to porusza się problemy i tematy edukacyjne. Na tej właśnie zasadzie zostały prowadzone nasze zajęcia. Z początku pomysł cotygodniowych wpisów nie był zbyt zachęcający, ale z uplywem czasu doceniłyśmy możliwość własnych wypowiedzi. Praca w grupach jest według nas bardzo dobrym pomysłem. Dzięki niej mogłyśmy lepiej się poznać oraz podzielić obowiązki między siebie. Była to tez mozliwość ćwiczenia pracy polegającej na kompromisie. A jak wspomniała juz jedna z koleżnek była to też " lepsza opcja " dla osób, które w temacie komputerowym nie czuły się najswobodniej.
Możliwość jak i pewne zobowiązanie regularnych wpisów dało nam szanse wypowiedzenia się na temat, który wydaje nam się ciekawy. Chociaż tu pojawiły się różne opinie, gdyż zakres naszych wypowiedzi został zmniejszony. Uważamy, że milo byłoby wypowiedziec się równiez na tematy ogólno pedagogiczne, a nie tylko związane z mediami. Nie ukrywamy jednak, że nasza wiedza w tym zakresie została znacznie poszerzona z czego jesteśmy zadowolone. Czytając interesujące nas wiadomości na tematy, o których chciałyśmy pisać jak i obowiązkowe wypowiedzi na forach sprawiły, że dowiedziałyśmy się rzeczy, o ktorych same pewnie byśmy się nie dowiadywały, a ktore przydadzą się w przyszłości.
Reasumując, pomimo paru kwestii spornych , jestesmy usatysfakcjonowane naszą praca na zajęciach. Mogłyśmy poznać róznorodne ciekawostki związane z mediami oraz ich funkcjonowaniem w świecie. Nasze poglądy mogły się zmieniać i kształtowac, co z pewnością zaprocentuje w przyszlości. A w niej jak wiadomo mediów nie zabraknie ;)

Z poważaniem redakcja Nowoczesnej Edukacji

Bajki i filmy edukacyjne dla dzieci ... czyli nauka na wesoło

2009-06-03T10:33:00.000-07:00

Kilka lat temu miało miejsce wystąpienie obrońców praw dziecka, którzy wyrazili swój sprzeciw wobec nadmiaru przemocy w mediach. Mówili oni o pornografii w internecie, brutalnych grach komputerowych oraz bajkach i filmach dla dzieci, w których krew leje się strumieniami. Wraz z tym dniem zrobiło się w naszym kraju głośno o programach edukacyjnych i bajkach bez przemocy, które we właściwy sposób stymulują rozwój dziecka.

Skupmy się na programach edukacyjnych. Na dobry początek seriale, teatrzyki i bajki, które wpływają na kształtowanie się psychiki najmłodszych. Pierwsze o czym zapewne pomyślałoby większość czytelników to "Teletubisie". Kolorowe stworki, niewiele mówią, zawsze radosne, przyjazne i życzliwe względem siebie. W każdym odcinku jest poruszany inny temat i przyjemny sposób prezentowany najmłodszej widowni.
Program został wyprodukowany specjalnie na zlecenie telewizji BBC. W bardzo krótkim czasie te uśmiechnięte postacie zdobyły popularność na całym świecie. Także w Polsce mają one rzeszę fanów, a wśród nich są nie tylko dzieci ale również ich rodzice. Wielu mówi, że zazdroszczą swoim dzieciom możliwości oglądania tego typu programów. Słowa zadowolonego rodzica są dla twórców programu największą nagrodą.

Czas na nieco większych odbiorców. Ciekawi świata i wrażeń mogą przebierać w ofercie różnorakich programów opartych na schemacie quizów, łamigłówek oraz przekazujących konkretną wiedzę. Przykładowo serial animowany, który już od wielu lat cieszy się popularnością wśród widzów o przedziale wiekowym 5-9, a mowa o "Było sobie życie". Na przykładzie codziennych zdarzeń, niewielkich urazów czy chorób pokazywana jest praca ludzkiego organizmu. Twórcy programu stworzyli również serial opowiadający historię wielu narodów i kultur, wielkie odkrycia geograficzne oraz rozwój społeczeństwa: "Były sobie odkrycia".

W telewizji pojawiła się również cała gama programów dla dzieci, dzięki którym mogą się one uczyć języka angielskiego. "Magiczny świat Dory" (telewizja Nickelodeon), "Lippy and Massy" (TVP1 i TVP Polonia), a także dostępne na kasetach VHS i płytach DVD lekcje angielskiego w wykonaniu bohaterów disney'owskich bajek, czyli "Magic English".

Najtrudniej znaleźć odpowiednie programy dla młodzieży, która kpi sobie jedynie z nich, a ekranizacje lektur szkolnych (które są na coraz to wyższym poziomie) oglądają pod przymusem i z nieukrywaną niechęcią.

Moim zdaniem wprowadzenie tego typu programów było bardzo dobrym posunięciem i mam nadzieję, że będzie ich coraz więcej.

Czy mamy do czynienia ze zmierzchem książek?

2009-06-03T10:25:00.001-07:00

Biblioteki internetowe... " biblioteka cyfrowa to technologia umożliwiająca udostępnianie w Internecie obiektów w formie elektronicznej, takie jak książki, mapy, dokumenty, zdjęcia, pocztówki, grafikę, obiekty audio-wideo, obiekty muzealne, archiwalia itp."
Biblioteki internetowe znajdują sobie coraz większą ilość zwolenników. Korzystają z nich nie tylko leniwi domatorzy, którzy niechętnie wychodzą z domu, ale też studenci lub uczniowie, którzy nie mają czasu na to, żeby wybrać się do tradycyjnej biblioteki. Jednakże nie można się tu wymawiać jedynie brakiem czasu. Często można zauważyć u ludzi czystą nieukrywaną awersję do różnego rodzaju tworów papierniczych, tym bardziej jeśli na dodatek zawierają jakieś treści wymagane przez wyżej postawione osoby. Wielokrotnie wpływ na ilość odwiedzin w bibliotece mają niepozorne panie bibliotekarki, które choć nie zawsze to jednak często raczej nie zachęcają, tylko odstręczają potencjalnych czytelników. Biblioteki internetowe mają wiele zalet, można z nich korzystać bez ograniczeń, jedynym wymogiem jest dostęp do Internetu, w większości są one bezpłatne. Zawierają większą część znaczących utworów literackich na przykład takich jak lektury. Można z nich korzystać o każdej porze dnia i nocy, nie trzeba też wychodzić z domu aby z nich skorzystać. Czy zatem przy tak ogromnym wachlarzu zalet bibliotek internetowych tradycyjne biblioteki nie są już przeżytkiem? Można by pomyśleć, że biblioteki tradycyjne są w dzisiejszych czasach mało praktyczne, a nawet powiedziałabym niekologiczne, bo przecież produkcja książek łączy się z wytwarzaniem papieru, a to z kolei ze ścinaniem lasów i tak dalej, i tak dalej… Ale… czyż nie lepiej wybrać się w czasie wolnym do zacisza osiedlanej biblioteki, aby tam w spokoju poszperać, posnuć się między regałami pełnymi niezbadanych treści? Czyż nie ciekawiej spotkać nowych znajomych, którzy z napięciem wyczekują nowej ksiązki ulubionego autora na półce? Czy nie lepiej spędzić czas, gdzieś gdzie delikatny szelest przewracanych kartek jest jak muzyka dla ucha? Na te pytania mój drogi czytelniku musisz odpowiedzieć sobie sam…

RAPORT

2009-06-03T09:53:00.000-07:00

Nasza praca niestety dobiega końca. Jak każde zajęcia miały one swoje plusy i minusy. Z jednej strony było to kolejne uczące nas czegoś doświadczenie w naszym życiu a z drugiej swego rodzaju formą pracy. Zajęcia te wymagały od nas współpracy w grupie, umiejętności dogadania się( niestety nie zawsze to wychodziło, niektóre osoby nie chciały udzielać się zbyt często, ale cóż zrobić nikogo nie da się zmusić do czegokolwiek). Ogólnie współdziałanie i zainteresowanie niektórych członków grupy było duże. Każdy starał się coś wnieść od siebie i zaciekawić tym innych. Efektem naszego działania jest kilkanaście postów umieszczonym na portalu.
Zadania które zostały nam zlecone na pierwszy rzut oka wydawały się nie ciekawe często uznawane za nudne jednak po głębszej analizie stwierdziłyśmy, że zadania te wnoszą coś progresywnego w nasze życie. Przez te zadana rozwijaliśmy m.in nasze zdolności językowe, informatyczne, komunikacyjne, a przede wszystkim rozwinęła się nasza cierpliwość!!!!
Dzięki Portalowi Edukacyjnemu miałyśmy możliwość wypowiadania się na forum na różne tematy, po za tym często mogłyśmy sięgać do każdego rodzaju literatury zarówno popularnej jak i naukowej. Nasze zajęcia były urozmaicone. Czasami oglądałyśmy filmy a czasami pracowałyśmy przy komputerach, również zdarzały się mile niespodzianki jak wcześniejsze zwalnianie z zajęć.
Na tym kończymy nasze podsumowanie półrocznych zmagań ze " światem wirtualnym". Mimo kilku zgrzytów w grupie ( które świadczą o próbie nawiązania współpracy i porozumienia) uważamy, iż pracowało nam się całkiem przyjemnie, potrafiłyśmy złapać wspólny język, iść na kompromis (jeśli była taka potrzeba) i stwierdzamy, że każda z nas znalazła swoje miejsce w tworzeniu bloga. Proponowana ocena to:5:):):):)

Raport dotyczący zajęć edukacyjne zatosowanie komputerow

2009-06-03T07:29:00.000-07:00

No coz to juz koniec zajec z tego przedmiotu no coz czas szybko mija no i bedziemy musieli sie pozegnac:( naszym zdaniem zajecia prowadzone w ten sposob sa ciekawa alternatywa dla tego typu zajec. Byla to mila odmiana po wspomnieniach z wczesniejszych etapow edukacji, ktore wiaza przedmiot informatyki z tzw. "luznymi lekacjami". Bylo to polaczenia praktycznych umiejetnosci pracy z okreslonymi programami, jak i elementy teoretyczne. Ciekawym dodatkiem byly rowniez filmy i mozliwosc wypowiedzenia sie w dyskusji. Forma prowadzenia zajec a wiec blog wymagala od nas sumiennosci i terminowosci oraz pomyslowosci co uwazamy za bardzo potrzebne. Dodatkowe prace pozwalaly zintegrowac grupe i popracowac wspolnie oraz potrenowac umiejetnosc wspolpracy oraz dochodzenia do kompromisu. Wyniki mozna obejrzec w postach:) Kolejnym plusem byla mozliwosc pewnego tworzenia zajec poprzez rozpoczynanie dyskusji. ale jak we wszystkim (niestety) mozna rowwniez i w tych zajeciach znalezc cos negatywnego, bo przeciez nie ma rzeczy, czy zajec idealnych:) naszym zdaniem do minusow mozna zaliczyc monotematycznosc prowadzonego bloga, pomimo tego ze temat jest obszerny i mozna go ujac z roznych perspektyw to jest to ciagle ten sam temat. A drugim minusem wedlug nas jest narzucenie tematu, z jednej strony pomoglo to w pracy, ale z drugiej ograniczalo nas w pewien sposob. ALe ogolna ocena jest pozytywna. Za caloksztal wystawiamy 4.5:):):):) oby wiecej bylo takich zajec na kotrych rowniez uczymy sie umiejetnosci praktycznych a nie tylko teorii oderwanej od codziennego zycia:):):):)

Podsumowanie/ raport :)

2009-06-03T04:20:00.000-07:00

Nasza praca oparta na prowadzeniu bloga dobiega końca. W związku z tym chcemy ją jakoś podsumować. Mimo, iż Internet nie jest nam obcy, prowadzenie bloga było dla nas nowym doświadczeniem. Poznałyśmy pewnego rodzaju strukturę bloga, czynności i etapy niezbędne do jego prawidłowego funkcjonowania. Związany z blogiem zbiór informacji dotyczących szeroko rozumianych mediów, pozwolił nam na odkrycie wielu ciekawostek. Każda z nas zdaje sobie sprawę czym są media w potocznym tego słowa znaczeniu, jednak dzięki zajęciom i współpracy poszerzyłyśmy swoje zasoby pojęciowe :) Nawiązując do wspomnianej współpracy- również mogłyśmy się czegoś nauczyć. Zdałyśmy sobie sprawę, iż współpraca oparta na spójnym działaniu kilku osób nie jest łatwa. Wydaje nam się jednak, że odpowiedzialność grupowa powinna mieć swoje granice, gdyż jak wspomniano w jednym z wpisów- często nie mamy wpływu na aktywność i pracę innych ( oczywiście nie oznacza to, iż w naszej grupie wystąpiły problemy tego typu ) :) Dzięki powierzanym nam zadaniom, zapoznałyśmy się również z funkcjonowaniem kilku programów. Z całą pewnością możemy więc stwierdzić, iż nasza współpraca była bardzo owocna i mimo drobnych problemów, dostarczyla nam wielu korzyści.

Współczesna technologia kształcenia, szansa dla uczniów...?

2009-06-03T02:55:00.000-07:00

Nauka czy uczenie się - te słowa od zawsze wzbudzają niechęć i zrezygnowanie uczniów. Dużo teorii, ogromne książki i mało czasu, tak pewnie wyglądają skojarzenia związane ze sprawdzianem czy klasówką dla wielu ludzi. Jednak współczesna technologia kształcenia, związana z technologią informacyjną niesie za sobą pewne zmiany, odgrywające wielką rolę w naszym życiu…

Jak napisał Maciej Sysło autor książki pt. ,,Rozwój technologii informacyjnej a edukacja - stan, kierunki, wyzwania’’:
,, (...) ekspansja technologii informacyjnej jest porównywalna z wynalezieniem pisma, a później – druku’’. Jak powszechnie wiadomo, zarówno pismo, druk, a współcześnie i komputer wspomagają edukację. Z technologią informacyjną powiązanych jest wiele ułatwień, z których czasem nie zdajemy sobie nawet sprawy: umożliwia ona kształcenie zdalne (na odległość), pozwala wybrać miejsce i czas uczenia się, umożliwia pewne zmiany treści, pozwala na samodzielne i szybkie szukanie potrzebnych informacji, podwyższa poziom celów uczenia się – uczeń szuka i zapamiętuje niezbędne mu informacje, ale również potrafi je wykorzystać w praktyce (w sytuacji problemowej). Dodatkowo wytwarza ona pewne więzi między ludźmi, niejednokrotnie uczy ich organizacji pracy tak zbiorowej jak i indywidualnej.

Tak więc widać, że współczesna technologia kształcenia się, powiązana z technologią informacyjną niesie ze sobą wiele możliwości. Pozwala na pewną ważną indywidualizację kształcenia – czyli dostosowania treści i formy uczenia się do różnic między poszczególnymi uczniami, a także jest pewnym urozmaiceniem i pomocą dla tych, dla których tradycyjna forma uczenia się nie jest już tak ,,interesująca''. Czy posiada ona same superlatywy, czy ma także wady? Oczywiście technologia ta niesie za sobą również pewne zagrożenia związane z emocjonalnym aspektem kształcenia i uspołecznieniem, lecz moim zdaniem edukacja wsparta o technologię informacyjną, jeśli tylko będzie rozpowszechniona i dostępna dla wszystkich ludzi (co stanowi często problem związany z sytuacją materialną danych społeczeństw), stanie się ogromną szansą dla człowieka, który tak pragnie nieustannych zmian w swoim życiu…

Bibliografia:
Maciej Sysło, ,,Rozwój technologii informacyjnej a edukacja - stan, kierunki, wyzwania"
Bolesław Niemierko, ,,Kształcenie szkolne. Podręcznik skutecznej dydaktyki"

Raport grupy pod nazwą „problemy edukacyjne” z pracy na zajęciach z edukacyjnego zastosowania komputerów w roku adademickim 2008/2009

2009-06-01T08:01:00.000-07:00

Korzystając z możliwości (żeby nie powiedzieć z obowiązku) wypowiedzenia się na temat naszej pracy w minionym roku akademickim, metod tej pracy i systemu oceniania, chciałybyśmy podkreślić, że nasza grupa jest zasadniczo usatysfakcjonowania z odbytych w wyżej wymienionym okresie zajęć, niemniej jednak zdania na poszczególne części składowe przedmiotu są podzielone. Zacznijmy jednak od tego, co wspólne. Wszystkim nam podobała się praca zespołowa. Po pierwsze dlatego, że to dla nas dodatkowa forma integracji i współpracy; po drugie dlatego, że ćwiczy ona nie tylko zdolności informatyczne, ale też szereg innych kompetencji jak na przykład wypracowywanie kompromisów w kwestiach spornych; poza tym dla osób, które nie są „orłami” w dziedzinie mediów jest to forma mniej stresująca i można oczekiwać pomocy od innych członków grupy i tak dalej…

Co do oceniania nas grupowo pojawiło się nieco większe zróżnicowanie poglądów. Niektórym z nas to odpowiada, pojawiły się jednak także głosy, że nie zawsze mamy wpływ na „oporne jednostki” i czasem jedna osoba może zepsuć prace grupy, a wówczas nie chciałybyśmy ponosić konsekwencji nie zorganizowania takiej osoby. Faktem jest, że gdybyśmy w ogóle nie były oceniane zespołowo, to praca w grupach byłaby fikcją, jednak może pewnym wyjściem z tej sytuacji byłoby potraktowanie tej oceny jako składowej oceny końcowej. Mamy jednak nadzieję, że nasza wspaniała grupa zostanie oceniona pozytywnie.
No i jeszcze kwestia wzajemnego oceniania się. Z przykrością musimy stwierdzić, że większość z nas uważa taki zabieg za bezcelowy, a to z co najmniej dwóch powodów. Po pierwsze dlatego, że nawet gdybyśmy uważały, że któraś z grup nie stanęła na wysokości zadania i tak nie oceniłybyśmy jej negatywnie. Po drugie nie ukrywamy, że nie czytamy wszystkich swoich postów, ale tylko te, które nas interesują, więc trudno nam wiele rzeczy ocenić z racji tego, że nie czytamy swoich tekstów pod tym kontem.

Co do treści edukacyjnych zastosowań komputerów, tu również zdania są podzielone. Prowadzenie wspólnego bloga oraz dyskusje na forum zdecydowanie było dla nas inspirującym doświadczeniem i faktyczną refleksją nad możliwością wykorzystania mediów w praktyce pedagogicznej. Niektóre osoby z naszej grupy miały nadzieje nabyć na zajęciach nieco inne kompetencje informatyczne, mamy tu na myśli kurs obsługi wybranych programów.

Niniejszym uważamy księgę wniosków za zamkniętą.

Rywalizacja...motywująca czy antypedagogiczna?

2009-05-28T03:00:00.000-07:00

Ostatnio spotkałam się z sytuacją, kiedy rywalizacja o oceny między uczniami popadła w zastraszającą skrajność... Przykład mojej kuzynki w wieku 11 lat: dostała wzorowe oceny w związku ze zbliżającym się końcem roku..oraz...list z pogróżkami od rówieśniczek z klasy. Nie będę przytaczać słów,jakie owy list zawierał, ale uwierzcie mi, że była to przerażająca treść. Oczywiście zastraszona dziewczynka nie pisnęła nikomu słowa przez długi czas..Przypomina mi się równiez, że kuzynka bardzo często opowiadała o napiętnowaniu jej przez koleżanki właśnie przez to ,ze dostawała lepsze oceny.. dziewczynka jest bardzo skromna, cicha, sympatyczna..nie wywyższa się z powodu tych lepszych ocen, dlatego nie mogłaby prowokowac innych swoją osobowością. I chciałabym teraz zastanowić się nad rywalizacją w szkole..czy nauczyciel nie jest w stanie pokierować jej we własciwym kierunku? Dobrze wiemy, że rywalizacja jest motywująca, popycha do pracy nad sobą itd...ale w jakim momencie jej pozytywny wpływ ulega degradacji na rzecz nienawiści i zazdrości?I czy mozna to kontrolowac? Wydaje mi się, że przede wszystkim
szkoła, jak i rodzice oceniają dziecko wg "osiągnięć szkolnych"-czyt. ocen. Kto nie spotkał się z sytuacją, kiedy to rodzic wypytuje dziecko , jak wypadło na tle klasy; czy ktoś miał lepsza ocenę?itp..To właśnie skłania dziecko do porównywania siebie do innych w złym kierunku, zamiast skupić się na samodzielnym i krytycznym rozwoju. Nie liczy sie dla dziecka, to ze dostało 5 dzęki samodzielnej pracy i wysiłkowi, ale liczy się to, ze dostało lepszą ocene od innych albo,że ktoś dostał 6! Myslę,że rywalzacja w szkole jest potrzebna,gdyz jest ona napędzająca i towarzyszy człowiekowi przez całe jego zycie. Jednak rodzice oraz szkoła powinni od początku kontrolowac rozwój rywalizacji oraz przekazywac najważniejsze wartosci i prawdy. Aby zniszczyć tzw "wyścig szczurów" gdy dziecko zaczyna rozumieć co może zyskać przez"dobrą średnią"...
Jednak istnieje problem innej natury...Co ,gdy rodzic sam wpędza dziecko w proces chorobliwej rywalizacji oraz niezdrowej zazdrości?

Wykorzystywanie ufności dzieci

2009-05-28T02:05:00.000-07:00

Media często "kręcą" swój biznes wokół tych najmłodszych i najniewinniejszych. Każdy z nas wie jak bardzo ufne, szczere i otwarte są dzieci. Media niestety wykorzystują to doskonale. Wszystkie reklamy, bajki, programy dla dzieci są tak skonstruowane i przemyślane, żeby naszych najmłodszych "omamić". Stwarzane są specjalne nowoczesne narzędzia marketingowe. Nie wiem czym dzieci sobie zasłużyły, aby je w ten cały "biznes medialny" mieszać i wykorzystywać.

Mass media a rozwój dziecka

2009-05-27T17:55:00.000-07:00

Mass media określa się jako ogół elektrycznych i elektronicznych sposobów odtwarzania, zapisywania i rozpowszechniania obrazów i dźwięków, które stosuje się w komunikowaniu masowym w celu zorganizowania odbioru indywidualnego lub zbiorowego (A. Kłoskowska, Kultura masowa, Warszawa 1980).

Mass media są wszechobecne w dzisiejszym świecie, wkraczają w niemalże każdy obszar naszego życia i nie omija to również dzieci. Wręcz przeciwnie, są one najbardziej podatnymi ich odbiorcami ze względu na łatwość poddawania się różnym wpływom i nierozwiniętą umiejętność krytycznego myślenia. Większość czasu poza szkołą dzieci obecnie poświęcają na oglądanie telewizji i granie na komputerze. Co więcej, często poświęcają na "wciągającą grę" czas przeznaczony na sen i odpoczynek, co jest powodem zmęczenia i nieaktywność na lekcjach.
Spędzanie całego dnia przed komputerem lub na kanapie przed telewizorem jest powodem nie tylko coraz bardziej postępujących wad wzroku, ale także gwałtownie rosnącej nadwagi wśród dzieci. Młodzi ludzie nie mają czasu, ani ochoty się ruszać, coraz rzadziej spotykają się na podwórkach, grają w piłkę, w wyniku czego są ociężałe i mniej sprawne, nawet zwykłe zajęcia wychowania fizycznego w szkole są dużym problemem.
Kolejnym problemem jest ilość przemocy, wulgaryzmów oraz innych nieodpowiednich dla dzieci treści, jakimi przepełniony jest Internet oraz telewizja. Już małe dzieci używają wulgarnych wyrazów, których znaczenia same nie rozumieją i prawdopodobnie zasłyszały je w telewizji bądź przeczytały na jakimś forum internetowym. Wypowiedzi dzieci stają się coraz bardziej niegramatyczne, niepoprawne, a język jest bardzo ubogi.
Problem ten dotyczy również pisania. W dobie, kiedy wszystko odbywa się za pomoą komputera, dzieci nie uczą się ładnego, a przynajmniej wyraźnego pisania. Wszelkie prace, wypracowania piszą na klawiaturze komputera, a coraz to bardziej zaawansowane technicznie programy komputerowe same poprawiają ich błędy.

Kilka słów o lekcji informatyki w szkołach...

2009-05-27T14:36:00.000-07:00

W związku z rozwojem techniki, w szczególności zaś z rozwojem komputeryzacji, nieodzowne jest dzisiaj wprowadzanie informatyki do szkół, jako przedmiotu, który okazuje się równie niezbędny dzieciom, jak inne, nauczane od lat i jako narzędzia, które naukę niezwykle ułatwia.
Wiele dzieci posiada komputery w domu i informatyka pomaga im rozszerzać wiedzę o sprzęcie, który jest w ich zasięgu. Tym zaś, które nie mają komputerów, stwarza się w ten sposób okazję do zapoznania się i oswojenia z komputerem. Lekcje informatyki są dla nich często pierwszym kontaktem z komputerem, są więc zarazem bardzo ważne dla ich przyszłego życia. Komputer towarzyszy bowiem współczesnemu człowiekowi na każdym kroku i jest wielokroć podstawowym narzędziem pracy.
Komputer jest dzisiaj, obok gazet, książek i telewizora podstawowym narzędziem do zdobywania informacji. Internet, którego błyskawiczny rozwój obserwujemy w ostatnich latach, staje się coraz poważniejszym źródłem wiadomości. Dzięki lekcjom informatyki dzieci mają więc możliwość pogłębiać swoją wiedzę na różne tematy i uczyć się nowych sposobów odkrywania świata.
Ponadto komputer daje możliwość nowego, niekonwencjonalnego podejścia do uczenia się różnych przedmiotów. Nawet nauka obcego języka za pośrednictwem komputera jest ciekawa i choć niekonwencjonalna — skuteczna. Zawiera w sobie bowiem elementy przyswajania obcojęzycznych tekstów, słuchania mowy w oryginalnym wydaniu i oglądania obrazów, które pozwalają skupić uwagę dziecka przez dłuższy czas na wykonywanym zadaniu.
Poza tym programy komputerowe zawierają różnego rodzaju gry edukacyjne, które, jak wiadomo, zawsze ciekawiły dzieci, bo pozwalały im na interakcję, czyli aktywne uczestniczenie w różnych sytuacjach. Jest to bardziej interesujące i efektywne dla dziecka niż bierne przyswajanie wiedzy.
Komputer daje też młodemu człowiekowi możliwość samokształcenia. Po skończonej lekcji uczeń może kontynuować w domu zdobywanie wiedzy i wykonywać samodzielnie ćwiczenia, które rozpoczął pod okiem nauczyciela.
Wiadomośc zostala zaczerpnięta ze strony:http://www.szczytno.com.pl

Wychowanie do... mediów.

2009-05-27T12:36:00.001-07:00

Komputer.. internet.. telewizja.. media.. opinie na te tematy sa przeróżne. Oczywiście jak wszystko, co wpływa na życie współczesnego człowieka, wywołują kontrowersje. Jedni potwierdzają ich uzyteczność i pozytywy, inni uparcie twierdzą, ze są zbędne. Do porozumienia nie dojdziemy,to jasne. Tyle opinii co i ludzi. Sprzeczanie się na ten temat nie przyniesie efektu, bo wynalazki techniki są obecne w naszym zyciu i będą się rozwijaly. Co do jednego mozemy sie zgodzić..wpływ na nasze społeczeństwo mają i to nie mały. Zamiast zatem się sprzeczać, lepiej zwrocic uwagę na to by ten wplyw był jak najmniej negatywny.

Wychowanie to proces zamierzony. Ma on na celu wpływanie na rozwój fizyczny i umysłowy, a także moralny młodej osoby. Skoro zamierzony, to i przemyślany. Mozna więc nim pokierować w taki sposób by uzyskać oczekiwany efekt. A przynajmniej się starać. Własnie na to..na zamierzone i przemyślane wychowanie do mediów powinno kłaść się nacisk.

Największy wpływ na decyzje i sposób myślenia osoby wywieramy w dzieciństwie na dziecko. Wazne jest by pamietać o rozmowach, które mogą być formą kontrolowania. Dzięki nim dowiadujemy się o tym w jaki sposób postrzega ono media i jaki wywierają na nie wpływ. Nalezy postepować świadomie. Wiadomo, ze jesli z braku pomysłu kupimy sześciolatkowi laptopa to automatycznie stajemy się odpowiedzialni za jego możliwe pozniejsze zachowanie, a więc to, ze moze on spedzać więcej czasu przed komputerem. Dziecku nalezy poświęcać czas. Nalezy zauwazać jego potrzeby, rozwijac zainteresowania, sprawiać by czulo sie doceniane i rozumiane. Wszystko po to by media nie zjęły tak waznego dla prawidłowego rozwoju dziecka miejsca jakie zajmują rodzice.

Nie zapominajmy o najważniejszym.. podstawą wychowania jest.. własny przykład.

Dziecko w sieci?

2009-05-27T08:00:00.001-07:00

Nadszedł czas by ujawnić również złe strony rozwoju technologicznego. Ostatnio dyskutowaliśmy o zagrożeniu płynącym z gier komputerowych, lecz nie tylko one mogą być źródłem potencjalnego zagrożenia..Wraz z rozwojem internetu i komputeryzacją tworzy się nie tylko pole do zdobywania i przekazywania cennych informacji ale również powstaje grunt na którym kiełkuje działalność przestępcza. Płatne porady pseudo fachowców, handel produktami pochodzącymi z kradzieży, pornografia dziecięca, prostytucja, handel substancjami narkotycznymi, naciągactwo, wyzysk, nazizm, komunizm, rasizm, szowinizm, feminizm, korupcja, plagiat, piractwo, hazard, przemoc psychiczna, oszustwo - to tylko kilka procederów mających miejsce w sieci. Wszyscy doskonale wiemy jaki wpływ mogą mieć treści propagandowe na nieukształtowany światopogląd dziecka. Obecnie mamy do czynienia z rozkwitem portali społecznościowych. Wiele dzieci chętnie z nich korzysta, są one powszechnie uważane za bezpieczne co nie znaczy, że tak jest w rzeczywistości. Nawet na portalach przeznaczonych specjalnie dla ludzi młodych można się spotkać ze zjawiskiem pornografii. Paradoksalnie, to ci młodzi użytkownicy zamieszczają te zdjęcia. Czy dwunastolatka zamieszczająca na młodzieżowym portalu swoje zdjęcie w stringach wie co robi? W czym szukać przyczyny takiej patologi? Szybszy rozwój psychoseksualny? Z pewnością tak bym tego nie nazwała... Młodzi ludzie zarzucani tonami informacji sami już nie wiedza jakie zachowania mieszczą się w normie. Mając często styczność z niektórymi zjawiskami uznają je za naturalne i mechanizm sam się nakręca. Bardzo trudno temu wszystkiemu przeciwdziałać bo nie mamy świadomości wszystkich zagrożeń.

W ostatnim czasie powstało wiele akcji i organizacji mających na celu nagłośnienie problemu i ochronę dzieci przed złem czającym się w internecie. Należy pamiętać że zagrożenie może wynikać nie tylko ze strony osób znajdujących się " po drugiej stronie" komputera.

Zachęcam do przejrzenia badań prowadzonych nad zagrożeniami czychającymi na dzieci w sieci:
http://www.twoja-firma.pl/wiadomosc/13558,zagrozenia-dla-dzieci-w-internecie.html

Niestety wszelkie działania podejmowane w celu ograniczenia przestępstw internetowych nie dają oczekiwanych rezultatów. Dzieci były są i będą potencjalnymi ofiarami internetowych oszustów, ale nie tylko one sami tez powinniśmy mieć się na baczności... Sami również często mamy nie większa wiedzę na ten temat niż ta uzyska ze spotów reklamowych i własnego doświadczenia. Myślę że dobrym pomysłem byłoby poruszanie tego problemu już od najmłodszych lat w placówkach oświatowych. Zajęcia te powinny być prowadzone w taki sposób aby uświadomić dzieciom zagrożenia jednocześnie nie zniechęcając ich do korzystania z internetu. Interesujacy jest również fakt że w samym internecie niewiele jest informacji ostrzegajacych nas przed jego zagrożeniami. Dlatego pomyslałam że może warto było o tym w tym miejscu o tym wspomnieć. Uważam, że to zadanie w sam raz dla edukatorek:)
Źródło ilustracji:
http://www.minimax.com.pl/imglib/prasa/DzieckoWSieci_plakat.250x284.jpg

Kursy językowe przez internet.

2009-05-25T09:11:00.000-07:00

Wraz z rozwojem techniki wzrosło zapotrzebowanie na wykształconych ludzi, fachowców, którzy wiedzą co i jak działa, a przy tym instrukcje, czy wskazówki w obcym języku nie sprawiają im problemu.

W obecnych czasach znajomość co najmniej 2 języków (wyłączając język ojczysty) jest w zasadzie standardem. Gdy chcemy zdobyć dobrze płatną pracę inwestujemy w siebie, w swoją edukację, czyli zapisujemy się na różnego rodzaju kursy rozszerzające nasze kompetencje. Temu właśnie służą szkoły języków obcych. Ale nie wszyscy mają czas i możliwości by skoncentrować się na uczęszczaniu na tego typu lekcje.

Dlatego też od jakiegoś czasu w internecie zaczęły się pojawiać oferty nauki języków obcych on-line. Jak głosi tekst na jednej ze stron poświęconej takim kursom, dzięki takim udogodnieniom możemy teraz uczestniczyć w kursie będąc w domu, w pracy, na uczelni, czy w podróży.
Opłaty za kurs można uiszczać za pomocą przelewu, bądź transakcji internetowych. Ceny są raczej standardowe, a do wyboru mamy różne poziomy zaawansowania. Obecnie najpopularniejszym językiem jest rzecz jasna angielski, ale bardzo języki niemiecki i hiszpański również zyskały na popularności.

Osobiście zachęcam do odwiedzenia strony: http://www.berlitz.pl/. Jest naprawdę bardzo przejrzysta, łatwa w obsłudze, a sama szkoła Berlitz zasługuje na jak najlepsze rekomendacje.

Internauci sięgnijcie po wasze myszki, klawiatury i ... portfele. Czas zadbać o swoje wykształcenie i nie trzeba się ruszać z domu.

Bezpieczny Internet

2009-05-23T02:28:00.000-07:00

Wpis ten zainspirowany został stroną internetową http://www.sieciaki.pl/ propagującą bezpieczne i rozsądne korzystanie z zasobów Internetu przez dzieci. Jest to strona skierowana do najmłodszych użytkowników mediów, zawierająca różnorodne porady i wskazówki odnośnie poruszania się w wirtualnej rzeczywistości.
Znajdziemy tu założenia netykiety (czyli dobrego zachowania w Internecie), prezentacje dotyczące funkcjonowania Internetu oraz kursy e-learningu zawierające animacje, quizy, muzykę i gry.
To, co szczególnie zwróciło moją uwagę, to zakładka Zagrożenia w Internecie. Autorzy prezentują tam najnowsze doniesienia odnośnie możliwych niebezpieczeństw czyhających w sieci, a co ciekawe, także przykłady niebezpiecznych postaci mogących znacznie popsuć przyjemność korzystania z Internetu. Postaci te zaprezentowane są w sposób niezwykle humorystyczny, a przy tym rzetelny i czytelny. Spotykamy się z Bełkotem, Kradziejem, Kłamaczem i Śmieciuchem, możemy poznać zarys ich sylwetek, cechy charakterystyczne, a to wszystko wzbogacone jest barwnymi animacjami.
Rodzice na pewno docenią fakt istnienia katalogu stron bezpiecznych, a ich pociechy zainteresują się licznymi konkursami i grami. Uwagę przyciąga szata graficzna strony, a przede wszystkim kolory przyciągające uwagę, ale na tyle subtelne, by nie rozpraszać użytkownika.
Uważam, że opisana przeze mnie strona jest ciekawym pomysłem na wprowadzenie najmłodszych w świat wirtualnej przygody. Poprzez zabawę uczy zasad i reguł korzystania z Internetu tak, by można było czerpać z niego jak najwięcej korzyści. Zachęca do pracy z komputerem, ale jednocześnie przypomina, że nigdy nie należy bezgranicznie ufać temu, co ukaże się na monitorze.

źródło : www.sieciaki.pl

Mobbing w szkole

2009-05-22T10:30:00.000-07:00

Mobbing to termin oznaczający systematyczne i celowe zachowanie względem jednej lub kilku osób, naruszające ich godność osobistą jako jednostek. W dzisiejszych czasach termin ten nierozerwalnie wiąże się z przemocą i terrorem. Jeśli chodzi o typowy mobbing szkolny, to niestety spotykany jest w coraz młodszych grupach uczniów.

Wyróżniamy wiele taktyk mobbingu, jednak w szkole przeważają: taktyka upokorzenia, utrudniania pracy, poniżania, izolacji i zastraszenia. Każda z nich ma negatywny wpływ na osobę terroryzowaną i jej pojęcie własnej wartości. Tym bardziej, że jeżeli stała się ona ofiarą mobbingu, znaczy to że nie potrafi sprzeciwić się napastnikom lub, co gorsza, nie ma wsparcia w walce z nimi. Mobbing, który nie zostanie wykryty w porę, może mieć tragiczny finał. Coraz częściej słyszymy o przypadkach, które zakończyły się śmiercią ofiary.

Osoby, które zajmują się mobbingiem w szkole, często czerpią z tego procederu przyjemność lub po prostu traktują to jako coś całkiem normalnego. Agresja wobec innych staje się dla nich podstawą funkcjonowania i potwierdza ich prestiż i dominację. Brak sprzeciwu ze strony kolegów i nauczycieli czyni ich jeszcze bardziej pewnymi siebie. Czują się bezkarni i „ważni”, nie przeszkadza im nawet to, że młodsi i niekiedy również starsi uczniowie, boją się ich i omijają ich szerokim łukiem.

Mobbing pozostawia po sobie tragiczne skutki, szczególnie w psychice. Dzieci odczuwają lęk przed wypowiedziami na forum klasy, izolują się od innych, szybko się obrażają, stają się podejrzliwe i agresywne. Mimo młodego wieku popadają w stany nerwicowe i depresje i stają się łatwymi celami dla różnego rodzaju sekt i organizacji.

Kto zostaje ofiarą mobbingu? Najczęściej osoby słabe, trzymające się z boku, otyłe, niskie, ubierające się odmiennie od rówieśników, również te, które są nieśmiałe, mają niską samoocenę, rzadko się odzywają. Klasa często pomaga mobberowi, śmiejąc się i dokuczając osobie opresjonowanej. Często robią to nieświadomie, ale nie zmienia to faktu, że mają pośredni wpływ na tragiczną sytuację prześladowanego. A nauczyciel jest tylko opiekunem klasy, nie ma go przy niej w toaletach, zaułkach i szatniach. Dlatego właśnie tak ciężko jest rozpoznać i zlikwidować ten problem, bowiem mobbing jest bardzo często ukryty, a dzieci terroryzowane boją się konsekwencji ze strony agresorów i nie ujawniają swojej tragedii. Nawet jeśli nauczyciel wykryje, że w jego klasie rozwija się proceder mobbingu, jego apel do uczniów przyjmuje często odmienny skutek od zamierzonego. Jego „kazanie” trafia w próżnię i jest ignorowane. Jednak musi on przeciwdziałać terrorowi, z racji swojej pozycji w klasie jest to niejako jego obowiązek. Solidarność i współpraca z uciśnionym uczniem, a przede wszystkim bezwzględny sprzeciw wobec agresorów, mogą wiele zdziałać w walce z mobbingiem.

W dzisiejszych czasach, w dobie nowych mediów i dostępu do Internetu, mobbing wciąż jest zjawiskiem powszechnym. Komunikatory internetowe, programy do obróbki zdjęć, telefony komórkowe i wiele innych, pozwalają na szybszą i bardziej „dyskretną” komunikację i wymianę informacji. Osoby będące ofiarami mobbingu są częściej i z większą intensywnością terroryzowane. Dlatego problem ten powinien być nagłaśniany nie tylko w sytuacji, gdy ofiara terroru nie wytrzymuje presji agresorów i decyduje się na odebranie sobie życia. O mobbingu powinno się mówić już w pierwszych latach szkolnych, aby oswoić dzieci z jego znaczeniem i skutkami. Mimo różnic, które dzielą wszystkich uczniów w klasie, powinni oni zrozumieć, że współpraca i tolerancja dla inności jest najważniejszą zasadą współżycia w społeczeństwie. Dlatego warto patrzeć uważniej i interweniować zanim pojawi się problem, a nie zasłaniać się zdaniem „U nas czegoś takiego nie ma”.

Człowiek - edukacja - nowości

2009-05-22T09:13:00.000-07:00

Definicja słowa „człowiek” jest znana każdemu, najprościej powiedzieć można człowiek rozumny - Homo sapiens. Chciałoby się powiedzieć, że od tysięcy, a nawet milionów lat człowiek jest w pewnych kwestiach niezmienny. Jednakże trudno się z tym zgodzić. Każda zmiana w rzeczywistym świecie (jak np. wynalezienie ognia, koła, powstanie domów, mebli, narzędzi itp. Itd.) wpływa znacząco na bycie, życie i postępowanie ludzi. Ludziom żyjącym TERAZ trudno wyobrazić sobie przyszłe zmiany życia, gdyż wszystko co by można by było wynaleźć już istnieje. Jednak jak wielkie wydać różnice międzypokoleniowe! Inna wiedza, inne uświadomienie, inne prawa, inne obowiązki i inne perspektywy.
W poprzednich postach słowo „edukacja” było już definiowane. Jednak krótko przypomnijmy to wiedza naukowa przekazywana językiem naukowym dla rozoruj umysłu i wiedzy człowieka. Ona (edukacja) też zmienia się w każdym wieku i pokoleniu. Niegdyś edukowani byli wybrani – najczęściej bogaci. Było to pewne wywyższenie, rzadki przywilej, a także powód do dumy. Dziś nauka, a może trwajmy się tego słowa – edukacja, jest powszechna. Każdy ma do niej dostęp, a nawet prawny obowiązek. Może właśnie przez to („obowiązek”) współczesna młodzież odpycha i ucieka przed tym obowiązkiem.
Z każdym nowym dniem powstają w naszym świecie nowe sprzęty, programy i systemy pomagające rozpowszechnianie informacji wspomagających edukacje. Jak więc wygląda nauka dziś? Bardzo różnie od nauki jaką znali nasi dziadkowie, a nawet rodzice! Kiedy mamy zdefiniować jakiekolwiek zagadnienia nie sięgamy na półkę po encyklopedie, ale włączamy komputer i korzystamy z google’i. Przy pisaniu wypracowania czerpiemy z podobnych tematycznie prac, które uda nam się znaleźć w Internecie, rzadko kiedy siadamy i samodzielnie zbieramy myśli, albo rozmawiamy z kimś, ale pozbierać np. argumenty do pracy. Ale kiedy nie jesteśmy pewni pisowni danego słowa nie otwieramy grubych pięciotomowych słowników poprawnej polszczyzny, tylko wpisujemy słowo w wyszukiwarkę i od razu wszystko staje się jasne. Czyż to nie przerażające?
Wydaje się, że nie uda nam się zatrzymać już tego nowego „typu” nauki. Technika wciąż idzie na przód, a młodzież szkolna na łatwiznę, co daje takie, a nie inne konsekwencje. Jednak czy to źle, że wszystko się zmienia? Że nauka przestaje być tak czasochłonna? Czy to nie piękne, że można znaleźć wszystkie informacje na jakże rozmaite tematy siedząc na jednym krześle, nie wychodząc z domu!? Piękne, ale jakie niesie ze sobą konsekwencje… Najpopularniejszy wytwór nowych mediów – Internet – nie jest sam w sobie przecież niczym złym! Należy jedynie dobrze, mądrze, rozważnie i z umiarem z niego korzystać.
Perspektywa zniknięcia bibliotek i przeskanowania wszystkich książek do Internetu dla wszystkich – jest smutna. Społeczeństwo nie znające zapachu i ciężaru grubych, nowych i starych dzieł. Miejmy jednak nadzieje, że takie dziwactwa się nie ziszcza, a przynajmniej nie za naszych czasów.
Podsumowując… Człowiek – zmienny, edukacja – zmienna (wraz ze wszystkimi jej procesami), nowości – nieuniknione!

Rodzina a media

2009-05-21T08:18:00.000-07:00

W związku z dzisiejszą Konferencją Naukową: Psychologia w służbie rodziny odbywającą się na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego odbyło się wiele ciekawych wykładów. Jeden z nich, to jest wykład prof. dr hab. Marii Braun-Gałkowskiej na temat: Rodzina wśród mediów, bardzo nawiązywał do tematów poruszanych na naszym portalu. Wcześniej zastanawiałyśmy się wpływem mediów na edukację, człowieka czy jego wychowanie Nigdy jednak nie zastanawialiśmy się nad tym jak relacje w rodzinie przekładają się na korzystanie z mediów i na odwrót. Myślę, że jest to bardzo ciekawe zjawisko.

Według badań prowadzonych przez Panią profesor w rodzinach, w których rodzice nie poświęcają dostatecznej uwagi swoim dzieciom, nie spędzają z nimi czasu to właśnie media pozostają jedynym łącznikiem spajającym rodzinę. I tak o to doczekaliśmy się czasów gdzie rodzina zamiast wspólnie kreatywnie, aktywnie spędzać czas gromadzi się przed telewizorem. Z jednej strony zjawisko to jest pozytywne, ponieważ bądź co bądź jest to czas, który rodzina spędza razem. Z drugiej strony jakość tego wspólnie spędzonego czasu pozostawia wiele do życzenia.

Media mają duży wpływ na współczesną rodzinę. Można śmiało powiedzieć, że telewizor czy komputer jest członkiem prawie każdej polskiej rodziny. Co to oznacza? Rodzina traci na ważności. To już nie mama, tata, siostra czy brat są wzorcami, autorytetami tylko bohaterowie seriali, filmów czy gier. Bohaterowie ci często reprezentują i promują odmienne wartości niż te, które wartościuje rodzina.

Jak się bronić przed negatywnym wpływem mediów? Cóż najlepiej zobrazuje to przysłowie, którym Pani profesor zakończyła swój wykład: „Jeśli Twoje dziecko mieszka nad brzegiem morza, to lepiej nauczyć je pływać niż budować na plaży mur.”

Podsumowując, ograniczenie czy też zakaz korzystania z mediów nie rozwiązuje problemu. Najlepiej jest uświadomić dzieciom, że mogą napotkać w telewizji, grach czy sieci wiele zagrażających ich prawidłowemu rozwojowi rzeczy, obrazów czy zjawisk. Dlatego też warto jest – i to głównie rola rodziców i nauczycieli nauczyć dzieci rozróżniania dobrych od złych, wartościowych od tych bezużytecznych form mediów, aby mogły bezpiecznie korzystać z udogodnień współczesnego społeczeństwa.

Komputer a zaburzenia rozwoju fizycznego dziecka

2009-05-20T12:47:00.000-07:00

Zbyt wczesne i niekontrolowane użytkowanie komputera często niesie ze sobą wiele zagrożeń zdrowotnych, które nie zawsze są widziane natychmiast. Niektóre choroby bądź zaburzenia mogą wystąpić nawet po kilku latach. Dziecko jako organizm intensywnie rozwijający się jest na nie szczególnie podatny, dlatego tak ważna jest wiedza na ten temat.
Przy nadmiernym korzystaniu z komputera oczywiście bardzo jest narażona postawa człowieka. Tutaj najgroźniejszą chorobą jest RSI (Repetitive Strain Injury) czyli mówiąc zrozumiale jest to zespół objawów wynikający z ciągłego przeciążenia. Objawy występujące przy tym zespole to przewlekłe bóle ramion, przedramion, przegubów czy dłoni. Przyczyną tej choroby jest nieprawidłowe stanowisko pracy. Istotne jest porównanie, że już po sześciu godzinach pracy poziom aktywności lewego palca wskazującego i związanych z tym obciążeń można porównać z marszem przez 40 kilometrów. Można powiedzieć, iż jest to niewiarygodne, ale niestety to prawda. Nasz organizm nie daje rady sprostać takiej harówce i następuje usztywnienie mięśni karku, rąk i pleców. Co ciekawe na początku nie dostrzegamy żadnych objawów, ponieważ mózg skupiony jest na pracy komputera, dopiero zaczynamy reagować, kiedy ból jest nie do wytrzymania. Często wtedy jest to już za późno, bo nie możemy cofnąć zmian jakie już nastąpiły w organizmie. Innymi zaburzeniami w postawie i nie tylk, są: nadwyrężenie mięśni nadgarstka, dolegliwości kręgosłupa i pleców, wykrzywienia kręgosłupa czy usztywnienie mięśni. Te objawy są dość częste i na pewno każdy "komputerowicz" ma conajmniej jeden z nich.
Oprócz postawy narażony jest także wzrok dziecka, powodowany zbyt długim siedzeniem przed monitorem. W tym wyróżnieniu najczęstsze wadliwe reakcje organizmu to: zaburzenia widzenia, zaczerwinienie spojówek, pieczenie i kłucie oczu, widzenie podwójne lub za mgłą, zespół Sicca, który charakteryzuje się wysychaniem i zmętnieniem rogówki oka, podrażnienie błony śluzowej oka, nosa i krtani, światłowstętem, obrzękiem powiek, swędzeniem, ale to jest raczej skutek używania drukarek laserowych i ich skutków ubocznych a nie monitora. Następują także bóle i zawroty głowy, wywołane przez promieniowanie elektromagnetyczne.
Jak można wywnioskować z powyższych przykładów rozwój fizyczny dziecka jest bardzo zagrożony, gdy ono zbyt dużo czasu spędza przed komputerem, dlatego tak ważne jest kontrolowanie czasu, który dziecko spędza przed komputerem. A te przykłady zaburzeń, które wymieniłam to naprawdę tylko kilka wybranych. Istnieje ich o wiele więcej dotyczących na przykład rozwoju psychicznego, takie jak: huśtawka emocji, zaburzenia koncentracji, kłopoty z myśleniem, roztrój emocjonalny, wyobcowanie z rzeczywistego świata, zaburzenie więzi uczuciowej z najbliższymi oraz wiele innych zaburzeń osobowości. To wszystko to oczywiście przejawy uzależnienia od komputera czyli zaburzenie hierarchii wartości, gdzie na pierwszym miejscu stawiamy komputer i niemu podporządkówujemy całe pozakomputerowe życie.

Metoda projektów w edukacji

2009-05-19T13:21:00.000-07:00

Metoda projektów polega na tym, że zbierają się w grupie zainteresowani wykonaniem danego projektu uczniowie i "pod kontrolą" nauczyciela realizują swój cel. "Pod kontrolą" w cudzysłowie, ponieważ nauczyciel jest tu prawie na równi z uczniami. Podczas dyskusji dotyczących wykonania projektu ma on takie sama prawa co uczniowie. Podczas realizacji zadania jest kilka takich ogólnych spotkań. Jedna grupa dzieli się na mniejsze, każda z nich jest odpowiedzialna za coś innego, np. sprawy finansowe, techniczne, organizacyjne itp. Na spotkaniach dzielą się zebranymi informacjami. Nauczyciel jako osoba pełnoletnia i przedstawiciel szkoły ma za zadanie pomóc uczniom w zrealizowaniu trudniejszych działań, np. otrzymanie pozwoleń, czy też w sprawach finansowych.
Metoda projektów uczy rzeczy potrzebnych do zrealizowania projektu. Nie zajmuje się historią i zbędnymi (teoretycznie) faktami. "Metoda projektów zbliża szkołę do rzeczywistego życia".
Po zrealizowaniu zadania uczniowie mają poczucie satysfakcji z osiągniętego celu, a samo wykonywanie go zbliża ich do szkoły, zachęca do nauki, gdyż jest ona im potrzebna w praktyce.
Z drugiej strony, metoda projektów przekazuje bardzo okrojone i ubogie informacje, nie uczy podstaw i nie mówi o tym, z czego dane rzeczy się wywodzą. Tak na przykład, uczniowie mają za zadanie sporządzić dietę dla grupy cukrzyków. Dowiadują się co mogą jeść, a czego nie, sporządzają listę produktów, układają jadłospis na określoną ilość czasu. Nikt z nich natomiast nie ma pojęcia o skutkach złej diety, jeśli już się zainteresuje pozna tylko ramy całego zdarzenia. Nie będzie wiedział jak funkcjonuje organizm diabetyka, dlaczego tak, a nie inaczej się zachowa. Wydawałoby się to nie potrzebne, ale jak można zajmować się czymś tylko po części? Aby dobrze wykonać swoje zadanie, należy poznać sprawę w całości.
Zastępując nauczanie tradycyjne metodą projektów pozbawiamy uczniów wielu mniej lub bardziej interesujących, ale niezmiernie ważnych informacji. Czy chcielibyśmy, mimo, że może wydaje się to podczas nauki zbędne, żeby nasze dzieci nie miały pojęcia na przykład o historii naszego kraju? nie mówię tu o najmniejszych wojenkach czy traktatach, ale o ważnym i nadal aktualnym wydarzeniu, jakim była II wojna światowa. Metoda projektów nie nauczy o tym wszystkich, ale tylko zainteresowanych.

Zadania edukacji w dobie nowych mediów

2009-05-19T11:32:00.000-07:00

Kreowanie fałszywego obrazu rzeczywistości, proces globalizacji i dekulturyzacji, nieograniczony napływ informacji, upowszechnienie konsumpcyjnego stylu życia... to zjawiska, z którymi muszą się uporać współczesne dzieci i młodzież. Istotnym wsparciem może im służyć szkoła, która ma możliwość oddziaływania na kierunek rozwju dziecka. Myślę, że poza pomocą w kształtowaniu umiejętności weryfikowania informacji i krytycznego do nich stosunku powinna wskazywać im jak najlepiej korzystać z dobrodziejstw nowych mediów, gdzie i czego szukać . Ciekawą sytuację można zaobserwować na wszelkiego rodzaju forach i blogach... Widoczna jest ogromna przewaga osób komentujących w niewybredny sposób bardzo błahe i często infantylne publikacje. Co należy zrobić, by zachęcić młodych ludzi do bardziej ambitnych treści i zabierania głosu na tematy nie tak "denne" jak "Czy Doda powiększyła sobie biust?"itp..? Wydaje mi się, że pokutują tutaj metody kształcenia naszych szkół, które nie mowtywują bynajmniej do twórczego myślenia i wyrażania swoich opini. Jeśli obawiamy się macdonaldyzacji i innych procesów, które wydają nam się niezbyt korzystne zadbajmy o nasze zaplecze intelektualne już dziś ;)

Nauczyciel i komputer- wrogowie czy przyjaciele?

2009-05-16T03:41:00.000-07:00

Wielu pedagogów -i nie dotyczy to wcale jedynie osób wcześniej urodzonych- uważa nowe media za zło konieczne, za przyczynę współczesnej demoralizacji młodych ludzi…i sama nie wiem co jeszcze. Zastanawiam się dlaczego tak jest. I tu na myśl przychodzi mi pewien przykład przywołany przeze mnie ostatnio na naszym studenckim blogu. Chodzi mi mianowicie o ruch luddystów w osiemnastowiecznej Anglii (podobno tę stronę odwiedzają sami doktoranci i wyżej, więc zakładam, że nie trzeba tłumaczyć kim byli luddyści ;)). Tak jak oni próbowali zniszczyć maszyny, w których widzieli dla siebie i swojej przyszłości zagrożenie, tak znaczna część nauczycieli próbuje „niszczyć” komputery. Oczywiście współcześnie nie dochodzi do takich aktów wandalizmu jak w wieku XVIII, a pod słowem „niszczenie” rozumiem raczej nie dopuszczanie wykorzystywania nowych mediów w edukacji. Naturalnie nowe media tak głęboko wpisały się już w nasze życie, że poza szkołą praktycznie nie ma możliwości ich eliminowania, a i z informatyką w placówkach oświatowych musimy się pogodzić. Zatem walka z komputerami (żeby nie powiedzieć z wiatrakami) dotyczy głównie sprzeciwu wobec wykorzystywania mediów w szkole (lekcje z edukacji komputerowej stanowią tu wyjątek).

Ale oprócz ogólnej formuły „nauczyciele czują się przez media zagrożeni” nadal nie odpowiedziałam sobie na pytanie dlaczego się tak dzieje. Myślę, że większość pedagogów wychowanych w duchu konserwatywnym jest przekonana o tym, iż nauczyciel powinien być autorytetem, który emituje uczniom swoją wiedzę, zatem jego rola w procesie kształcenie i wychowania jest nadrzędna. Nauczyciel ma przekazywać wiedzę i wzorce moralne (z tym już pewnie nieco trudniej ;)), jednym słowem ma być tym, którego uczniowie zaczną naśladować. Jego droga do wiedzy jest jedyną właściwą, jeżeli więc on nie umie obsługiwać komputera to i dla jego uczniów powinna być to kompetencja zbyteczna, wszak ten, który ma być nauczany nie może być mądrzejszy od tego, który uczy. Może jest też tak, że boimy się iż maszyny nas zastąpią i zamiast nauczyciela pozostanie wyłącznie komputer?

Muszę trochę dopowiedzieć, bo nie chciałabym aby ktoś czytając ten wpis odniósł wrażenie, iż uważam, że współczesna młodzież nie potrzebuje autorytetów, a zamiast relacji interpersonalnych wystarczy Internet. Oczywiście autorytetów potrzebujemy, ale pojęcie autorytetu musi ulec pewnej modyfikacji, bo w ciągu rozwoju nowych mediów rzeczywistość uległa zmianie. Lepiej żeby pedagodzy byli autorytetami, bo jeśli oni nie są, to znaczy, że trzeba szukać tak owych w gąszczu kultury masowej, a tam (i nie mam tu na myśli żadnej krytyki popkultury) różnie można trafić. Autorytetu wszak nie traci się przez przyznanie do błędu czy jakiejś niewiedzy (o ile nie jest to notoryczne), przecież już Sokrates mówił: „wiem, że nic nie wiem” i trudno traktować to zdanie wyłącznie w kategoriach ironii, a nie pewnej filozofii edukacji. Wyobraźmy sobie sytuację (zresztą wystarczy chyba sobie tylko przypomnieć) jak w XXI wieku na lekcję czy wykład wchodzi pedagog z pożółkłymi notatkami i poniszczonymi foliami napisanymi ręcznie, czy mimo jego dużego zasobu wiedzy mimowolnie już na wstępie nie odczuwamy pewnego dyskomfortu z myślą, że jednak nie jest to postać życiowa?

Nauczyciele tracą autorytet nie przez to, że być może jest im trudniej nauczyć się obsługi mediów, ale raczej przez to, że poprzez swój stosunek do nich okazują swoje nieprzystosowanie do świata i stają się dla uczniów nieżyciowi, dalecy od problemów ich współczesnej codzienności. Tymczasem wykorzystanie nowych mediów stawia przed nami szerokie możliwości zmian w relacji nauczyciel- uczeń. Interakcja może być inna! Nauczyciel nie jest już tym, który ma wiedzę na wyłączność. W starożytności tylko nauczyciele mieli książki, teraz jest inaczej, dostęp do nich ma prawie każdy. Nauczyciel nie jest już zatem tym, który musi wszystko umieć i wtłaczać wiedzę do „nieoświeconych głów”. Jego rolą jest zainteresowanie uczniów daną tematyką, jeśli rozbudzi w nich motywacje i ciekawość sami będą mogli sięgnąć po wiedzę, którą on jedynie uwierzytelni. Jeśli natomiast sam pedagog nie potrafi na przykład obsługiwać komputera, uczniowie mogą go nauczyć i wesprzeć, w ten sposób nauka staje się wspólnym działaniem, a nie nadawaniem i odbieraniem informacji. Wspólne poszukiwanie jest możliwe, a kiedy opatentują komputery z kończynami, nauczyle będą mogli podać im ręce i stać się przyjaciółmi. :)

Problem miejsca

2009-05-16T03:38:00.000-07:00

Okazuje się, że przedmiot edukacyjne zastosowanie komputerów jest źródłem niewyczerpanej inspiracji (kto by pomyślał ;)). I właśnie ostatnia dyskusja zmotywowała mnie do napisania tego tekstu. Sama jestem ciekawa co napiszę, bo sprecyzowanych poglądów brak. Ale już tłumaczę o co chodzi. W tytułowym problemie miejsca chodzi o to, gdzie postawić komputer. Śmieszne? Wcale nie! Jestem ciekawa jak przebiegałaby dyskusja na ten temat wśród studentów i wykładowców pedagogiki na UG. Może kiedyś zorganizujemy? W każdym razie problem nie jest tak banalny jak się może wydawać. Ogólnie istnieją dwa obozy: pierwszy uważa, że komputer bezwzględnie powinien stać w pokoju rodziców tudzież ewentualnie odłam mniej radykalny zgadza się aby był to jakiś ogólnie rekreacyjny domowy pokój; drugi mówi, że absolutnie nie można ograniczać dziecku dostępu do komputera stawiając go w innym miejscu niż jego własny pokój. Ciekawym jest, że nikt nie postulował aby przez pierwsze lata życia dziecka w ogóle nie trzymać w domu komputera- widać aż takich radykałów nie ma. Rousseau nie miałby współcześnie możliwości zaistnienia. ;) Ja nie zajmuję żadnego stanowiska, więc jest szansa, że będzie odrobinę bardziej obiektywnie.

W związku z możliwością postawienia komputera w pokoju rodziców pojawiła się kolejna problematyczna kwestia: do jakiego wieku stosować takie ograniczenie? Czyli jak zdefiniować na potrzeby tej sytuacji dziecko. Początkowo (podczas rozmowy na zajęciach) próbowaliśmy utrzymać tezę, że dziecko to człowiek do 18 roku życia, ale jak sobie pomyśleć, że szesnasto czy siedemnastolatek miałby korzystać z komputera wyłącznie pod okiem rodziców i w ich pokoju, to faktycznie staje się ona niemożliwa do utrzymania. Ucieczki z domu byłyby chyba masowe, bo raczej nie jesteśmy w stanie na zawołanie zmienić mentalności całego społeczeństwa. Zatem nie wiadomo do ilu lat utrzymywać taką separację. No to przechylmy się w stronę umieszczenia komputera w pokoju dziecka, no bo przecież nie powinno się go inwigilować. Ale przecież wówczas nie ma żadnej kontroli nad dzieckiem i nad tym jakie strony odwiedza, z kim czatuje itd. Można jednak zainstalować jakieś zapory aby dziecko nie wchodziło na strony z niepożądanymi treściami (chodzi tu pewnie głównie o strony pornograficzne). Tu pojawia się kolejny zarzut; że takie zapory to ograniczenie wolności.

Przypomina mi się małe wspomnienie z dzieciństwa. Jestem zdaje się nieco z innej bajki, bo chociaż mam dopiero (a może już) dwadzieścia lat, to komputer dostałam dopiero trzy miesiące po rozpoczęciu studiów (=pięć miesięcy temu), za to pamiętam, że miałam zawsze swój telewizor od małego i zdaje mi się, że byłabym odrobinkę szczęśliwszą osobą gdybym kilku rzeczy w nim w ciągu życia nie widziała. W końcu nowonarodzone dziecko nie wie jeszcze co jest dobre a co złe, taką wiedzę nabywamy dopiero w procesie socjalizacji. I rodzice muszą wpierw za nie decydować. I chyba pomijając antypedagogów i wyznawców bezstresowego wychowania jesteśmy przekonani o tym, że zakazy są w wychowaniu potrzebne. Chociażby zakaz wkładania rąk do kontaktu, chociaż dziecko jeszcze zupełnie tego nie rozumie to uważamy to za coś oczywistego i wkładamy do kontaktu zaślepki, nie chcemy przecież żeby przekonało się o tym dlaczego to tak istotne na własnej skórze. Pewnie więc jakieś ograniczenia są konieczne. Opiece mówimy tak, nadopiekuńczości nie.

Muszę się przyznać, że wcześniej wydawało mi się, że lepiej jeśli rzeczywiście kontakt z komputerem, Internetem i telewizorem dziecko ma znacznie ograniczony (pewnie kwestia własnych doświadczeń), ale z drugiej strony wiadomo, że to co najbardziej zakazane jest równocześnie najbardziej interesujące i nie da się uchronić dzieci ani młodzieży przed wszystkimi problemami i całym złem świata. Zresztą w wychowaniu wcale nie o to chodzi, bo w ten sposób można tylko osobę społecznie okaleczyć, gdyż separowanie powoduje iż wchodzi w życie będąc do niego nieprzygotowana.

No to gdzie w sumie wstawić ten komputer, bo bilans zysków i strat wychodzi mi pięćdziesiąt na pięćdziesiąt? Pytanie pozostawiam więc otwarte. Jak się namyślę, to może sama siebie skomentuje…

Plusy dodatnie i plusy ujemne informatyki w szkołach

2009-05-16T03:37:00.000-07:00

Jak można się domyślić z tytułu informatyka w szkołach państwowych w Polsce (bo tylko co do takich mam doświadczenie, więc tylko o nich będę mówić) ma same plusy. Tyle, że niektóre z nich są dodatnie, a inne ujemne. :) Zasadniczo, to fajnie, że w ogóle jest, gdyż sprawia iż jeden z wycinków rzeczywistości, które interesują nas również poza tą instytucją znajduje się w programie kształcenia, co ma szanse zainteresować uczniów oraz prowadzić do integracji i pogłębienia ich wiedzy. I tak zapewne by było, gdyby nie jeden, a może nawet nie jeden, problem. Wszak zawsze jakiś być musi.

W warunkach szkolnych zastosowanie komputerów w pewien sposób się wyobcowuje. Nie używamy ich tu, podobnie jak i różnych programów czy Internetu, do szukania informacji, pisania prac na lekcje przedmiotowe itd.; a więc służą nam one zupełnie inaczej niż w codziennym, naturalnym życiu. Dochodzi zatem do swoistej schizofrenii zastosowania mediów (uczniowie podświadomie rozróżniają szkolną wiedzę i tę prawdziwą, życiową), a informatyka staje się autoteliczna. Komputery dla komputerów i wiedza o nich dla samej wiedzy, czyli właściwie po co? Ze swojej informatyki w liceum pamiętam tylko tyle, że musiałam uczyć się mnóstwo teorii, regułek i innych nudziarstw, a komputery wcale nie były częstym przedmiotem naszego użytku. Oczywiście zdałam wszystko perfekcyjnie, natomiast dziś nie pamiętam już z tych zajęć niczego, żadnych nowych doświadczeń, odkryć, żadnej wiedzy praktycznej. To, co robi się na lekcjach informatyki to albo nic tzn. uczniowie grają sobie w raczej nieedukacyjne gry lub muszą uczyć się teorii czy też pracować z programami, które znają już na pamięć. Zadania, które są im stawiane nie mają zwykle charakteru praktycznego, a tylko ćwiczeniowy. Przykład: każdy z uczniów ma stworzyć stronę internetową swojej klasy, wiadomym jest, że nie może być trzydziestu (przypuśćmy, że tylu uczniów liczy ta klasa) oficjalnych stron jednej klasy, przy czym nie jest to nawet konkurs na najlepsza stronę, gdyż oficjalna już od dawna istnieje, zatem jedyną motywacją dla wykonujących zadanie staje się groźba otrzymania oceny niedostatecznej w przypadku zignorowania polecenia. Moim zdaniem jeśli uczniowie maja już coś robić, to powinni widzieć w tym choć cień jakiegoś celu i sensu, i choć trochę powinno ich to interesować, aby mogli zaangażować się poznawczo. Można by więc przeformułować to zadanie tak, aby uczniowie wspólnie zorganizowali taką stronę lub zrobili to w grupach, po czym można byłoby wybrać najciekawszą z nich i umieścić w Internecie. Jeśli już zależałoby nam na samodzielnej pracy, to uczniowie powinni mieć możliwość zrobienia strony o takiej tematyce, która jest przedmiotem ich zainteresowania itp. To tylko jeden z wielu takich przykładów i z pewnością problem ten dotyczy nie tylko informatyki, ale większości lekcji przedmiotowych. Po prostu to, co uczniowie zobowiązani są robić jest im zadawane w taki sposób, że nie znajdują głębszego sensu w swoich własnych działaniach, a mogłoby być przecież inaczej. To jest chyba możliwe.

Kolejnym problemem jest duże zróżnicowanie uczniów w zakresie wiedzy i umiejętności informatycznych. Media są przecież tak rozpowszechnione, że z całą pewnością w każdej klasie znajduje się grupa osób, która niemal profesjonalnie zajmuje się ich obsługą, są też przecież z pewnością osoby, którym obsługa najprostszych programów sprawiać może trudności. No i przede wszystkim uważam, że nie należy zapominać o uczniach, którzy mogą dostępu do komputera i Internetu w domu nie mieć. Wydaje się, że to przypadki marginalne? Być może, ale to tym gorzej, gdyż takie osoby są już na wstępie wyautowane z informatycznego rozwoju ze względu na poczucie własnej niekompetencji w tym zakresie, może nawet poczucie niższości, a także utrudnioną realizacje zadań np. odrabianie pracy domowej. Może wydaje nam się, że takich uczniów nie ma, a może tylko z oczywistych względów się do tego nie przyznają? Pedagog powinien mieć oczy szeroko otwarte i przewidzieć również taką sytuacje, tym bardziej, że w wielu szkołach nieskrępowany dostęp do komputerów to po prostu fikcja. Popatrzmy więc jak wygląda udział uczniów w lekcji w kontekście realizowania z nimi jednego programu nauczania przedmiotu. Załóżmy, że nauczyciel chce nauczyć uczniów obsługi jakiegoś programu. Powiedzmy, że jedna trzecia klasy zna ten program doskonale, w związku z czym udział w lekcjach jest dla tej grupy stratą czasu, kolejna trzecia część klasy nie radzi sobie nawet z prostszymi programami, lekcje są dla niej wyłącznie przyczyną stresu i również dla nich są one stratą czasu. Zdaje się zatem, że tylko jedna trzecia całego zespołu (co stanowi przecież mniejszość) korzysta z zajęć. Myślę, że mniej więcej takie są skutki dostosowywania programu i wymagań do wszystkich tzn. nie są one dla nikogo albo przynajmniej dla mniejszości. Można by zniwelować ten problem dzieląc klasę na grupy pod względem umiejętności (chociaż to jest nieco ryzykowne, bo może doprowadzić sklasyfikowania uczniów do grup „lepszych” i „gorszych”) albo lepiej pod względem zainteresowań (można by zapytać uczniów jakie sami mają oczekiwania, czego chcieliby się nauczyć i wówczas stworzyć zespoły, które zajmowałyby się poszczególnymi programami czy problemami, potem wyniki można byłoby zaprezentować na forum). Zastanawiałam się czy nie byłoby zbyt dużą trudnością dla nauczyciela aby uczniowie przez większość semestru pracowali w grupach, bo może pojawić się zarzut, iż taka organizacja pracy jest nierealna, jednak wydaje mi się, że jest to tylko kwestia przełamania schematów, ponieważ zwykle nauczyciel na informatyce daje uczniom zadanie i w niewielkim stopniu ingeruje w ich pracę. Co wobec tego za różnica aby zadał zadanie grupie i podobnie jak do tej pory pełnił funkcję pomocniczą.

Podsumowując, uważam, że media powinny być wykorzystywane przy nauce innych przedmiotów, aby pomagać nam w nauce, a nie stanowić jej cel. Nauczyciele (oraz program kształcenia) powinni uwzględniać duże zróżnicowanie uczniów pod względem umiejętności informatycznych. I tak dalej i dalej… Jednym słowem rozwijajmy plusy dodatnie, a niwelujmy ujemne, bo według matematycznej zasady plus z minusem daje minus, a przecież chcemy być na plusie. :)

Sara

Komputer narzędziem kulturowym

2009-05-16T02:58:00.000-07:00

" Narzędzia kulturowe są to wypracowane przez każde społeczeństwo i służące przekazywaniu tradycji przedmioty i umiejętności, które w tym celu muszą być przejmowane z pokolenia na pokolenie ". Takim narzędziem kulturowym stał się w bardzo krótkim czasie komputer. Fakt zajęcia przez niego centralnego miejsca w prawie wszystkich sferach życia tłumaczy zaznajamianie dzieci z jego obsługą w coraz to młodszym wieku.

Zastosowanie komputera staje się coraz bardziej powszechne. Dzięki temu dzieci stykają się z nim znacznie szybciej niż stanie się on przedmiotem ich edukacji. Wraz z rozwojem technologi komputerowej rozwijały się również pytania i wątpliwości a także teorie dotyczące jej wpływu na rozwój dziecka. Często okazuje się w praktyce, że komputer służy jako pomoc w nauce oraz źródło informacji. Okazuje się również, że komputery " działają jako wysoce skuteczny środek zespołowego uczenia się " Dzielenie komputera wśród grupy dzieci daje możliwości do skuteczniejszej nauki, większej motywacji oraz nauki współpracy w grupie i podziału ról. "Pokaźny zbiór badań, z których większość zainspirowana była poglądami Wygotskiego na temat społecznej istoty uczenia się, potwierdza, że praca grupowa z komputerem znacznie przewyższa indywidualną pracę z komputerem, a indywidualizacja uczenia się wcale nie jest koniecznym następstwem rozwoju technologii " ( Light, 1997 ; Littleton, Light, 1998 ). Wiele kwestii związanych np. z wpływem komputera na działanie poznawcze dzieci jest niewyjaśnionych.
Wiadomo jednak, że komputery mają wpływ na nabywanie określonych kompetencji poznawczych takich jak np. orientacja przestrzenna. Badanie Greenfielda donosi, że dzieci grające w gry komputerowe, w których następuje gwałtowna zmiana obrazu, w której muszą się odnaleźć i dotrzeć do celu pomaga w sytuacjach życia społecznego gdzie potrzebna jest orientacja przestrzenna. Zatem komputer promuje właśnie takie zdolności. Zaliczamy do nich interpretowanie obrazów, ich obróbka, umysłowa transformacja. Zadania te wykorzystywane są w edukacji i w sferze zawodowej na polu nauki, matematyki i inżynierii. Zwróćmy uwagę, że fakt iż dziewczynki gorzej radzą sobie z orientacją przestrzenną możemy wyjaśnić tym, że rzadziej niż chłopcy sięgają po gry komputerowe.

Możemy wywnioskować, że komputery tak jak i inne narzędzia kulturowe służą socjalizacji w bardzo rozwinięty sposób. Nie zapominajmy jednak, że rozwijając pewne umiejętności mogą zaniedbywać rozwój innych. Niestety nie jesteśmy w stanie przewidzieć tych następstw dlatego tak ważne jest zwracanie uwagi na wywierany przez nich wpływ na umiejętności poznawcze przekładające się w późniejszym czasie na zachowania społeczne.

Bibliografia: H. Rudolph Schaffer, Psychologia dziecka, PWN, Warszawa 2008

człowiek edukacja nowe media ciag dalszy...

2009-05-15T03:20:00.000-07:00

Nawiazujac do wypowiedzi kolezanek zgadzam sie z tym, iz lekcje informatyki w szkole szczegolnie w gimnazjum o ile w ogole sa przeprowadzane zostawiaja wiele do zyczenia. Wiem to z wlasnych doswiadczen szkole. Oto typowa lekcja informatyki: wchodzimy do sali, nauczyciel prowadzacy zajecia sprawdza obecnosc, zadaje do wykonania okreslone zadanie po czym, przestyaje sie interesowac grupa. Najbardziej obezanany z tej dziedziny kolega wykonuje zadanie dla wszystkich i reszte lecji spedzamy na ogladaniu stron WWW lub wychodzimy do domu, poniewaz to ostatnia lekcja. Nie mozemy z niej wyniesc nic, (nawet kredy bo jej nie ma w sali:)) wiec po co takie lekcje informatyki... A potem w doroslym zyciu ludzi dziwia sie dlaczego tejt tak niski pozimo znajomosci obslugi komputera i nie moznaosc znalezienia pracy. Przyczyna tkwi wlasnie w sposobie przeprowadzania zajec z informatyki. Drugim tematem o ktorym chcialam napoisac pare slow jest dostep do komputera od najwczesniejszych lat zycia. Moim zdaniem jest to zle, dyz dziecko zatraca dziecinstwo. Zamiast spedzac czas z rowiesnikami na zabawie, jezdzeniau na rowerze gra w przepelnione przemoca gry komputerowe. Znam przypadki dzieci, ktore w wieku lat 4-5 znaja obsluge komputera, a nie potrafia jezdzic na rowerze. Moze to powinno byc poddane przemysleniom rodzicow, ale tez nauczycieli, ktorzy rowniez sa odpowiedzialni za [prawidlowy rozwoj dziecka. Zastanowmy sie nad tym i my przyszli pedagogowie...

oddziaływanie mediów na dzieci

2009-05-14T01:46:00.001-07:00

Brak poświęcania dzieciom czasu prowadzi zazwyczaj do tego, że uciekają one do mediów. Oglądają godzinami telewizję lub przeglądają Internet. Niestety nie wszystko, co tam jest, jest dobre dla najmłodszych.
Wiele tamtejszych obrazów jest o podłożu seksualnym. W oglądających to dzieciach dokonuje się erotyzacja wyobraźni. Wśród najmłodszych częstym zjawiskiem jest również naśladowanie oglądanych treści. Są one później pobudzone seksualnie poprzez te wszystkie obrazy, których się (czasami mimowolnie) naoglądały. Przez takie zachowania dochodzi często później do wczesnych i niechcianych ciąż, wykorzystywania seksualnego itp.
Osoby, które we wczesnych swoich latach oglądały wiele takich obrazów z podtekstami seksualnymi mają w późniejszym czasie wypaczoną sferę uczuć. Dtalego ważna jest kontrola czasu spędzanego przed telewizorem czy komputerem, a także, co najważniejsze, wspólne spędzanie czasu. :)

Internet

2009-05-13T13:40:00.000-07:00

Ostatnio doświadczam ciekawego zjawiska mianowicie nie mam internetu u siebie i jestem zmuszona prosić moją młodszą siostrę (a ma 11 lat) o dostęp do jej komputera (tak jak w chwili obecnej;)). Zazwyczaj jest tak że jak mnie nie ma to i jej, a jak już jesteśmy to obie i obie coś chcemy, więc moje korzystanie ograniczone jest do minimum. Pierwsze co mnie zaskoczyło to fakt, że nie muszę codziennie sprawdzać poczty, zaglądać na ulubiony plotkarski portal i korzystać z komunikatora, a wcześniej myślałam, że nie da się obejść bez codziennego kawowo- internetowego porannego rytuału. Druga rzecz jak już mam chwilę to w sumie nie mam po co otwierać przeglądarki, chyba że edukatorki lub sprawdzić wiadomości, a wcześniej surfowało się po internecie bez celu tak naprawdę. Po trzecie zobaczyłam co moja siostra wyrabia w tych internetach! I tym właśnie chciałam się zająć.

11 latka w sieci

poszkole, nasza klasa, youtube, kurnik, bobi-bobi , wyspa gier, wklejki do nk -blog, sp46 , elearning dziecko w sieci, minimini, - lista odwiedzanych przez nią witryn internetowych.
Co czeka 11 latkę na tych stronach? Popkultura (hana montana etc.) gry edukacyjne, zręcznościowe, platformówki ale i "rzuć chomikiem", Animals In The City( Użyj myszki, aby wybrać obrazek, który pasuje do ciebie najlepiej. Po 10 pytaniach dowiesz się, którym imprezowym zwierzątkiem jesteś dzisiaj!) oraz wszech obecna nasza klasa i mania "przypnij pinezkie kiedy masz urodziny" i " jak bardzo mnie lubisz", jest i strona kanału z bajkami oraz jej podstawówki. Zaciekawił mnie adres elearning : "Kurs składa się z 8 modułów, podejmujących następujące zagadnienia: wstęp do kursu, Internet, udostępnianie danych osobowych, znajomości w Sieci, niebezpieczne treści, zasady kulturalnego korzystania z usług dostępnych w Internecie, uzależnienie od Internetu, wirusy." ( cytat z owej strony) ciesze się, że często ją odwiedza. Cieszy mnie również, że nie korzytsa z google do odrabiania prac domowych, ale portal społecznościowy poszkole nie różni się niestety (mimo zachęcającej nazwy i przyjaznej strony startowej) od epuls.pl, fotki czy innych tego typu stron. Treści serwowane przez internet dla dzieci są niepokojące(rzuć chomikiem jak najdalej) ale są też strony sprzyające rozwojowi i edukacji (elearnig). Medal zawsze ma dwie strony, ważne by pokazać dzieciom (w szkole w domu w telewizji i samaym inernecie) tą dobrą, pozytywną stronę i czasami zajrzeć gdzie i na jakie strony wchodzą. Czasem też zróby sobie przerwe i odetchnijmy od dobrodziejstw sieci, nabierzmy dystansu i odpoczijmy!

; )

Szkoła wczoraj i dziś

2009-05-11T04:00:00.000-07:00

Rzeczownik " szkoła " pochodzi z języka greckiego, w którym oznacza wczasy, spokój, czas poświęcony nauce. I rzeczywiście w starożytności szkoła była miejscem pogłębiania własnej wiedzy, doskonalenia umysłu i ciała, wysłuchiwania poglądów filozoficznych mędrców i kształtowania własnych poglądów. Od tamtego czasu wiele zmieniło się w funkcjonowaniu szkoły, przez lata doskonalono pedagogiczne teorie, programy nauczania i dydaktyczne metody. Wiadomo, że na każdy okres w szkolnictwie wpływała sytuacja polityczna i gospodarcza danego regionu bądź państwa. I tak dochodzimy do czasów, w których żyjemy obecnie.

W dobie rozwoju technologicznego również i szkoły dopasowują się do danego modelu społeczeństwa. Szkoła dziś zyskuje miano szkoły nowoczesnej, a więc nie obcej i zamkniętej na nowoczesne technologie. Jest szkołą również bardziej otwartą na potrzeby ucznia. Zwróćmy uwagę na rozbudowane prawa jak i obowiązki ucznia, które kiedyś były nieco ograniczone. Dzięki rozwojowi psychologii jak i pedagogiki społecznej można dostrzec większy nacisk na obserwację środowiska, w którym żyje uczeń. W wypadku problemów może on liczyć na pomoc psychologów i pedagogów. Również w wypadku problemów w nauce nie jest on pozostawiony samemu sobie, może liczyć na zajęcia wyrównawcze ( w młodszych klasach) jak i konsultacje ( w klasach starszych ) . Dawniej uczniowie własne problemy " pozostawiali " raczej w domu, a do szkoły przychodzili jedynie się kształcić. Takie podejście zostało zmienione. Jak wiemy głównym zadaniem szkoły w dzisiejszych czasach oprócz przekazu wiedzy jest wychowanie. Wychowanie mające na celu kształcenie indywidualnych osobowości. Wiadomo, że nic nie jest perfekcyjne i często zdarza się, że nauczyciele o tym jakże ważnym zadaniu zapominają, jednakże zwrócenie uwagi na wychowywanie w szkole jest obecne i powszechne.

Szkoła ma za zadanie pełnić funkcję:edukacyjna, socjalizacyjną, kulturalną, rozwojową i opiekuńczo wychowawczą. Natomiast jej celami są: wszechstronny rozwój i kształtowanie ucznia, rozwój patriotyzmu, przygotowanie do życia w społeczeństwie i do pracy w zawodzie. Uważam, że tego rodzaju funkcje i cele były w przeszłości często pomijane.

W szkole obecnie panuje również nacisk na pomoc rodzicom. Szkoły podstawowe dysponują świetlicami, które wspomagają rodziców w opiece nad dziećmi podczas ich pracy bądź dbają o dzieci z rodzin wielodzietnych lub niepełnych. Do dyspozycji dzieci są również higienistki, gabinety lekarskie, psychologowie, którzy czuwają nad ich prawidłowym rozwojem fizycznym jak i psychicznym. W razie problemów, jak już zostało wspomniane, szkoły współpracują z poradniami psychologiczno-pedagogicznymi. Dzieci mogą również zjeść ciepły posiłek w stołówkach szkolnych. Nie rzadko dowiadujemy się również o akcjach społecznych prowadzonych w szkołach, takich jak darmowe posiłki dla dzieci z rodzin najuboższych bądź zbiórki pieniędzy i darów dla dzieci chorych bądź w trudnej sytuacji materialnej. Jak da się zauważyć prawa dziecka jak i zwrócenie uwagi na jego prawidłowy rozwój i wychowanie oraz pomoc mu w trudnych przypadkach znacznie się rozwinęła i rozprzestrzeniła na przestrzeni lat.

Jeszcze jedną rzeczą, która znacznie się polepszyła i wprowadziła wiele udogodnień jest rozwój techniczny szkół. Dzięki pomocom naukowym uczniowie mogą mieć większy wkład w prowadzenie lekcji. Komputery jak i internet dostępny w szkołach umożliwia poszerzanie wiedzy, wynajdywanie ciekawostek na interesujące tematy. Umożliwia uczniom przygotowywanie prezentacji oraz referatów, które dzięki ciekawszej formie przyciągają uwagę. Również jest to korzystne rozwiązanie dla nauczycieli, bo zamiast wykładu, który nie zawsze bywa interesujący, można obejrzeć film bądź zdjęcia ze slajdów. Dzięki takim formom uczniowie łatwiej mogą przyswoić wiedzę.

Jak widać szkoła jak i każdy aspekt życia społecznego rozwija się i zmienia. Wprowadzane są do szkół nowoczesne sprzęty, nauczyciele przechodzą różnorodne szkolenia, bywają na konferencjach pedagogicznych. Porównując szkołę dawniej i obecnie dostrzeżemy wiele pozytywnych zmian. Wiadomo, że pojawiają się i te złe, jak we wszystkim co zmienne. Należy zawsze pamiętać, że zmiany dokonywane w oświacie i placówkach oświatowych mają za zadanie służyć dobru uczniów i osób tam przebywających.

...Edukacja alternatywna...

2009-05-10T05:38:00.000-07:00

We współczesnej edukacji możemy znaleźć wiele luk i błędów, dlatego coraz większą popularnością cieszą się koncepcje alternatywne. Edukacja alternatywna to taka, która stoi w opozycji do zwyczajnej edukacji i często wprowadza nowe, innowacyjne rozwiązania problemów, z którymi obecna edukacja zupełnie sobie nie radzi. Jak zauważa L. Klessa, „edukacja alternatywna jest sprzeciwem wobec narzuconych wartości, jedynie słusznych rozwiązań, a także wobec szkolnych lęków i nudy, dzisiejszej roli nauczyciela i metodyki. Szkoła alternatywna to szkoła otwarta na to, co ją otacza, co postępowe i twórcze, co pobudza uczniów do samodzielnej aktywności poznawczej, co kształtuje i rozwija ich zainteresowania, zaspokaja różnorakie potrzeby, uczy samodzielności i wdraża do samokształcenia. W odróżnieniu od tradycyjnej rozwija ona wyobraźnię i intuicję, twórcze myślenie i przedsiębiorczość, uczy umiejętności organizacji pracy, podejmowania ryzykownych decyzji i poznawania zasad sprawnego działania. Jest to możliwe dzięki zajmowaniu się w tej szkole problemami nie oderwanymi od realnego życia.” Szczególnie to ostatnie zdanie jest niezwykle ważne w popularyzowaniu edukacji alternatywnej, ponieważ w dobie dzisiejszego kształcenia wielką wagą przywiązuje się do rzeczy, z punktu widzenia praktyki mało istotnych. Zawiłe teorie fizyczne i chemiczne tłumaczone są za pomocą wzorów i wykresów, a ich zastosowanie sprowadza się do szeregu myślników napisanych w zeszycie. Praktyczne podejście do wiedzy i nauczania jest nie tylko ciekawsze, ale przede wszystkim łatwiejsze do zapamiętania i odtworzenia. Tragedią jest to, że wielu ministrów i specjalistów od edukacji wciąż tego nie zauważa.

Ideą, która łączy wszystkie teorie alternatywne, jest traktowanie szkoły jako miejsca służącego do życia i rozwoju. L. Klessa słusznie zauważa, że w dzisiejszych czasach dzieci i młodzież mają o wiele więcej problemów z życiem niż z nauką. Przytacza również trafną myśl H. von Hentiga, która idealnie oddaje paradoks dzisiejszej edukacji - "Większość umiejętności potrzebnych później w życiu i wiedzę można nabyć w pracy, trudniej natomiast jest nabyć odpowiednią postawę wobec życia".
Współczesne szkoły alternatywne stawiają nacisk na rozwój nie tylko umysłowy, ale również psychiczny i emocjonalny. Ich główne założenia to: nauczanie tolerancji we wszystkich jej aspektach, przygotowanie do życia we wspólnocie i radzenia sobie z trudami podejmowania decyzji, lansowanie szkoły jako „pomostu” pomiędzy rodziną a systemem społecznym, rezygnacja z zakazów i tworzenie człowieka poprzez dawanie mu możliwości wszechstronnego rozwoju.

Przykładem alternatywnej szkoły w Polsce jest Wrocławska Szkoła Przyszłości, kierująca się innowacyjną metodyką nauczania. Jak zaznacza się na stronie internetowej placówki, „Wrocławska Szkoła Przyszłości to droga odkrywania przez dzieci ekologicznego porządku życia. Odkrywania poprzez bogactwo i różnorodność doświadczeń, które potem będą zmieniać w wizje lepszego świata. Wrocławska Szkoła Przyszłości kieruje się następującymi zasadami: maksymalizowania szans rozwoju osobowości każdego dziecka, wspomagania kreowania jego indywidualności i samodzielności, respektowania ekologicznego porządku życia w związkach człowieka ze światem, wspomagania rozwoju świadomości demokratycznej oraz promowania edukacyjnych spotkań i dialogu z innymi, uczenia krytycyzmu, tolerancji i szacunku dla odmienności ludzi i racji, rozumienia rzeczywistości w sposób uważny i otwarty, przygotowywania do wymagań przyszłości, także w jednoczącej się Europie.”

Te hasła, stosowane przez wiele alternatywnych szkół, trafiają na podatny grunt szczególnie u młodych rodziców, chcących zapewnić swoim dzieciom idealną edukację. Korzystają oni ze swoich własnych szkolnych doświadczeń i widzą ich mankamenty i zagrożenia. Ciekawe zajęcia i szczególne traktowanie każdego dziecka z osobna sprawiają, że popyt na taki model nauczania ciągle wzrasta.

Czy alternatywne nauczanie, którego liczba zwolenników wciąż rośnie, wyprze tradycyjny model edukacji? Na to pytanie odpowiedź poznamy być może już za kilka, kilkanaście lat…

Źródła:

- L. Klessa - „Edukacja alternatywna”, ‘Edukacja i Dialog’, nr 6/1996,
- A. Nalaskowski – „Obsesje alternatyw?”, ‘Teraźniejszość. Człowiek. Edukacja’, nr 4/2001 ,
- B. Śliwerski – „Edukacja alternatywna - dylematy teorii i praktyki”, Kraków 1992,
- http://www.wsp.wroc.pl,
- obrazek: http://www.forumakad.pl/archiwum/2007/07-08/images/S_UZ_fest.JPG

Ciag dalszy naszych rozwazan..lekcje informatyki...

2009-05-06T13:48:00.000-07:00

Ech...czlowiek,edukacja,nowe media...tym razem chcialabym podjac temat lekcji informatyki w szkolach, a szczegolnie w podstawowkach i gimnazjach.Jest to temat bardzo wazny, gdyz kazdy z nas wie, ze w dzisiejszych czasach umiejetnosc poslugiwania sie nowymi madiami, a zwlaszcza komputerem, jest praktycznie niezbedna w zyciu czlowieka.Jako uczniowie potrzebujemy komputera i Internetu, aby sprawdzac rozne informacje, czy wykonywac zadania domowe.Jako osoby starsze z wyzszym wyksztalceniem potrzebujemy go glownie do pracy.Jest on nieodlaczna czescia naszego zycia stad tak wazna jest edukacja w tej sferze.Lekcje informatyki w niektorych szkolach sa przeprowadzane prawidlowo, bo dzieci ucza sie obslugi komputera od podstaw i z czasem przechodza do bardziej skomplikowanych czynnosci, takich jak na przyklad praca w roznych programach, czy tworzenie stron internetowych.Umiejetnosc ta z pewnoscia przydaje im sie w pozniejszej pracy i nie czuja sie zagubieni w labiryncie technicznych zagadek i krainie tysiaca opcji i guzikow.Niestety nie we wszystkich szkolach lekcje te sa prowadzone wlasciwie.Jest to fakt smutny, lecz prawdziwy, gdyz trzeba zaznaczyc w tym miejscu, iz nie wszyscy nauczyciele zdaja sobie sprawe z przydatnosci przedmiotu, ktorego nauczaja.Podczas lekcji,szczegolnie w gimnazjach,wychodza z klasy zostawiajac mlodziez sama sobie i dajac im wolna reke. I nawet jesli wychodzac z klasy zadaja uczniom cwiczenie do wykonania to bardzo czasto zdarza sie, ze nie jest ono wykonywane wlasciwie lub nie jest wykonywane w ogole, poniewaz dzieci najczesciej albo nie wiedza jak je wykonac albo po prostu nie czuja nad soba kontroli nauczyciela , co oznacza ze moga robic co chca. A przeciez takie umiejetnosci jak praca w roznych programach,czy wiedza jak odszukac potrzebne informacje, czy stworzyc cos wlasnego w Internecie sa niezmiernie przydatne.Dlatego uwazam, ze stanowczo powinno sie klasc wiekszy nacisk na edukacje w zakresie umiejetnosci poslugiwania sie wynalazkiem jakim jest komputer, gdyz dzieki tej umiejetnosci kazdy z nas moze znalezc lepsza prace,porozumiec sie szybko i latwo z bliskimi oraz co najwazniejsze po prostu ulatwic sobie zycie:)

Media a lenistwo

2009-05-06T13:28:00.000-07:00

Media w edukacji to duże udogodnienie, a czasem i nawet w pewnym stopniu wyręczenie rodziców i pedagogów od części obowiązków związanych z nauczaniem. Warto się jednak zastanowić, czy częste posługiwanie się mediami, a przede wszystkim internetem nie uczy najmłodszych lenistwa i nie przyzwyczaja do sytuacji, w której wszystkie informacje są podane ot tak, "na tacy".
Nie potrzeba wiele wysiłku, by za pomocą wyszukiwarki odnaleźć żądane przez nas hasło. Zostajemy wręcz zasypani najróżniejszymi wariantami odpowiedzi, ale dodatkowo trzeba zauważyć, że informacje pojawiające się na monitorach komputerów nie zawsze są wiarygodne.Nie mamy żadnej kontroli nad tym, co jest umieszczane na stronach internetowych, a tym samym nie zawsze jesteśmy w stanie zweryfikować prawdziwość otrzymanej informacji.
Wydaje mi się, że należy pokazać dzieciom, iż media to jedno z wielu źródeł dostarczania informacji, ale nie jedyne.
Zaangażowanie w zdobywanie wiedzy jest bardzo istotne w rozwoju każdego dziecka, uczy, że nie wszystko przychodzi bez trudu, że wysiłek jest niezbędnym elementem przybliżającym nas do wyznaczonego celu.

Gry edukacyjne w internecie

2009-05-06T09:55:00.000-07:00

Wiele wypowiedzi odnośnie internetu, gier, telewizji oraz ich znaczeniu dla rozwoju dzieci jest negatywnych. Tym razem postanowiłam skupić się na ich pozytywnym oddziaływaniu i odnaleźć kilka stron o edukacyjnym przekazie.

Jedną ze stron, która niewątpliwie kształci najmłodszych zarówno emocjonalnie, poznawczo i społecznie to www.ciufcia.pl. To pierwszy w Polsce, innowacyjny serwis edukacyjny przeznaczony dla rodziców i dzieci w wieku od 2 do 6 lat. Jego celem jest edukacja i pomoc przedszkolakom w zrozumieniu otaczającego je świata. Zadania zawarte na stronie dopasowane są do umiejętności dzieci w wieku przedszkolnym i opracowane przez specjalistów w oparciu o współczesne teorie psychologiczne. Korzystając z tej strony dzieci mogą nauczyć się wielu praktycznych umiejętności, np. szczotkowania zębów czy dodawania. Mogą również nauczyć się podstawowych słów w języku angielskim.

Kolejną, wartą uwagi stroną dla dzieci i ich rodziców jest www.zyraffa.pl. Można na niej znaleźć krzyżówki tekstowe, multimedialne, z rebusami i dźwiękami. Ponadto strona oferuje gry wspierające naukę ortografii, matematyki czy angielskiego. Dzieci mogą brać również udział w quizach i rozwijać się artystycznie, tworząc prace w specjalnym edytorze.

Jak widać media nie niosą ze sobą jedynie złych wzorców dla dzieci. Nie wykluczam tego, że większoćś bajek czy gier przesycona jest agresją i brutalnością i że zbyt długie spędzanie czasu przed komputerem czy telewizorem, żle wpływa na rozwój dzieci, lecz staram się pokazać, że przy odrobinie wisiłku i zainteresowania ze strony rodiców, można odnaleźć pozytywne strony. Ważne jest również, by rodzice spędzali czas razem ze swoimi pociechami i pokazywali im inne, ciekawsze i zdrowsze sposoby spędzania wolnego czasu.

Laptop dla każdego ucznia?

2009-05-06T07:38:00.000-07:00

Premier Donald Tusk w swoim programie wyborczym zapowiedział realizację planu "Komputer dla ucznia", który zakładał dostarczenie laptopów uczniom pierwszych klas gimnazjum od września 2009. Program ten ma ruszyć początkowo w systemie pilotażowym, to znaczy komputery osobiste mają trafić do kilkudziesięciu gimnazjów na wsi i w mieście. Szkoły te mają zostać wybrane przez MEN. Z początkiem roku szkolnego 2010/2011 każdy gimnazjalista ma posiadać spersonalizowanego laptopa z dostępem do Internetu. Perspektywa ta rysuje się bardzo kolorowo, ale zastanówmy się czy sam pomysł aby na pewno zamiast pomóc uczniom im nie zaszkodzi?
Poprzez zastąpienie zwykłych, papierowych zeszytów komputerami osobistymi możemy zatracić w młodych ludziach umiejętność pisania. Już teraz można zaobserwować, że uczniowie piszą coraz to mniej starannie. Jeśli nie będą zmuszeni do pisania ręcznego, to kiedy będą w ogóle używać długopisów jak nie w szkole skoro obecnie nawet listę zakupów wpisuje się w telefonie komórkowym? Nie możemy zupełnie zatracić korzeni polskiej edukacji, która wywodzi się od szlifowania umiejętności pisania ręcznego. Po drugie gimnazjum to taki wiek, kiedy młodzi ludzie są zaabsorbowani nowinkami technicznymi i obecność laptopa na lekcji może ich zupełnie dekoncentrować. Nauczyciel nie będzie w stanie kontrolować każdego dziecka i nie będzie mógł stwierdzić czy podczas rozważania bardzo ważnego tematu lekcji dany uczeń nie siedzi sobie na Gadu-Gadu czy Naszej Klasie. Uczniowie, których ma objąć ten plan są w zdecydowanie za młodym wieku. Wprowadzenie tego pomysłu w liceum jest trochę rozsądniejsze, ale przecież maturę i tak będzie trzeba napisać ręcznie, a staranność pisma ma w tym wypadku ogromne znaczenie. Chociaż kto wie czy postęp techniczny nie sprawi, że nawet egzaminy będą zdawane w formie elektronicznej... Argumentem przemawiającym przeciwko wprowadzeniu laptopów w gimnazjum jest też ogromna cena tego przedsięwzięcia. Otóż rząd będzie musiał przeznaczyć rocznie na realizację tego planu 500 mln zł. Należy pomyśleć czy w obecnej sytuacji naszego kraju nie lepiej te pieniądze przeznaczyć na inne cele, ale to już osobna kwestia.
Podsumowując, nie jestem przeciwniczką postępu technicznego, ale uważam, że nie można pozwolić na to, żeby komputery osobiste całkowicie wyparły ze szkół zeszyty i książki, bo możemy w ten sposób wyrządzić uczniom więcej szkody niż pożytku.

Jeśli czegoś nie ma w googlach...

2009-05-05T14:05:00.000-07:00

...to znaczy, że nie istnieje. Słyszałyście o takim poglądzie? Jak to się odnosi do edukacji?
A odnosi się, i to znacznie... Wejdźmy może w rolę ucznia szóstej klasy odrabiającego pracę domową. W googlach podobno znajdzie wszystko. Więc sprawdza sobie błędy ortograficzne. I tu mamy pierwszą pułapkę! Czasem prosząc wyszukiwarkę o pomoc w sprawdzeniu pisanego słowa można popełnić sporo błędów. Ponadto, chce poszukać wiarygodnej informacji o wynalazcach i ich wynalazkach. I może się zagubić w różnych wersjach. Czy Internet powinien być źródłem wiedzy dla dzieci, które często nie są jeszcze na tyle krytyczne, żeby ocenić co jest prawdą a co nie? Trudno sprawdzić kto korzysta ze strony internetowej, ale też nie zawsze można stwierdzić, że autor tekstu "naukowego" jest faktycznie naukowcem. Znane są nam strony takie jak ściąga.pl... Nie zawsze jest to dobre miejsce do zaczerpnięcia informacji. No i w czasie odrabiania pracy domowej może jednocześnie porozmawiać na gadu, posłuchać muzyki i pograć w sapera.
Chyba nie jest to najlepsza opcja dla ucznia podstawówki... Chyba. Bo gdy dziecko jest pod kontrolą rodziców wszystko się zmienia. A przynajmniej powinno. Bo uważam, że kontrola rodziców jest niezbędna. Internet może wyrządzić wiele szkód: błędy w pracy domowej są najmniejszymi z nich. Nieodpowiednie treści: przemoc, pornografia - dostępne w każdym momencie, jako sposób na nudę lub odskocznie od pisania referatu. Wszystko jest w zasięgu ręki, bo nikt, poza rodzicami, nie ma szansy czuwać nad dzieckiem korzystającym z Internetu.
Być może to, co teraz napiszę, przychodzi z wiekiem, ale najlepszym źródłem wiarygodnej wiedzy są książki. Znalezienie potrzebnych treści jest na pewno dłuższe, ale informacje są sprawdzone. No i warto czasem potrzymać w rękach wielkie tomisko Encyklopedii, zamiast wpisywać hasło w Wiki.
Miesięczna opłata za Internet - 60zł. Nowa książka z biblioteki - 40 zł. Niezbędna książka znaleziona w czwartej z kolei przeszukiwanej bibliotece - bezcenna.

Bajki ciąg dalszy... ;)

2009-05-05T11:05:00.000-07:00

Mam styczność z małymi dziećmi i wiem, że tak jak my kiedys tak one teraz maja swoich ulubiencow w bajkach. Rowniez zasiadaja przed telewizorem i czekaja na bohaterow. Sadze, ze media podaja dzieciom tyle bajek do wyboru tylko dlatego, ze zdaja sobie sprawe z tego, iz osobowosc ludzi (rowniez dzieci) jest rozna, maja odmienne upodobania, charaktery, co innego lubia, co innego im sie podoba... chca sprostac wymaganiom swoich malych odbiorcow.
Oczywiscie nie zgadzam sie z tym aby w bajkach byla promowana agresja na taka skale jak obecnie, ale sadze, ze od tego sa rodzice by nakierowac dziecko na bajki dla niego dozwolone, na takie bez przemocy, bo takie rowniez istnieja. Za przyklad moge podac bajke SHREK, ktora zawladnela sercami nie tylko dzieci, ale co dziwniejsze rowniez sercami doroslych. Nie bylo tam wcale duzo przemocy ani agresji. Coraz wiecej producentow idzie w slady producentow shreka i produkuja podobne bajki, np. o niedzwiadkach, czy pszczolach. Sa swiadomi tego, ze daje to zyski a o to im przede wszystkim chodzi, przy okazji zadowalajac rowniez odbiorce.
Oczywiscie sa takze bajki, ktore nasaczone sa agresja i tutaj apeluje do rodzicow dzieci by zwracali wieksza uwage na to co ogladaja ich pociechy, wiadomo, ze dzieci sa wzrokowcami i czesto w realnym zyciu, np w przedszkolu, w domu, odgrywaja scenki z bajek: bijac sie, wyzywajac, strzelajac do siebie, itp. MY jako osoby strasze powinnismy wytlumaczyc dzieciom, ze jest to tylko fikcja, ktorej nie nalezy nasladywac i zainteresowac dzieci inna zabawa, rzecza.
Podsumowujac, stwierdzam, ze wiele zalezy od nas doroslych. Tak jak kolezanka wczesniej wspomniala dzieci sa podatne na rzeczy z zewnatrz, a my jestesmy od tego aby pomoc im odroznic dobro od zla nie tylko w sprawach bajek czy mediow, ale rowniez w sprawie zycia...
pozdrawiam :)

Bajki...

2009-04-30T00:26:00.000-07:00

Bajki, kreskówki, filmy animowane jakkolwiek to nazwiemy to wiemy że w tego rodzaju produkcjach występują postacie fikcyjne. Pokuszę się o porównanie, Kiedy ja byłam mała uwielbiałam "Smerfy", "Flinstonów" czy zwariowanego psa Scoobiego a teraz jest tych kreskówek tyle ze nie mogę się połapać w tym wszytskim. Zastanawiam się czy dzieci mają swoich ulubionych bohaterów i czy czekają codziennie z niecierpliwością na to co wydarzy sie w kolejnym odcinku. Ja czekałam. Każdego dnia gdy zbliżala sei godz 19.00 siedzialam przed telewizorem.
Czy dzieciaki ogladają kreskowki dlatego ze naprawdę bardzo je lubią, czy może dlatego ze nudzi im sie? A może wierzą że Ci bohaterowie naprawde istnieja? A może wcale nie oglądają bo jest ich za dużo? Telewizja próbuje dostarczyc mlodemu widzowi jak najwiekszą możliośc wyboru, ale czy tym samym nie szkodzi maluchowi? Tych pytań jest masa i odpowiedzi raczej każdy sam musi sobie udzielić.
Teraz troche o tematyce. W dzisiejszych bajkach jest przeważnie walka dobra ze zlem. Tylko ze bohaterowie maja jakies magiczne urzadzenia i w ogole jakies wymyslne narzedzia. W bajkach niestety istnieje przemoc. Tej przemocy i agresji jest bardzo duzo. Teraz odwałam sie do dyskusji w ktorej chyba każdy uczestniczyl. Zarówno gry jak i bajki czy komiksy wplywaja na umysł młodego czlowieka. Dzieci sa bardzo podatne na wpływy zewnatrz. Czy można je uchronić????? Tutaj jest potrzebna pomoc i uwaga rodzicow, ale to juz zupełnie inny temat....
Problem jest poważny, trzeba o tym pamiętać...

Programy telewizyjne...

2009-04-29T14:58:00.000-07:00

Programy telewizyjne powinny być włączone w proces wychowania dzieci i stanowić jego ważne ogniwo. Aby tak mogło być, rodzice powinni poznać potrzeby i zainteresowania swojego dziecka.
Zanim programy telewizyjne zostaną włączone w nurt codziennego życia, nie tylko konieczne jest poznanie potrzeb psychicznych dziecka, ale jednocześnie wprowadzenie korekty do jego rozkładu zajęć. I tu właśnie wyłania się sprawa racjonalnego gospodarowania własnym czasem, a w tym wybierania z programu ulubionych i wartościowych pozycji.
Już najmłodsze dziecko przyzwyczaja się do pewnych programów, uznaje je za swoje, oczekuje pory ich nadawania. Jeśli znamy własne dziecko potrafimy dobrać mu, a właściwie- pomóc w dobraniu, umiejętnie przyzwolić na obejrzenie wartościowych i odpowiadających jego rozwojowi programów. Jeśli dziecko wykazuje większe zainteresowanie przyrodą możemy podsunąć programy przyrodnicze i zainteresować w ogóle światem przyrody.
Z programów dla dorosłych można zezwolić( wyjątkowo) na obejrzenie programów rewiowych, muzycznych, filmów przyrodniczych, krajoznawczych. Zawsze jednak mamy na uwadze wrażliwości i potrzeby dziecka. Chcemy aby odbiór programów działał wzbogacająco. A zatem z pedagogicznego punktu widzenia bardzo ważna jest propedeutyka mass mediów, a zwłaszcza telewizji. Chodzi o wykształcenie podstaw krytycznych wobec emitowanych treści.

Digitalny człowiek i jego cyfrowe życie :D

2009-04-29T14:30:00.000-07:00

Nowe media są nie tyle Internetem, telewizją czy radiem a nowym podejściem i technologią. Jak pisze Lev Manovicha "to między innymi nowe podejście do otaczającej nas rzeczywistości wynikające z możliwości, jakie otwierają przed nami wszelkie nowe technologie na ich wczesnym etapie rozwoju."

Rozumieć to można w następujący sposób: Np. człowiek oprócz posiadania możliwości odbioru przekazu może sam dokonać wyboru i sam stać się twórcą przekazu wykorzystując do tego nowe technologie Np. kamerę video w telefonie komórkowym.

Naszą rzeczywistość kształtuje postęp technologiczny, który w przypadku technologii postępuje niesamowicie szybko. W konsekwencji człowiek, aby funkcjonować w dzisiejszym świecie musi stać się digitalnym, swoje życie uczynić cyfrowym i nieustannie go aktualizować. :D Co sprawia, że wizja człowieka przyszłości i otaczającej go rzeczywistości wydaje mi się szalenie ciekawa.

Na początku istnienia komputera i powstania Internetu chodziło jedynie o globalizację informacji. Jednak wraz z rozwojem nauki i postępem komputeryzacji, zaczęło chodzić o coś znacznie większego! :D Zaczęto nawet mówić, że komputeryzacja może okazać się naszą zagładą, gdyż maszyny przejmą nad nami kontrolę (jednak póki człowieka nie da się sklonować, nie czeka nas los baterii :D z Matrixa). Moim zdaniem maszyny przejmą władzę jedynie nad sobą :D. Wykorzystają do tego swoją własną cyberprzestrzeń. Przykładów nie trzeba daleko szukać. Już dziś powstają stworzone przez człowieka w oparciu o nowe technologie Np. inteligentne domy.

Budynki te są nowoczesne, ekologiczne i energooszczędne. Dom wie, o której wstajesz i szykuje Cię kawę oraz ciepłą posadzką w łazience. Poinformuje Cię, jaka będzie pogoda. Jeśli zacznie padać zamknie okna i spuści rolety. Pamięta o wyłączeniu światła, prania, piekarnika i żelazka. Dba o drzewa i kwiaty w ogrodzie. Nocą wyłączy zbędne oświetlenie bądź zasygnalizuje zbicie szyby i naruszenie strefy bezpieczeństwa. Zmywarka oczyszczoną wodę odda lodówce a ta zrobi zakupy przez Internet :D. I dalej.... tak jak nikogo nie dziwią już studia, kursy, książki przez Internet to odbywać się będą wywiadówki przez kamerę w zaciszu domu czy wirtualny egzamin na prawo jazdy o ile nie będziemy umieli już się teleportować :D:D:D.

W nowych mediach widzę więcej plusów niż minusów. Począwszy od szeroko pojętej wolności słowa, publikacji, łatwości w zdobywaniu informacji, jej tworzeniu poprzez wygodne i łatwiejsze życie po wynalazki technologiczne, kolejne badania naukowe i postęp cywilizacji.

Wpływ gier komputerowych

2009-04-29T13:40:00.000-07:00

Byłam przeciwniczką korzystania z gier komputerowych, ale dyskusja na zajęciach na temat wpływu mediów na dzieci skłoniła mnie do pewnego rodzaju refleksji. Dlatego wbrew pozorom zacznę od pozytywnych aspektów korzystania z gier komputerowych. Wszędzie słyszy się o tym, że media te uczą agresji i przemocy, ale czy ktokolwiek zastanowił sie nad tym, że młody człowiek może korzystając z tych własnie gier odreagować wszelkie złe emocje tkwiące gdzieś głęboko w środku? Dzieci przejawiały agresywne zachowania już na długo przed wynalezieniem multimediów. To rodzice powinni uczyc swoje dzieci odrózniania rzeczywistości wirtualnej od prawdziwej. Osoby, które mają z takim podziałem problem powinny więc unikac korzystania z najbardziej brutalnych gier. Nie mozna zapomnieć, że nie każda gra to tzw. "zabijanka". Istnieje wiele ich rodzajów które posiadają walory edukacyjne. Przy dłuższym korzystaniu z gier rozwijamy swoje umiejętności w korzystaniu z komputerów. Rozsądne korzystanie z tych multimediów dostarcza dużo relaksu i jest dobrą alternatywą na spędzanie wolnego czasu, a rodzice mają na oku swoje dzięcko i wiedzą, że na przykład w tym momencie nie włóczy się z podejrzanym towarzystwem.
Pomimo wielu zalet gry komputerowe mają oczywiście swoje wady, ale wymieniając te zagrożenia mam na mysli przypadki kiedy dochodzi do przekroczenia norm uzytkowania gier. Pojawiają się uzaleznienia i krytyczny moment to taki, kiedy dziecko przychodzi do domu a pierwszym jego ruchem jest właczenie komputera. Długie przesiadywanie przed monitorem prowadzi do wad postawy i wad wzroku. Mogą pojawić się nerwice i leki. Dziecko, które siedzi cały czas przed komputerem izoluje się społecznie. Czasami nie odróżnia świata normalnego od wirtualnego. Uodparnia się na zło i mysli, że kolega, którego uderzy będzie miał jeszcze kilka żyć...
Główna refleksja wynikająca z mojej wypowiedzi brzmi: gry komputerowe same w sobie nie są złem, ale tylko wtedy, gdy nie niosą nieetycznych treści i korzysta się z nich z umiarem.

Zastosowanie nowych mediów w edukacji - ciąg dalszy

2009-04-29T10:25:00.000-07:00

Poprzednio pisałam o zastosowaniu mediów w edukacji przez nauczycieli. Nie możemy jednak zapomnieć, że dzieci także z nich korzystają, co jest prawie nieodłącznie związane ze szkołą. Nauczyciele zadają prace domowe, które opierają sie na przygotowaniu prezentacji multimedialnej. Uczniowie następnie oddają je do sprawdzenia, bądź przedstawiają na lekcji. Na ocenę czesto wpływ ma wygląd wizualny takiej prezentacji a nie zawartośc merytoryczna.

Kiedy dzieci przygotowują sie do zajęć to nie chodzą, tak jak to było kiedyś, do biblioteki, ale włączają komputer i w parę chwil mają potrzebne informacje na ekranie swojego kopmutera.

A wtedy to już wystarczy to tylko wydrukować, albo przepisać do zeszytu. I tu często pojawiaą sie problemy, bo uczniom często nie chce sie nawet przeczytać treści zdobytego tak materiału, nie mówiąc już o przerobieniu go na właśny język, o npisaniu na dany temat własnymi słowami. Prowadzi to do tego, iż na zajęciach okazuje się, że większa część klasy ma dokładnie ten sam materiał z tej samej strony internetowej.

Z jednej strony taki bezproblemowy dostęp do wiedzy, dostęp z każdego miejsca, jest bardzo dobrym i pozytywnym rozwiązanoiem dla dzieci. Ułatwia życie i pomaga oszczędzić czas. Jednak z drugiej strony sprawia, że dzieci nie uczęszczają zbyt często do biblioteki, informacje zdobyte przez internet czasami okazują się nieprawdziwymi, bo korzystały z mało rzetelnych źródeł, a kiedy już są zmuszone do pójścia do biblioteki to czują się tam obco, czują się zagubione.

Wpływ gier komputerowych - uzupełnienie

2009-04-29T09:55:00.000-07:00

Wpis ten jest uzupełnieniem mojego wcześniejszego wpisu dotyczącego wpływu gier komputerowych.

Opiszę tutaj pewną nową generację sportu, jakim jest niewątpliwie e- sport. Jak sama nazwa wskazuje, jest to sport elektroniczny, uprawiany za pomocą sieci.
Jego fundamentem są gry komputerowe. Ludzie zajmujący się e- sportem w profesjonalny sposób, gromadzą się na wspólnych rozrywkach tzw. lanach, eventach, czy targach komputerowych.

Czy ktokolwiek z Was wie, że polska drużyna gry Counter Strike osiągnęła najwyższe podium zarówno na Mistrzostwach Europy, jak i Świata, zarabiając dodatkowo ogromne sumy pieniędzy? Profesjonalny gracz dzięki grze i rywalizacji
może traktować grę nawet jak pracę, która jest jednocześnie jego pasją. Na dowód tego przedstawiam poniżej film, opisujący życie i wywiad z najlepszym graczem w grze Warcraft 3 na świecie, Holendrem, Grubbym:

Mimo niezaprzeczalnych wad, jakie posiadają gry komputerowe, warto również zwrócić uwagę na możliwości usamodzielnienia, nauczenia się wielu nowych umiejętności, poznania interesujących ludzi o podobnych zainteresowaniach, zwwiedzania świata płynące z gier.

Podsumowując, przedstawiam video wywiad z psychologiem na temat gier:

Dodatkowo strona ze zdjęciami i opisem najpopularniejszych i największych gralni na swiecie: http://www.espmania.pl/top10-gralni-e-sportowych-na-swiecie/

Wpływ gier komputerowych

2009-04-29T04:46:00.000-07:00

Gry komputerowe rozwijają się wraz z dobą komputera. Pierwsze pojawiły sie już w latach 50. i 60. XX wieku. Współcześnie wzrosło zainteresowanie grami, dlatego też ich rozwój nabrał szybszego tempa. Pojawiają się kolejne serie jednej gry, są one urozmaicane, pojawiają się nowi bohaterowie. Każdy człowiek siadając przed komputer i zaczynając grac, przenosi się w całkiem inny, wirtualny świat, gdzie jest wybraną postacią, posiadającą jakieś magiczne moce, zdolności, zdobywającą kolejne terytoria świata gry. Za każdym kolejnym włączeniem komputera, człowieka coś kusi, aby jeszcze raz zagrac, a potem jeszcze raz. Gry są wciągajace, chyba każdy to potwierdzi, jednak jedne gry wraz z rozrywką niosą również edukacje, kształtują horyzonty, wyobraźnię gracza, natomiast inne wręcz przeciwnie - " wzbogacają" wulgaryzmami i złem. Gry to taki niby nie wielki element codziennego ludzkiego życia, jednak nim sie zauważy nasze spojrzenie na świat może się powoli zmieniac, i to właśnie pod wpływem gier. Szczególnie jest to niebezpieczne dla dzieci, które same jeszcze nie potrafią odróżnic rzeczywistości od wirtualnego świata. Lubią bawic się z innymi, grając swoich ulubionych bohaterów, walki, słowa zaczerpnięte z gry stają się nieodłączną częścią szkolnego czy koleżeńskiego życia. Często przychodzą ze szkoły, szybko włączają komputer i sprawdzają czy, aby ich bohaterowi nic się nie stało, a może podbił kolejne wirtualne państwo. Zauważyłam, że bardzo popularnych ostatnio typem gry, są gry online, gdzie można grac ze znajomymi, komunikawac sie, nie wychodząc nawet z domu. Znam nawet taki przypadek, gdzie bracia, aby osiągnąc kolejne stadia gry( byc najlepszemi, no bo przecież wszyscy w to grają), umówili się, że jeden z nich będzie siedział i grał cały dzień, a w nocy przed komputer zasiadał drugi brat i dalej grał( nie można przecież przegrac, tak daleko doszli). Ale jaki w tym jest sens? Życie zaczyna opierac sie tylko na przejściu do kolejnej rundy. I tak ma wyglądac życie? Myslę, że niektórzy chyba po prostu się zapominają i nie rozumieją do czego takowe gry mają służyc. Przecież mają one byc naszą rozrywką, wypełnieniem wolnego czasu, a nie, jak dla niektórych- życiem.
W wielu grach ukazywane są elamenty przemocy, agresji, rasizmu czy motywów seksualnych. Wzbudza to czesto kntrowersje i sprzeciw ze strony rodziców, grup religijnych czy organizacji społecznych. Dlatego też wprowadzono cenzurę, która określa produkcję, dystrybucję i kupowanie gier. Trzeba przyznac, ęe wiele z pośród nowopojawiających się gier posiada takową cenzurę wraz z ogranicznikiem wiekowym; może to także świadczyc o szerokim rozprzestrzenieniu wsród gier elementów szkodzących prawidłowemu rozwojowi dzieci.
Ale oprócz tego negatywnego wpływu, gry mają swoje pozytywne oblicze. Wprowadzaja walory artystyczne, jak też stanowią częstą rozrywkę. Wzbogacają zaplecze intelektualne człowieka, tu ważną rolę odgrywają gry logiczne i strategiczne, pobudzają one umysł ludzki, wzbogacając go o nowe doświadczenia. Gry komputerowe pozwalają tworzyc człowiekowi wirtualny świat, w którym sam i to właśnie on decyduje o przebiegu akcji.
Gry komputerowe ciagle i w dośc szybkim tempie rozwijają się. I na pewno nie znikną z naszego świata. Więc myślę, że nawet najwięksi ich przeciwnicy powinni pogodzic sie z ich istnieniem i zaakceptowac je. Trzeba tylko pamietac, gdzie kończy się świat wirtualny, a zaczyna rzeczywisty.

Wpływ telewizji na rozwój dziecka.

2009-04-23T02:21:00.000-07:00

Telewizja jako nowe medium znalazła miejsce również w życiu dzisiejszych przedszkolaków. Rodzice, gdy są zmęczeni po pracy, zajęci, czy też po prostu nie mają chwilowo ochoty na zabawę włączają bajki dzieciom. W momencie, gdy sami oglądają telewizję, nie zwracają uwagi na to, że dziecko też jest zainteresowane kolorowymi obrazkami i dźwiękiem wydobywającym się z wielkiego pudła - zabijacza czasu dla dorosłych, bo dla dzieci bardzo szkodliwie wpływającego na system nerwowy przedmiotu.
Pani Halina Gleba, na stronie http://www.4lomza.pl/index.php?wiad=2265, pisze: "Telewizja wpływa na rozwój psychiczny i fizyczny dzieci, nawet wtedy gdy dziecko korzysta z niej przy odpowiednim oświetleniu i z zachowaniem odpowiedniej odległości. Dostarcza także wielu wrażeń wzrokowych i słuchowych. Ciągłe ich doznawanie obciąża jednak system nerwowy dziecka, zmusza do nieustannej pracy, a tym samym prowadzi do zmęczenia. Przeżycia dzieci, jakie dostarczają im środki masowego przekazu wpływają na ich rozwój emocjonalny. Dzieci bardzo żywo reagują na treści prezentowane w filmach. Smucą je przeżycia jednych bohaterów, śmieszą innych, a jeszcze innych przerażają. U niektórych dzieci pod wpływem dramatycznych scen rośnie lękliwość. Ekrany telewizyjne bardzo często uzupełniają filmy, w których dominuje przemoc i agresja. Dzieci naśladują takie zachowania. Oddziaływanie scen przemocy jest tym większe, im bardziej nasycone nimi są programy. Dzieci obserwując agresję w filmie często odtwarzają ją w reakcjach z kolegami. Seriale animowane, które oglądają dzieci, często nie tylko zachęcają do przemocy, ale wzbudzają też grozę. Zobaczyć w nich można stwory żonglujące własnymi oczami, grzebiące w ludzkim mózgu itp. Bardzo niekorzystnie wpływają też na dzieci walki za pomocą: noży, siekier, szabli, a także zabójstwa. „Naukowcy amerykańscy obliczyli, że aby obejrzeć tyle aktów przemocy, ile dziecko ogląda między 6 a 7 r. życia, trzeba być w środowisku przestępczym przez 580 lat”."
Więc, czy zanim włączymy telewizję małemu dziecku, nie powinniśmy zastanowić się nad tym ile już bajek obejrzał i czy na pewno nie mamy czasu przeczytać mu książki lub pobawić się w inny sposób?

Telewizja-więcej wad, czy zalet?

2009-04-22T12:08:00.000-07:00

Jak wiadomo telewizja jest nieodłącznym elementem współczesnego świata, ale czy więcej może ona nam przynieść korzyści, czy też strat?
W książce Józefa Bednarka „Multimedia w kształceniu” jest zaprezentowany wynik badania, które zostało przeprowadzone wśród młodzieży.
I tak do pozytywnych skutków oddziaływania telewizji na odbiorcę badani zaliczyli:
- źródło wiedzy- poszerzenie dotychczasowej wiedzy o nowe zagadnienia
-pobudzanie do refleksji- uświadomienia społeczeństwu istnienia globalnych problemów świata, jego zagrożeń, np. środowiskowych, rozmaitych nałogów itp.
- sprzyjanie rozwojowi intelektualnemu młodych ludzi
-wpływanie na rozwój zainteresowań
- inspirowanie do różnego rodzaju aktywności
- źródło przeżyć emocjonalnych
-źródło wrażeń estetycznych
- forma rozrywki
Do najczęściej wymienianych przez badanych negatywnych skutków oddziaływania telewizji na odbiorcę należą:
-w zakresie zdrowia fizycznego: wada wzroku
-w zakresie rozwoju moralnego oraz społeczno- emocjonalnego: możliwość przejmowania przez niektórych odbiorców wzorów zachowań społecznie nieaprobowanych- agresji, przemocy, nietolerancji, brutalności, bezczelności, wulgarnych zachowań seksualnych, itp.
- kreowanie i podtrzymywanie stereotypów ról płciowych u widza
-obniżanie zdolności odbiorcy do okazywania i odbierania uczuć oraz obniżenie progu wrażliwości na cierpienie innych
- możliwość wpływania na ograniczanie kontaktów interpersonalnych w życiu rodzinnym i rówieśniczym

Bibliografia:
M. Krzyśko., Jakim odbiorcą treści telewizyjnych jest młodzież, [w:] Media a edukacja, III Międzynarodowa Konferencja, Poznań 2000, s.132-134
J. Bednarek, Multimedia w kształceniu, Wydawnictwo naukowe PWN SA, Warszawa 2006, s.163

Nowe media w pedagogice. Negatywny oddźwięk modernizacji świata.

2009-04-21T15:12:00.000-07:00

Jak wiadomo, pedagogika nastawiona jest na rozwijanie osobowości, kształcenie charakteru i odpowiednich wartości, no bo jaki sens miałoby wychowanie, gdyby uczyło złych postaw? Nowe media bardzo wpłynęły na tę dziedzinę życia zarówno w pozytywny, jak i negatywny sposób.
Wielu ludzi zauważa jak wygodne stało się funkcjonowanie w świecie, w którym, by coś znaleźć, zdobyć informacje na jakikolwiek temat, wystarczy wcisnąć przycisk uruchamiający cudowną maszynę, skarbnicę wiedzy (który niegdyś były książki), zwaną potocznie komputerem, a następnie zrobić szereg, jakże nieskomplikowanych dla najmłodszych nawet, czynności prowadzących do uzyskania tychże wiadomości, jak to zwykle bywa, przez Internet. Oczywiście, są encyklopedie na płytach CD, są różne programy, ale po co bawić się w instalowanie, włączanie i narażanie na to, że się nie znajdzie czegoś, czego się szuka, skoro jest Internet?
Pamiętać należy, że obok pozytywów znajdują się też negatywne strony modernizacji świata.
Nie tak dawno, bo jeszcze nasi rodzice, a nawet my (w znacznej większości na pewno), w dzieciństwie nie posiadaliśmy komputerów, co niektórzy mieli jedynie gry telewizyjne. Brak wirtualnych zabawek, nieznajomość tego świata, brak świadomości, że w ogóle taki twór ma prawo bytu powodowały, że sami wymyślaliśmy zabawy. I co z tego? Dzieci wówczas miały większą wyobraźnię. Potrafiły z teoretycznie nieprzydatnej rzeczy stworzyć cudowną zabawkę, byli małymi artystami, robili coś z niczego. W obecnych czasach dziecko na I Komunię Św. dostaje laptopa, telefony komórkowe itp. Co ono ma z tym robić? Czy to je czegoś nauczy?
Dziecko, które znajduje się w posiadaniu komputera z niewielką chęcią wychodzi na dwór, zabiera się do zabaw ruchowych czy też pobudzających jego wyobraźnię, gdyż "to jest nudne". Komputer, jak również bajki w telewizji, dezorganizują dzień dziecka. Negatywnie wpływają też na sferę biologiczną; mogą być przyczyną otyłości, pobudzenia, schorzeń kręgosłupa.
Na młodzież także nie podziałały wyłącznie pozytywne czynniki funkcjonowania zmodernizowanego świata. W pewnym okresie człowiek przechodzi czas buntu przeciw całemu światu. W tym momencie ważna jest przede wszystkim rodzina, która cierpliwie powinna znosić zachowania swoich członków, ucząc ich przy tym odpowiedniego postępowania. Młodzież buntuje się przeciwko "staroświeckim rodzicom" i ich metodom wychowawczym. Nie pojmuje lub nie chce pojmować zakazów i nakazów ze strony rodziców, gdyż "nic nie rozumieją". Ale czy rodzice chcą rozumieć? Po części na pewno. Jesteś natomiast przekonana, że część rodziców w ogóle nie zastanawia się nad powodem postępowania swoich dzieci tylko je od razu ocenia. Wówczas dzieci buntują się. Co do tego mają nowe media? One również stają się nie rzadko powodem kłótni rodziców z dziećmi. Dlaczego? Rodzic nie pamięta jak sam urządzał sobie niezmiernie częste seanse ze znajomymi, gdy filmy i telewizja stawały się modne, a swoim dzieciom robi teraz wyrzuty o godziny spędzone przed komputerem. Gdyby rodzice i nauczyciele starali się zrozumieć świat ich otaczający, w którym od początku ich dzieci egzystują, łatwiej zrozumieliby własne dzieci.
Na początku napisałam, że pedagogika zajmuje się między innymi wytwarzaniem osobowości czy kształtowaniem charakteru i zasad moralnych. Czy gry komputerowe i filmy sprzyjają tym procesom? Nie chcę tutaj udowadniać, że nowe media są złe i nie sprzyjają niczemu, ale chciałam zwrócić uwagę na to, że unowocześnienie świata ma również swój negatywny oddźwięk.

"Komputer- jako maszyna narkotyczna?"

2009-04-20T11:12:00.000-07:00

Aby w tytule mojego „posta” użyć owego sformułowania zainspirowała mnie swoim artykułem Antonina Teresa Lal . Codziennie jesteśmy świadkami jak „komputer pochłania” coraz to więcej naszego wolnego czasu. Chiałabym poruszyć szzególnie aspekt gier komputerowyh. Oprócz tego, że na codzień komputer przydatny jest nam w pracy , wielu z Nas lubi spędzać czas grając w gry komputerowe . "Pochłaniają i wciągają" w swój fikcyjny świat . Jednak kiedy kończymy grę , wracamy do rzeczywistości . Możemy zadać w tym momencie pytanie - czy dzieci postrzegają tak samo świat gier jak dorośli?? jaki to ma wpływ na ich psychikę jeżeli przyzwalamy dzieciom na wielogodzinne przesiadywanie przed ekranem monitora ?? musimy liczyć się z tym , że może to wywołać zaburzenia w widzeniu(odbieraniu) rzeczywistości . Gry często są przejawem ukazywania agresji . Zasady takich gier są proste - albo ja zabiję Ciebie albo Ty mnie ( za takie motywy jest sie nagradzanym w świeie wirtualnym)Dziecko w ten sposób jest wychowywane w kulcie siły i przemocy. Bohaterowie z którymi często dzieci utożsamiają sie przechodzą przez rózne historie : mające miejsce w labiryntach, tunelach, lochach, zburzonych miastach, pełnych dziwnych nierzeczywistych postaci. Działa to na młodego człowieka w sposób niekorzystny , przygnębiający .W dziecka psychice kreuje sie obraz świata , w którym nie dostrzega się pozytywnych cech( postrzegania swiata negatywnego) uczy się negatywnych zachowań, zacierają się granice między dobrem a złem. Aby uniknąć tych negatywnych działąn gier na psychike dziecka - powinniśmy zorientować się wśród różnych programów edukacyjnyh, które oferuje Nam bogato zaopatrzony rynek komputerowy . Najważniejszą zasadą jeżeli chodzi o gry komputerowe - jet postawa świadomego rodzica . Może zastanówmy się - jak powinien zachowywać się taki świadomy rodzić jeżeli chodzi o gry ?

1. Rodzice powinni wiedzieć, w jakie gry grają ich dzieci. Powinni sprawdzać, jakie gry znajdują się w domowym komputerze i w jakie gry dzieci grają u kolegi czy koleżanki. Przed podjęciem decyzji o kupnie gry komputerowej ważne jest, aby rodzice uzyskali rzetelną informację na jej temat. Nieświadomy rodzic może obecnie bez wahania kupić jedną z najbardziej brutalnych gier komputerowych, kiedy dziecko na przykład powie, że są to po prostu wyścigi samochodowe. Należy uważnie oglądać pudełka - czasem można znaleźć jakieś napisy drukowane drobną czcionką w mało widocznym miejscu.

2. Rodzice powinni ustalić zasady, z jakich gier dzieci mogą korzystać, a które z gier sądla nich niedozwolone i dlaczego. Sam zakaz nie wystarczy - ważne jest, aby rozmawiać z dziećmi o oddziaływaniu gier zawierających przemoc na ich psychikę. Należy również proponować dzieciom gry edukacyjne, logiczne, encyklopedie i programy do interaktywnej nauki języków obcych itd.

3. Dziecko powinno korzystać z gier komputerowych tylko wówczas, gdy rodzice są w domu. Należy stosować zasadę, aby dziecko zawsze pytało rodziców o pozwolenie korzystania z gier komputerowych.

4. Rodzice powinni bezwzględnie ograniczyć czas spędzany przy komputerze do 1-2 godzin. Szkoccy badacze określili normy bezpiecznego posługiwania się komputerem przez dzieci: do 12 r. ż. nie należy używać go dłużej niż jedną godzinę, między 12 a 16 r. ż. można korzystać z komputera najwyżej 2 godziny. Powinni także robić dziecku częste przerwy, odrywać dziecko od komputera, przynajmniej co pół godziny.

5. Konsekwentnie stosować zasadę: najpierw obowiązki, potem komputer.

6. Częściej zapraszać do domu koleżanki i kolegów dziecka. Pokazywać inne formy spędzania wolnego czasu. Więcej czasu spędzać z dzieckiem. Rodzice i wychowawcy powinni przede wszystkim mieć świadomość, że dzieci nie potrzebują elektronicznych zabawek, aby być szczęśliwymi. Najbardziej potrzebują miłości, zrozumienia, życzliwej troski i zainteresowania ze strony dorosłych. I jest to chyba jedyny sposób na uchronienie dziecka przed niekorzystnym wpływem gier komputerowych oraz innych mediów
( podpunkty określające postawę rodzica sformułowała Ewa Socha
http://www.zsdynow.internetdsl.pl/publikacje/ewasocha/agk.doc)

Nowe media i edukacja kontra człowiek i jego życie...

2009-04-20T11:03:00.000-07:00

Nowe media, edukacja i człowiek w kontekście obu tych bliskich nam pojęć, to temat nie znający końca... W naszej zaś prezentacji pt. ,,Człowiek, edukacja i nowe media czyli..." starałyśmy się ukazać wszystkie aspekty tych zagadnień: rozwinięcie pojęcia edukacji i jej podział, refleksję na temat nowych mediów, zarówno ich negatywny jak i pozytywny wpływ, by wreszcie przejść do rozmyślania o człowieku i jego powiązaniach z tymi elementami współczesnego świata. Po obejrzeniu tego co przygotowałyśmy nasunąć się może oczywiście wiele pytań np. czy nowe media to cos niezbędnego? czy edukacja i ludzie poradziliby sobie bez nich? Przecież dawniej nie istniały nowe media, a życie i tak szło swoim torem... Każdy może mieć odmienne zdanie na ten temat. Ja jednak sądzę, że byłoby o wiele trudniej pracować, uczyć się, po prostu istnieć bez nowych mediów. Niezliczona ilość potrzebnych nam informacji jakie odnaleźć możemy w Internecie, rozwinięcie swoich zainteresowań i umiejętności , szybka komunikacja to tylko niektóre z ogromnych możliwości jakie niosą ze sobą nowe media. I mimo ich wad i negatywnego wpływu, które zawsze będą temu towarzyszyć, to bez wątpienia bogactwo tych ,,cudów techniki'' nie zna granic, a wiedza człowieka o każdej dziedzinie egzystencji byłaby uboższa i mniej wartościowa, a przecież człowiek uczy się przez całe życie. Przyszłość przyniesie ludziom wiele zmian, nowych perpsektyw i to od nas zależy czy będziemy na nie otwarci i jak z nich skorzystamy. Jak powiedział niegdyś Victor Hugo: ,, Przyszłość ma wiele nazw. Dla słabych oznacza nieuchronność, dla bojaźliwych nieznane, zaś dla odważnych oznacza szansę..." Warto się zastanowić nad tymi słowami, by nie przegapić szansy, jaką dają nam Nowe Media...

Wpływ mediów

2009-04-19T08:29:00.000-07:00

Nasza prezentacja ukazująca negatywny wpływ mediów wzbudziła pewne zastrzeżenia. Oczywiście - media posiadają zarówno dobre, jak i złe strony. W niniejszym wpisie skupię się na być może bardziej optymistycznej wersji – korzyściach płynących z mediów. Gry komputerowe- tak popularna współcześnie forma rozrywki, umożliwia szeroko rozumianą edukację. Różnego typu gry online, uczą współpracy, podejmowania korzystnych decyzji , mogą też niewątpliwie wpływać na dostrzeżenie i naśladowanie społecznie pożądanych wzorców zachowania. Natomiast programy komputerowe w bardzo lubiany przez młodych ludzi, ‘ zabawowy’ sposób mogą nauczyć liczyć, czytać itd .Jak powszechnie wiadomo- Internet jest skarbnicą wiedzy, umożliwiającą zarówno zdobywanie różnorodnych informacji, jak i wszechstronny rozwój zainteresowań. Wszelkie witryny internetowe, kryją w sobie wiadomości, fotografie, czy filmy np. o odległych zakątkach świata. Dlatego dziś z łatwością możemy przeczytać, a nawet wirtualnie zwiedzić interesujące nas miejsca. Jak już wspomniano w poprzednich wpisach, uwielbiane teraz komunikatory i czaty, umożliwiają utrzymywanie kontaktu ze znajomymi zamieszkującymi nawet najbardziej oddalone części kuli ziemskiej. Również telewizja, wszelkie programy naukowe, przyrodnicze, mogą uczyć (szczególnie) młodych ludzi zasad postępowania, praw przyrody, fizyki, biologii, a nawet języków obcych. Radio i związana z nim muzyka może też pozytywnie wpływać na każdego człowieka. Z doświadczenia wiemy przecież, jak (subiektywnie) dobra muzyka wpływa na poprawę nastroju, relaks, a nawet obniżenie poziomu stresu.
Należy pamiętać, że media są ogromnym ułatwieniem i źródłem różnorodnych możliwości stworzonych przez człowieka dla człowieka i tak, jak we wszystkim- istotą rzeczy jest… umiar  .

Negatywny wpływ mediów

2009-04-17T02:01:00.000-07:00

Część 1

Część 2

Część 3

Gdy do wyboru już lepszego nie ma nic...

2009-04-16T02:04:00.000-07:00

Postaci z bajek a ich znaczenie dla rozwoju dziecka

2009-04-16T01:08:00.000-07:00

Pozytywne aspekty nowoczesnej edukacji .

2009-04-15T13:15:00.000-07:00

Prównując sposób uczenia w szkołach dawniej a dziś dostrzec możemy wiele zmian, co jest rzeczą naturalną. Zauważyć możemy jak bardzo zmienilo się miejsce i sposób podejścia do ucznia oraz jego rola na lekcjach i w szkole.
Środki dydaktyczne, które zostały wprowadzane do szkół, nowoczesne technologie i urządzenia pozwoliły uczniom na większy wkład w prowadzenie lekcji i własny rozwój. Dostępność do internetu umożliwiła dzieciom i młodzieży poszerzanie wiadomości na wybrany interesujący ich temat. Mało jest w dzisiejszych czasach tematów i zagadnien, o których nie wiadomo zupełnie nic. Wszytsko dzieki temu, że stajemy się globalnym społeczeństwem, w którym panuje szybka wymiana informacji. Uczniowie korzystają z informacji internetowych przy przygotowywaniu zadań domowych, prezentacji oraz referatów. Mają w nim również możliwość do oglądania filmów, które nieraz wzbogacają ich wiedzę.
Dzięki dostępności do multimediów uczniowie mogą mieć większy wpływ na prowadzenie lekcji. Nauczyciele nieraz przygotowują swoje lekcje w formie prezentacji multimedialnych. Nierzadko takie właśnie prezentacje są przygotowywane przez uczniów. Daje im to możliwość ukazania własnego punktu widzenia na dany temat. Rozwija to również ich możliwości, uczy kreatywności, wyszukiwania i łączenia informacji oraz pracy w grupie. Wszelkiego rodzaju projekty badawcze są pozytywnym aspektem pracy uczniów. Dzięki nim mogą zapamiętać więcej pożytecznych informacji.
Kolejnym pozytywnym przejawem współczesnych szkół jest tzw. e-learning oraz możliwość nawiązywania kontaktu z uczniami z całego świata. Wielu jest uczniów, którzy z różnych przyczyn nie mogą uczęszcząć na zajęcia. Nauczanie przez pośrednictwo komputera jest dla nich szansą i mozżliwością dalszego rozwój. Dzięki temu mogą mieć stały kontakt z nauczycielami, wykonywać wszelakie prace, wymieniać się wiedzą oraz co najważniejsze mieć kontakt z rówieśnikami. Jak wiemy wiele szkół utrzymuje kontakt ze szkołami za granicą. Uczniowie wymieniają się informacjami na temat własnych szkół, państwa i kultury za pomocą maili.Prowadzone są również tzw. wymiany umożliwiające wymiane międzyszkolą uczniów. Stwarza to mozliwości dla uczniów do poznania innej kultury, praktycznego ćwiczenia i uczenia się języka obcego oraz do zapoznawania innych sposobów nauczania. Uczniowie na wymianach prowadzą projekty badawcze, dzieki którym porządkują i zdobywaja potrzebne informacje.
Jak widać nowoczesne sposoby nauczania daja uczniom wiele możliwości do samorozwoju, poszerzania wiedzy oraz zdobywania przydatnych umiejętności. Dawniej z pewnością uczniowie jak i nauczyciele nie myśleli o nauce przez komputer, internecie i wymianach zagranicznych. Dziś jest to już faktem. Należy tylko w umiejętny sposób wykorzystywać stwarzane możliwości.

Kilka słów o plagiacie...

2009-04-15T06:51:00.000-07:00

W dzisiejszych czasach, kiedy to mamy bardzo szeroki dostęp do różnego rodzaju informacji, bardzo często zapominamy, że to co jest zamieszczone w Internecie, to nie nasza własność. Słowa tam zamieszczone należą do ich autora i tylko on ma prawo do bezgranicznego korzystania z nich.

Artykuły internetowe są podobne do tych prasowych czy nawet do książek. Jeżeli w naszej pracy chcemy zacytować czyjeś słowa, to musimy podać ich autora, bo w przeciwnym razie zostaną uznane za nasze...a to przecież nieuczciwe, bo tak naprawdę to my z nimi mamy tyle wspólnego co zwykłe przepisanie.

Jeżeli tak bardzo uważa się aby nie przywłaszczyć sobie słów dziennikarzy prasowych czy pisarzy naukowych, a jeżeli już tak się stanie to "kradnący słowa" ponosi wysoką karę, to dlaczego większości ludziom nie przyjdzie do głowy, że kopiowanie z Internetu to także kradzież?! ...

...Może dlatego, że nie mówi się o tym głośno... A powinno się...

Dzieci, poszukując materiałów na zajęcia, nie chodzą już tak często jak kiedyś do biblioteki, aby tam uzyskać potrzebne informacje, ale włączają komputer...kilka chwil...i informacje same do nich przychodzą. To spora oszczędność czasu, wygoda...ale też nieświadomość. Nieświadomość tego, iż z pozoru niewinna operacja kopiuj-wklej to najczęściej kradzież cudzych myśli, słów, doświadczeń naukowych. Wszystko jest dobrze, jeśli w swojej pracy napiszą "z czyją pomocą" przygotowały sie do zajęć, natomiast sprawa komplikuje się kiedy nie są w stanie powiedzieć skąd mają te informacje.

Przy tak szerokim dostępie społeczeństwa do Internetu i zawartych w nim informacji, powinno się rozpocząć uświadamianie na szerszą skalę, że kopiowanie bez podania źródla to taka sama kradzież jak nie zapłacenie za zakupy w sklepie. Dzieciom w szkołach powinni mówić o tym nauczyciele, ale bardzo niewielu z nich przykłada to tego wagę. Niestety...

2009-04-15T01:07:00.000-07:00

Pozytywny wpływ mass mediów na rozwój dziecka.

Badania dotyczące wpływu treści przekazywanych przez mass media na dzieci i młodzież należą do najbogatszych i mających długą tradycję. Nie sposób ich ogarnąć i dlatego też ograniczę się do zasygnalizowania wpływu treści prospołecznych.Wyniki badań dotyczących wpływu treści prospołecznych prowadzonych w różnych krajach zdają się potwierdzać słuszność behawiorystycznej teorii uczenia się z ekranu. Dzięki odpowiedniemu doborowi treści, dzieci mogą przyswajać sobie akceptowane społecznie wzory zachowań, rozwijać zainteresowania i kształtować postawę. Podkreśla się tu zwłaszcza rolę wpływu kumulatywnego. Stąd odpowiednio dobrane seriale telewizyjne mogą wpływać dodatnio na niwelowanie negatywnych cech zachowań – przezwyciężać egocentryzm, wyrabiać postawę życzliwości wobec innych, w sumie – przyspieszać społeczny rozwój dzieci. Dlatego też wiele uwagi przywiązuje się do odpowiedniego przygotowania przekazów masowych dla dzieci. Starania idą w tym kierunku, aby każdy zawierał cel wychowawczy lub dydaktyczny, któremu podporządkowane są cele podrzędne i aby był on przystępny dla dziecka- uwzględniał niejako jego punkt widzenia. Przykładem może być choćby Pszczółka Maja, a dla starszych dzieci Czterej pancerni i pies.
Znamiennym przykładem pozytywnego wpływu treści prospołecznych może być serial telewizji amerykańskiej: Ulica Sezamowa. Do opracowania celów i zadań tego programu zaproszono w 1968 roku wybitnych specjalistów, psychologów, psychiatrów, dydaktyków, wychowawców, socjologów, przedstawicieli telewizji. Grupa ta zaproponowała tematykę obejmującą z zakresu nauczania następujące zagadnienie: przedstawienia liter, liczb, figur geometrycznych; pojęcia relacyjne i ich klasyfikacje; rozumowanie abstrakcyjne, rozwiązywanie zadań i problemów; dziecko i jego świat.
Przeprowadzone badania testowe wykazały u dzieci oglądających regularnie program przyrost ogólny wiedzy o 25%. Program ten wykazał słuszność przyjętych zasad przy jego opracowaniu. Ze wszech miar słuszne okazało się wprowadzenie elementów rozrywkowych, zwłaszcza uwielbianych przez dzieci scen humorystycznych i groteskowych. Sceny takie przykuwają uwagę, a ponadto powodują lepsze zapamiętywanie, a zatem pełnią rolę czynnika motywującego.
Nie zapominajmy jednak, iż do pełnego sukcesu potrzebna jest jeszcze nauczycielska i rodzicielska rozmowa z dziećmi na temat oglądanych programów.

nowe media - kultura popularna - Internet w codziennym życiu...

2009-04-14T13:32:00.000-07:00

Jednym z najbardziej popularnych wytworów kultury masowej jest Internet. Jak już napisano w wielu poprzednich postach - jest on źródłem niezliczonej ilości informacji i drzwiami do wszelakiej wiedzy. Daje również możliwość odnalezienia artykułów, gazet, zdjęć, postaci czy nawet piosenek z przed lat. Zawiera przeszłość, lecz także dostarcza najnowszych informacji z całego świata w tempie ekspresowym. Zawiera odpowiedzi na każdego typu pytania. Dotyczące zarówno sfer życia codziennego jak i zawodowego, porusza problemy zwykłe i błahe oraz trudne i ryzykowne. Jest to więc źródło bez ograniczeń.
Jednakże nie brakuje. Przede wszystkim niechcianym efektem jest mnogość stron zawierających błędne, nieprawidłowe lub też niepełne artykuły, wypowiedzi czy nieobiektywne opinie. Wprowadza to ludzi w błąd, który niejednego ich użytkownika może poszkodować (np. przy wykorzystywaniu owych informacji na potrzeby szkoły czy pracy). Zwykła encyklopedia z pewnością nie zawiera tylu milionów haseł ile można odnaleźć na stronach internetowych, lecz najczęściej daje nam pewność co do ich rzetelności. Może i przysłowiowe "wklepanie" do wyszukiwarki kilku literek jest szybsze i daje wiele poglądowych informacji wraz z grafiką czy dźwiękiem, ale własnoręczne szukanie na papierowych stronach jakże grubej i ciężkiej encyklopedii zapobiega zatraceniu umiejętności samodzielnego działania.
Przeciwnicy Internetu zapewne znajdą tyle minusów co jego zwolennicy plusów. Mimo to nie powinniśmy zamykać się ani na korzystanie z niego w ogóle (gdyż sprawdza się w wielu sytuacjach i miejscach), ani na korzystanie wyłącznie z niego. Należy czerpać wiedzę ze wszystkich dostępnych nam źródeł, aby rozwija swoje horyzonty.

Prezentacja - Współczesna edukacja

2009-04-14T13:29:00.000-07:00

EDUKACJA MNIEJSZOŚCI NARODOWYCH W CZASACH WSPÓŁCZESNYCH

2009-04-14T11:41:00.000-07:00

Już pierwsi ludzie prowadzili wędrowny tryb życia.Wędrowali oni w poszukiwaniu lepszych warunków geograficznych.Dziś ludzie migrują z różnych przyczyn, wraz z rozwojem cywilizacyjnym przyczyny te się zmieniają. Społeczeństwa są coraz bardziej zróżnicowane kulturowo i etnicznie. Szkoła jest instytucja państwową. Program nauczania jest narzucony przez państwo. Powstaje więc problem edukacji mniejszości narodowych.
Ludzie najczęściej migrują do krajów lepiej rozwiniętych, stając się tam często niżem społecznym i tanią siłą roboczą. Mają trudności z odnalezieniem się w nowym świecie. Przeszkodą w asymilacji jest nie tylko statut społeczny ale i bariera językowa, kulturowa. Emigranci często sami izolują się od otoczenia. Wysyłają dzieci do swoich ojczystych szkół. Jeśli dziecko trafi jednak do zwykłej szkoły pojawia się nowy problem. Jeśli np w polskiej klasie znajdzie się dziecko amerykańskie ,to czy nauczyciel historii nie powinien wzbogacić lekcji o dodatkowe elementy historii Stanów Zjednoczonych? Jak ocenić takie dziecko np pochodzenia rumuńskiego na lekcji informatyki, jeśli pierwszy raz siada za komputerem, albo z języka polskiego, skoro jego ojczysty język jest inny? Należy pamiętać że jest również problem integracji tego dziecka z grupą. Kłopotliwa sytuacja może być więc praca w grupach. Współczesny system edukacji niestety nie potrafi rozwiązać tych kwestii. Ludzie boja się tego czego nie znają dlatego i powstają szkoły mniejszościowe, niestety w żaden sposób nie pomagają one w asymilacji mniejszości narodowych. U podłoża większości tych problemów kryje się obustronna ksenofobia.
Dziś w era komputerów zaciera granice, przez internet można nawiązać znajomość z ludźmi z drugiego końca świata. Komputer stoi w prawie każdym domu i będzie coraz bardziej powszedniał. Myślę że to mogło by mieć wpływ na rozwiązanie problemu młodzieży z mniejszości narodowych. Internet jak muzyka może łagodzić obyczaje, ułatwiać nawiązanie więzi, przełamanie strachu przed tym co obce na "bezpieczna odległość".Może kiedyś gdy nowoczesna edukacja na dobre wejdzie do szkół to zamiast pisać nudne wypracowania z angielskiego będziemy pisać maile z naszym rówieśnikiem z Anglii i tłumaczyć na ocenę to co on nam odpisze? Myślę że było by to ciekawsze i bardziej owocne, no i niedrogie. Młodzież poprzez nawiązywanie kontaktów oswajałaby się nie tylko z językiem ale i z kulturą innych krajów,ta zaś będąc znaną nie budziłaby zdziwiena,kontrowersji czy też lęku. Jest to kolejny argumęt za edukacją nowoczesną.Ile ich jeszcze trzeba by weszła ona w życie??

Dziennikarstwo obywatelskie

2009-04-13T15:14:00.000-07:00

Dziennikarstwo obywatelskie oczami studentów pedagogiki UG

Redakcja: Niepełnosprawność w otaczającym nas świecie

    W ostatnim czasie jedną z najszybciej rozwijających się metod przekazywania informacji stało się dziennikarstwo obywatelskie. Ludzie z branży medialnej zachwycają się jego rewolucyjnym podejściem i prędkością, a autorzy tekstów wychwalają pod niebiosa prosty i zwyczajny stosunek do omawianych zdarzeń. Portale i serwisy dziennikarstwa obywatelskiego mnożą się tak samo, jak wydarzenia oraz artykuły na nich opisywane i nigdy nie jest ich mało. Jednak dalej dla wielu ludzi temat ten to prawdziwa zagadka. Nie wiedzą czym jest ten styl żurnalistyki, na czym polega i o co właściwie w nim chodzi. Niestety właśnie przez taką niewiedzę powstaje trochę niedomówień
w odbiorze tego specyficznego gatunku. Dlatego postanowiłyśmy zrobić mały wywiad środowiskowy i dokopać się do esencji dziennikarstwa obywatelskiego.

Pytanie: „Czym jest dziennikarstwo obywatelskie?”

    Dziennikarstwo obywatelskie to (według definicji na Wikipedii) rodzaj dziennikarstwa uprawianego przez nieprofesjonalnych dziennikarzy w interesie społecznym. Rozwój tej specjalizacji zawdzięczamy Internetowi, który przez swój nieograniczony dostęp, zasięg i łatwość użytkowania powoduje jej rozrost. Jednak nie można wykluczyć tutaj udziału innych mediów, np.TVN24 ma Kontakt TVN24, który jest ich sposobem na dziennikarstwo obywatelskie. Radia także posiadają coś na wzór i zabarwienie tego rodzaju. Są to tak zwane czerwone linie, na które ludzie dzwonią z informacjami o różnorodnych wydarzeniach.
    Wracając jednak do Internetu to właśnie na tworzonych specjalnie portalach
i serwisach ludzie zamieszczają swoje prace i newsy. Pierwszymi z nich był Indymedia, które powstały w roku 1999 w celu przekazywania informacji o protestach związanych
z odbywającym się wówczas w Seattle spotkaniu Światowej Organizacji Handlu. Jednak oficjalnym przedstawicielem tego gatunku stał się południowokoreański OhmyNews założony
w 2000 roku. Jako pierwszy zamieszczał artykuły czytelników, nagradzał najciekawsze małymi honorariami (50 USD) i stworzył pojęcie dziennikarstwa obywatelskiego. Dodatkowo rozpowszechnił je na cały świat dzięki swojej angielskiej stronie. Od tego momentu ten sposób przekazywania informacji z minuty na minutę stawał się coraz popularniejszy.
    Także w Polsce zyskał on spora sympatię. Zaczęły się tworzyć rozmaite strony poświęcone tej działalności np. kierunek.eu, opress.pl, regionalne MM Moje Miasto, czy EIOBA. Sukces tej metody widać w tym jak dynamicznie rozwinęły się polskie Wikinews (serwis informacyjny,
o charakterze obywatelskim). Polskie Wikinews bardzo szybko stały się najprężniej rozwijającą się odsłoną tego międzynarodowego portalu.

News od obywatela

    Dziennikarstwo obywatelskie nie mogłoby istnieć bez odpowiednich ludzi, którzy tworzą odpowiednie warunki do jego uprawiania. Strony internetowe o takiej tematyce znajdują się najczęściej pod patronatem większych i bardziej znanych portali. To także one opiekują się tekstami społecznych dziennikarzy w mniej lub bardziej bezpośredni sposób.
Na polskiej arenie internetowej są cztery najpopularniejsze serwisy o charakterze obywatelskim. Są to: Alert24.pl, iThink.pl, Wiadomosci24.pl i Interia360.pl.
    Pierwszy z nich, Alert24.pl, to dziecko koncernu Agora, a konkretniej Gazety.pl. Trudno nie zauważyć, że jest to serwis nastawiony bardziej na krótkie newsy niż na poważniejsze artykuły. Za najlepsze tzw. alerty można dostać drobne upominki. Niewątpliwym plusem, który wyróżnia serwis na tle innych, jest prosty i przejrzysty styl. Dodatkowo przez nastawienie na szybki kontakt (szczególnie smsy i mmsy) można przeczytać wiele konkretnych informacji w krótkim czasie. Niestety przez tak uproszczoną formę Alter24.pl można nazwać raczej źródłem informacji niż serwisem dziennikarskim.
    iThink.pl to serwis w portalu pino.pl. Prowadzony jest w 100% przez użytkowników. Dodatkowo nastawiony jest na dłuższe artykuły. Można pisać na dowolne tematy,
a zatwierdzenie tekstów odbywa się drogą demokracji losowej. Oznacza to, że losowa grupa użytkowników ocenia artykuł. Jeśli zdobędzie poparcie trzech z nich może zostać opublikowany. Dalej artykuł podlega ocenie czytelników co wpływa na całokształt opinii
o autorze. Na serwisie można zamieszczać zdjęcia, filmiki i różnego rodzaju pliki. Poza tym strona jest bardzo dobrze zaplanowana i ułożona. Mankamentem jest wrażenie nudy przy surfowaniu po stronie.
    Wiadomości24.pl i Interia360.pl są to serwisy obywatelskie założone pod banderą znanych „marek”. Wiadomości24.pl zostały utworzone przez Agencję wydawniczą Polskapresse, a druga
z wymienionych stron przez portal Interia.pl. Obydwa serwisy mają niezwykle rozbudowane działy tematyczne, gdzie znajdują się bardzo ciekawe artykuły.
Z wyglądu i budowy przypominają profesjonalne portale informacyjne. Jedyne co można mieć im do zarzucenia to dużo tekstów o polityce (za czym nie przepadamy) i fakt, że tak naprawdę prace zwykłych ludzi ograniczone są przez redakcje. A ten fakt sprawia, że tak górnolotna idea dziennikarstwa obywatelskiego nie jest wcale respektowana.

Pytanie do publiczności

    Chcąc poznać opinię zwykłych ludzi na temat dziennikarstwa obywatelskiego zapytałyśmy kilkanaście osób o to, czym jest dla nich to zjawisko. Przytoczymy kilka najciekawszych wypowiedzi:

Wojtek: „Jest to nieodpłatne pisanie artykułów, przeważnie na Internecie (choć nie zawsze np. Gazeta wyborcza, która ma dodatek Gdynia, jest pisana przez zwykłych ludzi) bo jest powszechniejszy i bardziej dostępny dla człowieka. Myślę ze to jest dobra rzecz dla ludzi zaangażowanych, nie obojętnych na sprawy lokalne albo publiczne. Można przez to wyrażać siebie i swoje poglądy, jest to tez wielka samorealizacja.”
Krzysiek: „Dziennikarstwo obywatelskie jest dobre dla społeczniaków i osób, które się nudzą.”
Marta: ”Dla mnie dziennikarstwo obywatelskie w ładnych słowach to definicja plotkarstwa.”
Piotrek: ”Znaczy to, że osoba interesuje się życiem obywateli i stara się je przedstawić. Dociera do problemów obywateli starając się pomóc, opisuje sprawę przeprowadzając wywiad.”
Kasia: ”Dziennikarstwo obywatelskie to dla mnie dziennikarstwo, którym zajmuje się zwykły obywatel (a nie wykształcony dziennikarz). Obywatel ten pisze artykuły w sprawach, które go bezpośrednio dotyczą. Pisze artykuły, które maja czegoś dokonać np. pomoc w sprawie, która go zaintrygowała.”
Joanna: „Dziennikarstwo, które wychodzi do obywateli, dąży do zgłębiania sfery życia obywatelskiego, wykazuje zainteresowanie ich losem.”

    Większość pytanych kojarzy żurnalistykę obywatelską zgodnie z jej ideą społeczną. Jest ona dla ludzi oznaką wielkiego zaangażowania przede wszystkim w sprawy regionalne
i dziejące się w najbliższym otoczeniu. Jednak w skrajnych przypadkach może zostać uznana za wścibstwo i donosicielstwo. Kolejnym skojarzeniem odnośnie tego rodzaju dziennikarstwa jest szybki przepływ informacji podawany w jasny i zrozumiały sposób. Należy podkreślić,
że ludzie kojarzą dziennikarstwo obywatelskie ze służbą społeczeństwu oraz z realizacja własnych aspiracji. Jednak trzeba zadać sobie pytanie, czy taki czysto encyklopedyczne
i bezkrytyczne podejście do tego rodzaju dziennikarstwa jest dobre?

Pół na pół

    Na podstawie usłyszanych opinii można stwierdzić, że dziennikarstwo obywatelskie jest bardzo pozytywnie odbierane przez społeczeństwo. Na pewno przyczynia się do tego fakt, że jest to rodzaj publicystyki, która jest blisko zwyczajnych ludzi. Poza tym jest bardzo zrozumiała
i ogólnodostępna dla wszystkich. Nie można też zapomnieć o tym, że pozwala spełnić swoje marzenie o byciu dziennikarzem, rozwinąć talent pisarski lub po prostu stać się nowym hobby. Dzięki niemu ludzie zaczynają interesować się wydarzeniami z całego kraju
i swojej bliższej okolicy. Poza tym pobudza ludzi do działania i obserwacji, co pozytywnie odbija się na całej społeczności. Daje też okazję do zwrócenia uwagi na nurtujące nas sprawy czy ważne wydarzenia. Ludzie nareszcie mają szansę, aby na forum wypowiedzieć się
o rzeczach ich interesujących, nie zwracając uwagi na opinię ekspertów czy wykwalifikowanych dziennikarzy.
    Jednak z drugiej strony dziennikarstwo obywatelskie nie jest oparte na samych superlatywach. Wielu ludzi tworzących takie serwisy cenzuruje ich działalność przez wpływanie na teksty autorów, ich edycje i moderowanie. Chociaż również przez zbytnie hołdowanie idei wolności słowa można znaleźć wiele bezwartościowych tekstów o nic nie wnoszącej tematyce. Dodatkowo korzystanie ze serwisów obywatelskich w charakterze zarobkowym nie wpływa korzystnie na ich wizerunek, co jest popularne wśród większych korporacji przy których działają serwisy obywatelskie. Poza tym wielu obywatelskich dziennikarzy zatraca się w swoim pisaniu, nie przyjmując do wiadomości obiektywnej krytyki, a na każdy negatyw reaguje atakiem na czytelnika. Popularne również staje się zjawisko „dokopywania” ludziom o innych niż przyjęte poglądy. Niestety wiele serwisów traci na tym, że stają się albo zbyt profesjonalne (pod względem kunsztu dziennikarskiego) bądź za bardzo subiektywne co sprowadza je bardziej do roli forum albo bloga.

Za czy przeciw?

    Jak można łatwo zauważyć są dobre i złe strony dziennikarstwa obywatelskiego. My jesteśmy jak najbardziej za i uważamy, że jego propagowanie i rozwój daje wiele korzyści całemu społeczeństwu. Jednak w tym wszystkim nie należy zapominać o idei, która towarzyszyła temu rodzajowi dziennikarstwa. Można ją uprościć do hasła „obywatele - obywatelom”. Dlatego należy pilnować, aby działalność ta dalej odbywała się w kręgu naszej społeczności i z jakimkolwiek pożytkiem dla niego. Jeśli będziemy dbać o jego prawidłowy postęp to kto wie, może niedługo każdy z nas stanie się dziennikarzem i będzie miał znaczący wpływ na media?

Dziennikarstwo obywatelskie...ciag dalszy.

2009-04-13T02:11:00.000-07:00

Zapewne każda/każdy z nas wie czym jest dziennikarstwo obywatelskie,a jeśli nie? Zdążył się się zorientować.Dlatego teraz pozwólmy sobie na luźniejsze roważania na ten temat..

Możemy jednogłośnie ustalić prostą definicję tego zjawiska: jest to pewien rodzaj dziennikarstwa, którym zajmują się nieprofesjonalni dziennikarze. Celem jest dostęp informacji do jak największej ilości osób- i tutaj jakże wazną rolę odgrywa internet. Dzięki temu szybkiemu i wszechstronnemu medium,dziennikarstwo obywatelskie na konkretnym portalu/ blogu może byc uprawiane przez ludzi na całym świecie. Dlaczego jest to zjawisko tak bardzo powszechne? Prawdopodobnie dlatego, iż informacje i wiadomości sa tworzone przez uzytkowników,co daje niewątpliwie wolne pole do pokazania światłu dziennemu swoich poglądów, czy tez problemów otaczających człowieka w koło, które jednak z niewiadomych powodów nie zostały dostrzezone przez dziennikarstwo profesjonalne.

Postanowiłysmy zapytać obywateli z róznych środowisk-czy wiedzą czym jest dziennikarstwo obywatelskie,jesli nie-to z czym im się kojarzy i czy uważają to zjawisko za pozytywne czy raczej negatywne. Oto odpowiedzi.
Licealista 17l: wywiad przeprowadzony z ludźmi przez zawodowego dziennikarza.Jest to przeciez potrzebne, skąd mielibysmy te wszystkie informacje?

Sprzedawczyni w sklepie obuwniczym 50l: Zwykłe dziennikarstwo,ale takie chyba bardzo "do ludzi". Zajmuje się sprawami bardziej nam bliższymi, niż Ci wszyscy dziennikarze w telewizji.

Licalista 18l: Rozmowa/wywiad między zwykłymi ludźmi na tematy codzienne,dotyczące ich zwykłych spraw.

Gimnazjalistka 15l: Moim zdaniem jest to wywiad przeprowadzany przez dziennikarza ze zwykłymi obywatelami.

Nauczyciel geografii 47l: Dziennikarstwo obywatelskie to dziennikarstwo "uprawiane" przez zwykłych obywateli między sobą. Używają do tego przede wszystkim internetu i zbudowanych tam portali internetowych.Jest to raczej pozytywne i potrzebne-skoro tak robią.

Uczennica szkoły podstawowej 12l: Nie wiem co to jest,ale babcia mówi,że dziennikarze zajmuja się tym,co nie mają.

Licealistka 16l: Nie mam pojęcia co to jest,ale nic co związane z dziennikarstwem nie kojarzy mi się pozytywnie.

Student Geografii UMK 20l: Wg mnie dziennikarstwo obywatelskie polega na interweniowaniu w grupy społeczne na poziomie fazy poznawczej. Jest to tak,jakby rodzaj dziennikarstwa, które skupia się na poznaniu problemów, radości i doznań zwykłych ludzi. Jest to jak najbardziej pozytywne.

Pracownik sklepu z egzotycznymi zwierzętami 23l: Dziennikarstwo obywatelskie kojarzy mi się z sianiem propagandy np. teraz akcja z kryzysem. w 99% go nie ma,tylko przez takie wywiady wywołują strach wsród obywateli. Generalnie dziennikarze szukają wszelkich ściem zeby przyciągnąc głupich ludzi. Negatywnie mi się kojarzy. Oczywiście moje zdanie nie dotyczny każdego dziennikarza,ale większości.

Polonistka 29l: Dziennikarstwo obywatelskie to poruszanie aktualnych problemów społecznych, nagłasnianie tych spraw, aby dotarły do szerokiego grona obywateli (jednostek). Jest to zjawisko jak najbardziej pozytywne, gdyż w ten sposób wspiera się i pomaga osobom , których sprawy wydaja się nieważne z punktu widzenia państwa. (dobro większości nad dobro jednostki)

Jak widać z powyższych wypowiedzi..dziennikarstwo obywatelskie jest różnie postrzegane wśród obywateli. Skąd takie różnice w zdaniach? Prawdopodobnie wynikają one z indywidualności doświadczeń każdego z zapytanych. Większość z badanych jednak uważa zjawisko to za pozytywne i potrzebne obywatelom-zwłaszcza tym zwykłym,nie mogącym wyrazić nigdzie swoijego zdania, ani przedstawić swoich problemów. A negatywne nastawienie może wywodzić się z niechęci do portali obywatelskich, które swoją działalność ograniczają do roznoszenia plotek, afer dotyczących celebrities czy polityków. I rzeczywiście takie portale mogą rzucać cień na ogólny obraz dziennikarstwa obywatelskiego.
Podsumowując..tak, dziennikarstwo obywatelskie jest nam niewątpliwie potrzebne i rozpowszechnia się coraz bardziej. Jednak apelujemy do współtworzących, aby byli wierni pierwotnej ideii dziennikarstwa obywatelskiego oraz sami pozostali obywatelami. Aby ten rodzaj medium nie stał się zakłamanym tabloidem, ale aby dalej pełnił rolę społecznego "adwokata" i przedstawiciela polskiego obywatela.

2009-04-11T14:05:00.000-07:00

Wskazując na łacińskie pochodzenie słowa ,,media”- od słowa ,,pomiędzy”, ,,środek” – definiuje się ,,media” jako coś pośredniego lub osoby komunikowania. Medium to coś, co przenosi informacje pomiędzy nadawcą a odbiorcą. Jeżeli media przekazują informacje służące kształceniu ,wówczas zyskują miano mediów edukacyjnych. Media to są przedmioty, materiały, urządzenia przekazujące odbiorcom określone informacje ,komunikaty , poprzez słowa, dźwięki i obrazy, a także umożliwiające im wykonywanie określonych czynności intelektualnych i manualnych .
Natomiast słowo edukacja pochodzi od łacińskiego edukato (wychowanie, wykształcenie) i oznacza zasięg procesów , form, metod i środków działania ,których celem jest zmienianie i kształcenie ludzi ,przede wszystkim dzieci i młodzieży, stosownie do przyjętych w danym społeczeństwie celów edukacyjnych.
Wiele diagnoz socjologicznych i pedagogicznych pokazuje, że jednym z najsilniejszych czynników kształtujących podstawy, poglądy i system wartości dzieci są właśnie media. Zwraca się także uwagę na szkodliwe efekty ich oddziaływania na dzieci. Mogą one naśladować nie zawsze pozytywnych bohaterów, uczą się jak popełniać przestępstwa. Telewizyjne programy mogą powodować agresywne zachowanie u dzieci, które mają problemy osobowościowe, tzw. predyspozycje (skłonności) do takich zachowań. Telewizja może prowadzić do powiększenia się bierności, nieuspołecznieniania, braku twórczości. Nadmierne oglądanie telewizji przez małe dzieci zaburza rozwój mowy i zaburza wyobraźnię. Telewizja narusza więzi rodzinne i komunikację między członkami rodziny. Dziecko współczesne staje się niewolnikiem mediów...
Jednak telewizja oprócz zagrożeń stwarza również szansę. Dzięki niej dzieci często zaskakują nauczycieli i rodziców swoją wiedzą, zasobem słów, znajomością faktów. To ona pozwala na wyrównanie poziomu wiedzy i wyobraźni dzieci z różnych środowisk. Rodzice i nauczyciele, chcąc aby wpływ telewizji na rozwój dziecka był pozytywny, powinni pamiętać, żeby dziecko poświęcało na telewizją tyle czasu, na ile pozwala jego wiek i stopień rozwoju.

Dziennikarstwo obywatelskie oczami studentów pedagogiki UG

2009-04-09T08:27:00.001-07:00

Dziennikarstwo obywatelskie to obecnie rozwijający swoją działalność rodzaj dziennikarstwa, tworzony przez nieprofesjonalistów publikujących swoje artykuły na różnego rodzaju portalach internetowych. Internet pozwala na wspólną pracę wirtualnych dziennikarzy z całego świata. Główną ideą dziennikarstwa obywatelskiego jest podawanie informacji pochodzących jakby ze źródła, które stanowią zwykle naoczni świadkowie wydarzeń, bądź dodawanie rozbudowanych komentarzy do opisanych zdarzeń i poruszonych problemów.. Najważniejsze założenia tego medium to: szybkość, wiarygodność, niezależność, zaangażowanie, szansa dla młodych, władza w rękach społeczności itd… Są to serwisy stworzone przez internautów dla internautów, można znaleźć tam artykuły z różnych dziedzin, od polityki po szydełkowanie. Dziennikarze amatorzy piszą nie tylko o polityce i życiu swojej lokalnej społeczności, ale również dzielą się swoimi pasjami i zainteresowaniami.

W polskim internecie najważniejszą rolę w kształtowaniu dziennikarstwa obywatelskiego odgrywają cztery portale: Alert24.pl, iThink, Wiadomości24.pl oraz INTERIA360. Pomimo, iż idea portali jest ta sama, różnią się one rodzajem podawanych wiadomości oraz sposobem ich publikowania.

Na początek postaramy się przybliżyć działalność portalu Wiadomości24.pl. Jest to najbardziej kontrolowany przez redakcję portal. Żaden artykuł nie zostanie opublikowany bez jej zgody i wiedzy. Istnieje widoczny podział na „My” (redakcja) i „Wy” (internauci). Jak sami piszą:

„To “My” odpowiemy na “Wasze pytania”, zatwierdzimy “Wasze” artykuły i zapłacimy za najlepsze newsy”. Wiadomości24.pl działają pod hasłem: ”Pisz! Fotografuj! Nagrywaj! Komentuj!” . Niestety hasła te odrobinę mijają się z prawdą, ponieważ ostatnie słowo nie należy do internautów.

Pozytywną stroną portalu niewątpliwie jest jego przejrzysta budowa. Zastosowany został jasny podział na rodzaje podawanych wiadomości (wydarzenia, kultura, cywilizacja, styl życia, sport, portfel, moje trzy grosze, MMS). Umożliwia to łatwy dostęp do interesujących nas treści. Ciekawą propozycją jest dział zatytułowany MMS, w którym dziennikarze mogą publikować zabawne, kontrowersyjne itp. zdjęcia zrobione telefonem komórkowym. Warte uwagi jest również miejsce, w którym toczą się dyskusje na temat opublikowanych artykułów bądź newsów. Portal daje przez to możliwość wypowiedzenia własnego zdania na ważne dla nas tematy. Trzeba pamiętać jednak, że wolność publikowanych opinii także jest ograniczona...

Portal Alert24 jest miejscem, gdzie internauci zamieszczają informacje, zdjęcia, a nawet filmy z ważnych wydarzeń, których właśnie byli świadkami. Mogą to zrobić za pomocą formularza na stronie internetowej, bądź za pomocą SMS lub MMS, co sprawia, że przepływ informacji jest bardzo dynamiczny, a wiadomości pojawiają się bardzo szybko.

Jednak portal jest całkowicie kontrolowany przez redakcję. To ona dokonuje wyboru zdjęć i informacji, które pojawią się na stronie i nawet nie musi uzasadniać swoich decyzji. Co więcej, redakcja ma prawo opracowywać wiadomości poprzez ich skracanie, przerabianie, łączenie z innymi utworami słownymi, słowno graficznymi, audiowizualnymi itp.

Tak więc rola „dziennikarzy obywatelskich” na tym portalu ogranicza się niestety jedynie do zgłaszania krótkich rzeczowych news’ów i właściwie nie mają oni wpływu na to, co dalej z tą informacją się dzieje, ani nie ma miejsca na wyrażanie swoich opinii.

Internauci nie dostają wynagrodzeń za informacje, które nadsyłają, jednak organizowane są różnego rodzaju konkursy, w których wygrać można nagrody za najlepsze informacje i zdjęcia.

Kolejnym popularnym w Polsce serwisem opierającym się na idei dziennikarstwa obywatelskiego jest iThink. Jest to dość oryginalna koncepcja, zarówno ze względu na postawione cele i założenia, jak również sposób ich realizacji. Niezaprzeczalnym atutem tego portalu jest założenie, iż autorem zamieszczanych na nim tekstów może być każdy, kto pragnie "wyrazić się", ale także dbałość o to, by treści te były wiarygodne i stosowne. Ważne jest także to, że traktuje się dzinnikarzy tego portalu, jak ludzi wartościowych, którzy mogą wnieść coś nowego, a nawet zmienić w pewnym stopniu otaczającą nas rzeczywistość. Kluczowa jest również niezależność autorów tekstów od polityki itp., co jest niemal niespotykane w innych mediach. Istnieje tam ponadto możliwość publikacji różnego typu materiałów: tekstu, audio, foto i video, co ułatwia dynamiczny napływ informacji. Jednak ów dynamizm nie jest wyróżniającą cechą iThink, gdyż miejsce krótkich notek o bieżących wydarzeniach zajmują dłuższe komentarze odnoszące się także do spraw niezwiązanych z newsami. Zaletą tego serwisu jest także jego podział na różne kategorie, miesjce na wiadomości lokalne (z podziałem na województwa), 10 najbardziej popularnych wpisów, a także wyświatlenie pokrewnych tematycznie artykułów. Oryginalny jest również sposób zatwierdzania publikacji, który polega na jej akceptacji przez trzech czytelników, wybranych losowo spośród autorów ("randomkracja"). Ponadto tekst podlega korekcie pod kątem stylistycznym, co również można uznać za plus. Warto wspomnieć także o tym, że iThink wychodzi naprzeciw oczekiwaniom ludzi dając im możliwość odbycia praktyk dziennikarskich. Mam nadzieję, że zachęci to większą ilość osób do udzielania się na tym portalu, gdyż jego promocja i rozwój zostawiają aktualnie wiele do życzenia.

    Następnie chciałybyśmy przedstawić portal Interia360.pl. Strona jest przejrzysta, zawiera wiele działów tematycznych, można swobodnie się po niej poruszać, zdecydowanie podoba mi się, że mogę łatwo odszukać teksty o moim regionie. Portal ten, tak jak poprzednie, jest miejscem dziennikarstwa obywatelskiego. Piszą internauci dla internautów, można tu doskonalić warsztat literacki, promować siebie i swój region. Teksty są czytane, komentowane i oceniane zarówno przez profesjonalistów jak i przez innych czytelników, co jest, moim zdaniem, bardzo pomocne dla dziennikarzy-amatorów. Użytkownicy nie tylko dodają newsy ale i wyrażają swoje przemyślenia na temat różnych codziennych i nie codziennych wydarzeń. Taki portal stwarza możliwość do podjęcia pewnych, nie rzadko niewygodnych, tematów, które przecież dotyczą każdego z nas.

    Do dziennikarstwa obywatelskiego zalicza się także prowadzenie blogów. Zaczniemy od wytłumaczenia czym jest blog - jest to rodzaj strony internetowej, na której umieszczane są chronologicznie wpisy przez autora. Tematyka bloga zależy bezpośrednio od autora, tak więc to on decyduje o tym co będzie się w nim znajdowało. Zaletą blogów z pewnością jest możliwość komentowania( o ile autor wyrazi na to zgodę ) wpisów przez czytelników(innych internautów), przez co tworzy się opcja dyskusji. Autor dla urozmaicenia swojej strony często załącza linki do zalecanych stron internetowych lub innych blogów. Może także umieścić galerię zdjęć, które także(za zgodą) można skomentować.
Istnieje wiele rodzajów blogów. Dzielimy je ze względu na:
- charakter i tematykę : do najczęściej spotykanych zaliczamy blogi o charakterze osobistym (pamiętniki internetowe), ale istnieją też blogi o określonej tematyce i są one prowadzone zazwyczaj przez kilku autorów,
- ilość autorów: blog może być prowadzony przez jednego autora(blog - pamiętnik) lub kilku (blog kolektywny),
- rodzaj treści : blog tekstowy; videoblog (inaczej vlog), składający się z materiałów video; photoblog - większą część bloga stanowią zdjęcia;
audioblog- zawiera głównie nagrania dźwiękowe; linklog- gromadzi odnośniki do poszczególnych stron;
-częstotliwość dodawania wpisów i komentarzy do notek: blog dynamiczny –wpisy pojawiają się przynajmniej raz dziennie, obecna jest spora liczba komentarzy; blog niedynamiczny.
    Podsumowując, blog jest bardzo popularną formą swobodnej wypowiedzi. Zdecydowaną zaletą blogów jest to, że może go prowadzić każdy i nic za to nie płacąc. Ostatnimi czasy dużą popularność zyskały blogi prowadzone przez polityków, które dają nam możliwość bliższego poznania świata polityki oraz poglądów na temat obecnej sytuacji politycznej w kraju. Każdy z nas może się dołączyć do dyskusji w komentarzach bez ponoszenia konsekwencji ( pozostajemy anonimowi).

Wyżej wymienione i przedstawione formy dziennikarstwa obywatelskiego potwierdzają fakt, że jest ono bardzo ważne we współczesnym społeczeństwie. Dziennikarstwo obywatelskie ma swoje plusy i minusy. Zdecydowanie pozytywne jest to, że:

-Opisane przez nas portale są nie tylko źródłem informacji, ale są przede wszystkim miejscem gdzie każdy może zabrać głos, napisać coś od siebie itp. Uważamy, że możliwość wyrażania swoich poglądów odgrywa znaczną rolę w funkcjonowaniu dziennikarstwa obywatelskiego jak i funkcjonowaniu społeczeństwa samego w sobie (bądź co bądź wolność słowa,myśli i przekonań to podstawy demokracji).

-Istnienie w sieci portali informacyjnych (opisanych przez nas) czy blogów zdecydowanie ułatwia obywatelom dostęp do informacji. Jednak sporną kwestią pozostaje wiarygodność i rzetelność tych informacji. Skoro każdy może napisać wszystko co chce i w sposób również wybrany przez siebie trudno jest zweryfikować czy też wierzyć na słowo w przeczytane informacje. Dlatego tak ważne jest fnkcjonowanie takich portali, które sprawdzają wszystkie umieszane teksty (a te opisane przez nas do takich należą)

-Dziennikarstwo obywatelskie daje szansę dziennikarskim amatorom do wykazania się oraz zdobywania nowych umiejętności związanych z pisaniem tekstów

Negatywne natomiast jest to, że:

-Informacje nie zawsze są wiarygodne

-Anonimowość (brak odpowiedzialności za to co się pisze) może prowadzić do nieprofesjonalizmu ujawniającego się wulgaryzmami, obelgami itp. pojawiającymi się w tekstach (do których przecież dostęp mają wszyscy nawet ci najmłodsi)

Podsumowując, dziennikarstwo obywatelskie odgrywa ważną rolę we współczesnym społeczeństwie i tak jak inne nowe media stwarza zarówno szanse jak i zagrożenia dla prawidłowego funkcjonowania obywatela - człowieka. Dlatego, też ważne jest to, aby korzystać z wszelkich jego form z rozsądkiem i umiarem.

dziennikarstwo obywatelskie

2009-04-08T17:20:00.000-07:00

Po przeanalizowaniu kilku definicji dziennikarstwa obywatelskiego nasuwają się nam następujące wnioski, iż z jednej strony jest to rodzaj dziennikarstwa widocznego tylko na stronach internetowych, którego twórcami są internauci – dziennikarze z całego świata. Są to osoby zajmujące się dziennikarstwem amatorsko. Współtworzą oni portale internetowe, na których zamieszczają swoje artykuły. Natomiast z drugiej strony jest to działalność „widoczna dla oka”. Tzw. civic journalism to rodzaj dziennikarstwa, którego zadaniem jest współpraca ze środowiskami lokalnymi i dostarczanie nam o nich informacji. Dziennikarze kooperują z mieszkańcami danego terenu, tak aby poczuli się oni odpowiedzialni za swój teren, aby poczuli z nim więź i przynależność środowiskową.
Jak dowiedziałyśmy się na jednym z wykładów, współpraca jest po to aby realizować jakiś cel. Cel ten łączy osoby współpracujące. Współpraca polega na dzieleniu się pracą. Przynosi ona korzyść obu stronom (w naszym wypadku zarówno dziennikarzom jak i osobom „zewnętrznym”, którzy dostarczają im informacji).
Jak pisze redaktor naczelny „Dziennika Zachodniego” Marek Chyliński w jednym z numerów „Press” : „Dziennikarstwo obywatelskie to spojrzenie na życie lokalne wspólnot z innej perspektywy, z samego środka, to budowanie mostów między członkami lokalnych społeczności”. Ten rodzaj dziennikarstwa pozwala nam zauważyć zarówno problemy, troski jak i radości i powodzenia małych wspólnot. Wyciągają oni, tzn. dziennikarze obywatelscy, na światło dzienne takie sprawy, które pewnie nigdy nie zostałyby ujawnione. Pomagają wspólnotom rozwiązywać problemy, którymi nikt inny wcześniej się nie zajmował, bądź takie, które wydawały się być zbyt trudnymi dla lokalnych władz działających w pojedynkę, a które za pomocą mediów mogą uporać się z danymi trudnościami.
Z tego co przeczytałyśmy, zanim zaczęłyśmy pisać ten artykuł ,wnioskujemy, że dziennikarstwo obywatelskie może mieć szerszy – bardziej globalny zasięg, jak i węższy – lokalny. Nas, jako przyszłe panie pedagog bardziej interesuje zasięg lokalny. Informacje zdobyte o środowisku, a właściwie środowiskach naszych wychowanków, pozwolą nam na dostrzeżenie ich problemów, zrozumienie ich i próbę rozwiązania. Nie możemy uogólniać, że wszystkie dzieci pochodzą z tzw. „dobrych domów” ani, że wszystkie wychowały się w dzielnicach lub rodzinach marginesu społecznego. Powinnyśmy poznać każdego ucznia indywidualnie - zarówno z tej dobrej jak i złej strony – bo nie można zakładać, że dziecko i jego rodzina posiada tylko pozytywnie bądź tylko negatywne cechy. To co z zewnątrz wydaje się być krystalicznie czystym nie zawsze takim jest po głębszym przeanalizowaniu...i odwrotnie.
Nie powinnyśmy jednak zapominać, że na środowisko lokalne, na każdą młodą dopiero kształtującą się jednostkę, wpływają także informacje docierające ze świata zewnętrznego – globalnego. I w tym miejscu, według nas następuje swego rodzaju zderzenie dwóch rodzajów dziennikarstwa obywatelskiego. Zarówno dzieci, młodzież jak i starsi ulegają wpływom świata wirtualnego (częściowo kreowanego przez dziennikarzy obywatelskich) co następnie jest badane, analizowane i opracowywane przez lokalnych dziennikarzy. Pedagodzy często muszą się mierzyć z przewartościowywaniem systemu wartości młodego pokolenia, którego umysły są bardzo podatne na wszelkiego rodzaju wpływy innych, szczególnie jeżeli jest to zaczerpnięte z internetu.
Zauważyłyśmy, że człowiek już od najmłodszych lat jest w pewnym sensie dziennikarzem obywatelskim. Dzieci w szkołach, wraz z nauczycielami, angażują się w działalność na rzecz środowiska lokalnego poprzez tworzenie gazetek szkolnych. Każdy numer to wywiad z jakąś zasłużoną dla danej społeczności osobą; to krótka historia o miejscu zamieszkania uczniów; to zapowiedz bieżących wydarzeń szkolnych jak i lokalnych oraz opowiedzenie tego co miało miejsce w danym odstępie czasu na danym terenie; możemy odnaleźć tam także przejawy twórczości poetyckiej i malarskiej młodych dziennikarzy lub ich kolegów.
Kiedy przedstawiono nam temat naszej pracy, w kręgach studentów wybuchło wielkie poruszenie i zainteresowanie. Każdy zaczął się zastanawiać głębiej nad danym faktem. Tak naprawdę wiele osób uświadomiło sobie, że nie wie, na czym polega dziennikarstwo obywatelskie. Większość osób zaczęła bardziej interesować się tym tematem. Jak możemy wyczytać na portalu „edukatorki” niektórzy dla celów napisania tej pracy wcielili się właśnie w rolę „dziennikarza obywatelskiego”. Zadawali pytania innym studentom, analizowali, wyciągali wnioski i przedstawili w Internecie. Na tym właśnie polega dziennikarstwo obywatelskie.
Na temat dziennikarstwa obywatelskiego powstało wiele ankiet. Większość z nich zadaje pytanie, czy potrzebny jest taki rodzaj dziennikarstwa - dziennikarstwo amatorskie. Większość odpowiedzi jest twierdząca. Jednak także spotykamy się z negatywnym nastawieniem - tych osób jest znacznie mniej, ale są. Uważają one, że taki nie-profesjonalizm mąci tylko w głowach młodych osób. Przeciwnicy tego rodzaju dziennikarstwa uważają dziennikarzy obywatelskich za osoby, które pragną napisać artykuł za wszelką cenę nie zwracając uwagi na konsekwencje i nie zdając sobie sprawy ze mogą wyrządzić więcej krzywdy niż jest to warte. Twierdzą, iż robią to tylko ze względu na popularność. Uważają oni takie osoby za nierzetelne.
A teraz może kilka słów na temat poszczególnych portali internetowych zajmujących się dziennikarstwem obywatelskim.

Portal Alert24.
Ten portal charakteryzuje się przede wszystkim tym, że maja tu dostęp praktycznie wszystkie osoby posiadające tel. kom. Na głównej stronie są bardzo widoczne numery, pod które można wysyłać zdjęcia czy też artykuły. Na tym portalu są przedstawiane artykuły o rożnej tematyce - od poważnej do dowcipnej. Niestety artykuły nie są uporządkowane tematycznie. Wszystko jest zmieszane. Jedyne chronologia jest zachowana. Ogólnie wiadomości są przejrzyste i czytelne jednak trudno jest odnaleźć artykuł który aktualnie poszukujemy.

Portal Interia360
Ten portal jest zupełnym przeciwieństwem Alert’a24. Tutaj wszystkie informacje są pogrupowane. Jest ukazany jeden wiodący temat. Znajdują się tutaj specjalne kąciki tematyczne tj.; „ona i on”, „moim zdaniem”, „polska” itd. Strona ta jest wyrazista i obrazowa. Każdy łatwo tam znajdzie to, czego szuka. Tematyka tego portalu jest różnorodna. Znajdują się tu tematy bardzo poważne oraz te, które wprawiają nas w zadumę czy tez śmiech. Na stronie tej też znajdują się rożne konkursy, np. ”wiosna w narodzie” więcej informacji na ten temat na stronie.

Portal iThink
Tutaj również każdy może dodać artykuł wystarczy kliknąć na ikonie „dodaj artykuł”. Podobnie jak w Alert24 tutaj także podane są numery, na które możemy wysyłać swoje zdjęcia. Portal ten również jest przejrzysty i czytelny. Istnieje podział tematyczny. Grafika nie zachęca swoimi kolorami, ale portal ogólnie jest bardzo interesujący. Na tej stronie także znajdziemy zachętę do wzięcia udziału w konkursie „ kurczaki mają głos” - więcej informacji na stronie. Na tym portalu każdy może pisać, co chce i ile chce. Wolność słowa bez ograniczeń.

Portal wiadomości 24
Tematyka tego portalu jest różnorodna: zaczynając na polityce a kończąc na kulturze. Wszystko bardzo interesująco zestawione. Na stronie głównej znajdują się artykuły na bieżące tematy, czyli trzęsienie ziemi w Abruzji. Wszystko uporządkowane i wyszczególnione w grupach tematycznych. Istnieje również możliwość rozmowy przez najsłynniejszy komunikator internetowy z redaktorami strony. Goście odwiedzający tę stronę moją możliwość umieszczania komentarzy pod artykułami czy zdjęciami. Internauci mogą także przeprowadzać dyskusje w specjalnie przeznaczonych do tego miejscach. Portal w miarę przejrzysty i czytelny.

Reasumując nasze luźne rozważania na temat dziennikarstwa obywatelskiego, możemy stwierdzić iż jest ono wszechobecne w dzisiejszym świecie bez względu na to czy nam się to podoba bardziej czy mniej. Jak wszystko ma swoje plusy i minusy. Z jednej strony łączy, z innej dzieli. Z jednej przynosi korzyści a z drugiej szkodzi. Na portalach internetowych każdy na prawo wyrazić swoje zdanie na dany temat...pod warunkiem, że nie krzywdzi tym innych...I właśnie o tym musimy pamiętać jako, że każdy z nas może być takim dziennikarzem. Musimy pamiętać, że słowa mają podwójną moc – uskrzydlają ale i zadają ból.

Dziennikarstwo obywatelskie oczami studentów pedagogiki UG

2009-04-08T14:41:00.000-07:00

Dziennikarstwo obywatelskie oczami studentów pedagogiki UG

Zadaniem każdej z grup było napisanie swoich przemyśleń na temat Dziennikarstwa obywatelskiego. Według Wikipedystów Dziennikarstwo obywatelskie to rodzaj dziennikarstwa uprawianego przez nieprofesjonalnych dziennikarzy w interesie społecznym, czyli krótko mówiąc, pisać może każdy kto uważa, że są jakieś interesujące tematy jakimi chcieliby się podzielić z innymi.

Wraz z koleżankami postanowiłyśmy przeprowadzić ankietę wśród studentów różnych kierunków i sprawdzić czy słyszeli kiedykolwiek o owym zagadnieniu i co o nim sądzą:

Studiuję pedagogikę. Jako prace zaliczeniową z przedmiotu: edukacyjne zastosowanie komputerów muszę przeprowadzić ankietę, nie zajmie ona Państwu dużo czasu, bardzo proszę o pomoc z góry serdecznie dziękuję. A oto pytania:

1.Czy wie Pan/i czym jest dziennikarstwo obywatelskie?

Jeśli nie to proszę przeczytać poniższy tekst i stwierdzić czy dziennikarstwo obywatelskie jest potrzebne czy tez nie.

„Dziennikarstwo obywatelskie - rodzaj dziennikarstwa uprawianego przez nieprofesjonalnych dziennikarzy w interesie społecznym.

Jego powstanie i rozwój wiążą się z internetem, bo to medium - w przeciwieństwie do prasy, radia czy telewizji - umożliwia każdemu interaktywne współtworzenie swojej zawartości i jej masowy kolportaż. Internet pozwala na tworzenie i publikację artykułów w czasie rzeczywistym oraz wspólną pracę w sposób wirtualny dziennikarzy z całego świata.

Z dziennikarstwem obywatelskim wiążą się szczególnie informacyjne portale internetowe, które pozwalają internautom na współtworzenie - w różnym stopniu - swojej zawartości. Do popularności tego rodzaju dziennikarstwa przyczynił się utworzony w 2000 r. południowokoreański serwis Ohmynews, którego twórca ukuł termin dziennikarz-obywatel (ang. Citizen reporter). Jego sukces - a głównie dochody z reklam, z których portal wypłaca dostawcom informacji niewielkie honoraria - zachęciły koncerny medialne na całym świecie do tworzenia podobnych stron.” * tekst kopiowany z portalu http://pl.wikipedia.org/wiki/

Na koniec proszę podać rok i kierunek studiów.

Jeszcze raz dziękuję ;).

Na naszą ankietę odpowiedziało 60 osób, z czego 14% osób na pierwsze pytanie odpowiedziało twierdząco. Na drugie pytanie 87% osób odpowiedziało, iż ich zdaniem taka forma wypowiedzi jest potrzebna. Pozwolę sobie przytoczyć odpowiedzi niektórych ankietowanych:

1. Nie, nie słyszałem.

2. Uważam, że jest potrzebne, ponieważ w ten sposób każdy może mieć wkład w przekaz informacji.

Zarządzanie, IV rok.

1. Owszem słyszałam, nawet się udzielałam.

2. Jeżeli o mnie chodzi, to jest ono bardzo potrzebne.

Prawo, I rok.

1. Nie.

2. Nie, po co pisać jakieś głupoty …

Ekonomia, I rok.

1. Tak.

2. Tak, jeśli są to teksty socjologiczne ;]

Socjologia, I rok.

1. Nie.

2. Raczej tak.

Kulturoznawstwo Europy południowo-wschodniej, I rok.

1. Tak.

2. Uważam, że dziennikarstwo obywatelskie jest potrzebne ponieważ w telewizji, czy radiu o wielu rzeczach się nie mówi, ponieważ wywołać mogą kontrowersje, a myślę, że internet to miejsce gdzie mogą być takie informacje umieszczane gdyż społeczeństwo powinno wypowiadać się na każdy temat.

Fizjoterapia, I rok.

1. Nie.

2. Tak.

Psychologia, I rok.

1. Tak.

2. Jestem jak najbardziej za tego typu inicjatywami społecznymi.

Prawo, V rok.

1. Nie

2. Nie, jestem antyglobalistą.

Archeologia, I rok.

1. Nie.

2. Moim zdaniem tak, można poćwiczyć swoje umiejętności dziennikarskie i podzielić się swoją wiedzą z innymi ;).

Kompozycja (Akademia Muzyczna, Kraków), I rok.

Wyniki ankiety

Kolejnym zadaniem każdej z grup było zapoznać się z portalami zajmującymi się Dziennikarstwem obywatelskim oraz porównanie ich ze sobą.

Portal iThink.pl

Serwis ithink.pl jest jednym z portali o charakterze dziennikarstwa obywatelskiego. Portal ten właściwie nie różni się zbytnio od innych komercyjnych witryn. Jedyną odmianą może być to, że nikt nie wpływa tu na treść artykułów, można pisać co się chce, wyrazić swoje zdanie, poruszyć dręczący kogoś temat. W tym serwisie znajdzie się jak w wielu innych dużo wypowiedzi odnośnie świata polityki. Tworzone są tutaj także konkursy dla internautów, np. ostatnio pojawił się konkurs „Kurczaki mają głos”. Koncepcja konkursu jest dość ciekawa, więcej informacji na stronie. Autorem artykułu może być każdy z nas, który w jakiś sposób chce zaistnieć, bądź po prostu podzielić się swoim zdaniem z innymi ludźmi. Na stronie znajdziemy wiele informacji właściwie z każdej dziedziny życia od biznesu, ekonomii i tym podobnych, po artykuły sportowe.

Portal Alert24.pl

Minusy: nie ma tam prawie w ogóle (ewentualnie pojedyncze) wiadomości z życia społecznego, politycznego i kulturalnego. Wiadomości są niedokładne, nieprofesjonalne, nie dają dużo informacji na poruszony temat.

Plusy: czasem wiadomości mogą wpłynąć na to, że władza zainteresuje się tym, co się dzieje, np. była wiadomość o imprezach dla nieletnich, na których oni mogli bez problemu kupić alkohol, prokuratura się tym zainteresowała. Niestety tych wiadomości jest strasznie mało.

Ogólnie forma strony jest w porządku, jest czytelna, wiadomości ułożone chronologicznie (co jest raczej naturalne).

Portal Interia360.pl

Przede wszystkim strona jest bardzo przejrzysta i uporządkowana, łatwo znaleźć to co kogo interesuje. Wiele informacji ze świata i kraju na różne tematy, ciekawostki oraz nowinki. Na stronie może wypowiedzieć się każdy, można powiedzieć, że w niektórych przypadkach panuje całkowita wolność słowa, co można uznać za mało profesjonalne. Na stronie przeważa przepływ informacji, jednak, niestety, nie ma możliwości sprawdzenia podstawowych punktów typowej witryny informacyjnej jak np. pogoda.

Portal Wiadomości24.pl

Na 1 stronie portalu wiadomości 24 znajdują się poważne aczkolwiek ciekawe artykuły o bieżącej tematyce np trzęsienia ziemi w Abruzji. Poruszane są tu zarówno kwestie polityczne jak i społeczne. Pod artykułami można publikować swoje opinie na ich temat. Portal jest bardzo rozbudowany lecz grafika jest uboga, z drugiej strony dzięki temu odwiedzający stronę lepiej koncentrują się na treści. Oprócz poważnej tematyki można na tym portalu znaleźć również praktyczne porady, wiadomości ze świata kultury i sportu. Istnieje możliwość zobaczenia wszystkich dziennikarzy portalu, zaproszenia ich do znajomych. Informacje przedstawiane są obiektywnie. Internauci mogą prowadzić dyskusję w specjalnie przeznaczonym do tego miejscu. Internauci oprócz komentarzy mogą sami zamieszczać multimedialne artykuły, zdjęcia. W dziale MMS każdy może umieścić zdjęcie ze swojego telefonu i jego opis. Dostępne są również ankiety. Informacje niepotwierdzone można znaleźć w specjalnie przeznaczonym do tego dziale. Portal jest łatwy w obsłudze.

Ta krótka charakterystyka owych portali miała za zadanie zobrazować ich charakter, czy są one bardziej ukierunkowane na przekazywanie informacji, nazwijmy je, społecznych, czy też będą to kolejne portale poświęcone gwiazdą i plotką na ich temat. Wnioski jakie wyciągnęłyśmy po opracowaniu naszej pracy to fakt, że Dziennikarstwo obywatelskie to naprawdę sposób na to by podzielić się z innymi informacjami, które wydają nam się istotne. Prócz tego ćwiczymy swoje umiejętności pisarskie oraz dziennikarskie, a także prezentujemy siebie jako osobę – przestajemy być anonimowi w sieci. Uważamy, że portale poświęcone Dziennikarstwu obywatelskiemu są dostępne dla wszystkich i każdy znajdzie na nich coś dla siebie.

Plagiat ,czyli studencie nie kradnij .

2009-04-08T11:16:00.000-07:00

Dziś kiedy próbujemy związać przysłowiowy koniec z końcem , martwimy się jak zdamy sesję lub skąd wezmiemy pieniądze na opłaty.Zapominamy o sprawach błachych takich jak ; zadanie ,wypracownie ,post , nauczenie się słówek z angielskiego itd. Niestety przypominamy sobie o nieodrobionym zadaniu w ostatniej chwli . Wtedy właśnie z powodu braku czasu zdarza nam się skopować czyjś tekst i podpisać go jako własny ,a więc dokonać plagiatu .Chcemy dobrze i myślimy że wszyscy tak robią.Jednak musimy pamiętać że kopiując czyjąś pracę popełniamy przestępstwo, które jest karane , a więc wiarze się z sankcjami prawnymi np w wyniku skopowania pracy magisterskiej- odbiera się plagiatorowi tytuł.A niechcemy przecież z powodu jednego głupiego błedu ,jakim nie watpliwie jest plagiat,pisać ponownie pracy magisterskiej .Właśnie dlatego myśle że lepiej żebyśmy nie dokonywali plagiatu .Ja myśle ze już go nie dokonam . A wy , co sądzicie na ten temat?

a teraz..zadośćuczynienie-czyli o plagiacie.

2009-04-08T10:22:00.000-07:00

Plagiat...ładnie brzmiące słowo,a jednak kryjące w swoim znaczeniu przestępstwo.
Jest to-najprościej ujmując- kradzież i oszustwo, przywłaszczenie sobie czyjegos pomysłu lub wytworu(całości lub fragmentu) -może to być tekst,grafika,wynalazek...Dlaczego się tego dopuszczamy?Na pewno znalazłoby się mnóstwo powodów: lenistwo, brak pomysłu, presja czasu..jednak żaden argument nie jest usprawiedliwieniem tego niemoralnego i karalnego czynu. Wyrózniamy plagiat jawny oraz ukryty.
To-delikatnie nazywając- "zapozyczenie" jest oczywiście karane w ujęciu prawniczym oraz potępiane przez moralność i etykę. Czy umiemy z tym zjawiskiem walczyć? Zdecydowanie nie. Człowiek od dziecka jest świadkiem tego rodzaju kradzieży: ktoz nie ściągał na kartkówkach lub nie spisywał zadań domowych? I problem tkwi w tym, że nauczyciel zazwyczaj nie jest w stanie tego wykryć,a później ukarać. Dlatego może człowiek nie do końca jest uświadomiony jakim nagannym postepkiem jest plagiat, skoro w szkole tak czesto "uchodziło to płazem". Myslę, ze powinno się od małego uczyc dzieci, jakie konsekwencje za sobą niesie kradziezż czyjejś wiedzy, pracy...Ja na pewno będę przestrzegać swoje dzieci przed tym przestępstwem-aby nie popełniły błędu mamusi;)

Laptop zamiast zeszytu i książki?

2009-04-08T09:22:00.000-07:00

Zapewne większość z Was słyszała o projekcie Śląskiego Kuratorium Oświaty.Projekcie dotyczącym wpropwadzenia notebooków do III klasy szkoły podstawowej. Jest to niewatpliwie ogromny krok ...jednak czy aby na pewno krok do przodu? Dzieci i młodzież zdecydowanie popierają ten pomysł i marzą, aby tradycyjne ksiązki i zeszyty zastąpić laptopami, ale czy nie będzie to miało negatywnego wpływu na ich edukację, rozwój, a także wychowanie? Dziecko w III klasie dopiero uczy się pisać, rozwijać zdolności manulane ręki... więc co z tym rozwojem, gdy zostanie ono dostawione do "maszyny",a jedynym rodzajem kontaktu z pismem będzie stukanie w klawiaturę. Dzieci, które zbyt duzo korzystają z komputerów w domach mają problemy z pisaniem, ortografią...zatem gdzie mają one kształcić te umiejętności, jeśli nawet w szkole liczyć sie będzie prędkość pisania na klawiaturze?Kolejna sugestia: czy czytanie z monitora może być równie skuteczne i wartościowe ,co tradycyjne pochłanianie treści? Przecież szkoła tak bardzo ubolewała nad tym,ze czytanie wśród dzieci i młodzieży zanika, a teraz sama chce je wepchnąć w sidła analfabetyzmu funkcjonalnego (rodzaj analfabetyzmu, gdy cztający nie rozumie tresci komunikatu). Z własnego doświadczenia wiemy przecież, ze czytanie z ekranu jest bardzo męczące i łapiemy się niejednokrotnie na czytaniu tego samego zdania po raz n-ty...Moim zdaniem dziecko-zwłaszcza w wieku wczesnoszkolnym- musi mieć kontakt z tradycyjna książką i własnym pismem! Jednak chyba ze względów finansowych projekt ten nigdy nie wejdzie w życie szkolne. Chyba ,ze "ktos" wyskoczy z pomysłem, aby dzieci porozdzielac do klas: których stac na laptopa i na tych, których nie stać..Chyba nic mnie juz nie zaskoczy. Przytoczę przykładowe opinie na ten temat z forum:"Ja też STANOWCZO za Siedział bym na necie jak nauczyciel by coś [wytchnienie cenzurze!] a jak by kazał pisać to bym wygaszał i pisał bym...jak znowu by zaczął [wytchnienie cenzurze!] to znowu na neta albo tak sobie jakieś GTA zainstalować i maniaczyć xD tam ziomal całą grę przeszedł i drze sie na całą klase: "Jeee! I [wytchnienie cenzurze...] wygrałem!!!" ; "Chyba że w jakiś sposób na czas lekcji internet i inne funkcje poza wordem bylyby zablokowane bo ja sobie nie wyobrażam jak można słuchac nauczyciela mając laptopa na biurku.. " Co Wy- drogie koleżanki i goście o tym myslicie?

Opinie zaciągnięte z forum:http://nedds.pl/

Ilustracja: http://media2.pl/technologie/

Dziennikarstwo obywatelskie w oczach studentek pedagogiki

2009-04-08T08:01:00.000-07:00

Dziennikarstwo obywatelskie stało się faktem współczesności. Jego rozwój nastąpił wraz ze wzrostem zainteresowania komunikacją medialną. Pierwszym skojarzeniem odnoszącym się do pojęcia dziennikarstwa obywatelskiego, jest niewątpliwie termin obywatel. Według Słownika współczesnego języka polskiego, obywatel to członek społeczeństwa danego państwa, mający określone przez konstytucję i prawo obowiązki i uprawnienia. Z łatwością można zauważyć pewien nacisk na równość wszystkich obywateli. Jak podaje Encyklopedia, dziennikarstwo obywatelskie, to dziennikarstwo, które uprawiane jest przez nieprofesjonalnych dziennikarzy w sprawie społecznej; powstaje ono i rozwija się w Internecie.

Równość słowa, będąca jednym z naczelnych postulatów powszechnej równości obywateli, umożliwia nam dzisiaj otwarte wyrażanie poglądów i prowadzenie czynnych dyskusji na dowolny temat również w sieci. Internet jest swoistą kopalnią informacji, zawierającą ogromną liczbę różnorodnych blogów, czy forów internetowych. Wiemy przecież, że po wpisaniu w wyszukiwarkę nawet przypadkowego hasła, wyświetlają nam się automatycznie (w mniejszym lub większym stopniu dopasowane do oczekiwań) adresy stron internetowych. W ten sposób wszelkie informacje zamieszczane w Internecie przez zwykłego, niezwiązanego z dziennikarstwem obywatela, zostają upublicznione.

Niezaprzeczalną zaletą dziennikarstwa obywatelskiego jest fakt, iż każda osoba interesująca się dziennikarstwem, może nawet nie posiadając tytułu magistra dziennikarstwa, w sposób wolny uprawiać ten zawód. Istnieje wiele stron internetowych, które pozwalają, a wręcz zachęcają młodych ludzi do wypowiadania się i umieszczania artykułów na tych witrynach. Owe witryny internetowe zachęcają internautów do aktywności rozmaitymi komunikatami typu: piszcie u nas, pisz artykuły czy wrzucaj pliki. Oddziałując na podświadomość, krzyczą: Hej, też możesz napisać to, co myślisz, więc pisz, co chcesz. Podobne komunikaty napełniają ludzi pewnym optymizmem i poczuciem nieograniczonej wolności, wolności słowa przede wszystkim. Jeśli nawet owe pobudzające do aktywności hasła są zwykłym chwytem, odpowiadającym za zwrócenie uwagi, sprawiają wrażenie autentycznych, tym samym wypełniając należycie swą rolę.

Serwis iThink.pl w pełni zasługuje na miano serwisu dziennikarstwa obywatelskiego. Już na wstępie można zauważyć liczne oferty pomocy redakcyjnej, stworzenia telewizji bądź sygnalizowania ważnych wydarzeń drogą MMS-ową. Hasłem przewodnim serwisu jest „wyraź się”. Przewija się ono niezwykle często i tym samym wskazuje na wartość nadrzędną dla iThink.pl – wyrażenie swoich poglądów i podzielenie się nimi z innymi. Pracownicy serwisu kierują się jasno określonymi zasadami. Pierwsza z nich randomkracja oznacza tzw. demokrację losową. Co najmniej trzy osoby z grupy osób losowo wybranych muszą zatwierdzić artykuł nim pojawi się on na stronach iThink. Jest to jednak jeden z mankamentów serwisu, zasada ta oznacza bowiem odejście od równości i wolności w wygłaszaniu opinii i poglądów na rzecz weryfikacji i uprzedniej oceny tekstów. Może to wynikać z dbałości o wiarygodność prezentowanych treści, ale tego na pewno nie jest w stanie zapewnić grupa przypadkowo wybranych osób. Zasada social publishing to gwarancja publikacji wszelkiego rodzaju mediów. Zespołowi przyświeca także idea networkingu, czyli szeroko pojęty rozwój pojedynczych twórców, ale także działalność grupową. Zarówno autorzy, jak i zalogowani użytkownicy mogą tworzyć serwis. Ci pierwsi poprzez publikowanie artykułów, użytkownicy zaś poprzez głosowanie na artykuł tygodnia oraz komentowanie artykułów. Co ciekawe, iThink.pl daje szansę także tym, którzy myślą o dziennikarstwie nie tylko jak o amatorskiej działalności obywatelskiej, oferując praktyki dziennikarskie. Są one skierowane do studentów dziennikarstwa, osób uczących się w klasach o takim profilu lub po prostu miłośników tej profesji.

Kolejny z serwisów, opress.pl , jest, jak widnieje na stronie głównej, nowootwartym portalem społecznościowym. Pierwszym, co szczególnie zwraca uwagę odbiorcy jest jednoczesne położenie akcentu na dziennikarstwo obywatelskie, jak i na prowadzenie blogów. Co istotne, serwis ten cieszy się zapewne mniejszą popularnością od pozostałych, na co wskazuje częstotliwość umieszczania artykułów. Najnowsze datują się na luty bieżącego roku. Ponadto brakuje tam niezwykle ważnego czynnika pobudzającego do zaangażowania się w działalność obywatelską. Odbiorca nie zostaje tak naprawdę poinformowany o istocie swoich działań, nie ma możliwości rozwoju ani poszerzenia swoich horyzontów. Niewątpliwie brakuje tutaj określenia zasad rządzących tym serwisem, reguł uczestnictwa bądź współpracy z innymi mediami.

Serwis Interia360 tak, jak wcześniej opisane serwisy, umożliwia publikowanie swoich, jak i redagowanie i komentowanie artykułów zamieszczonych przez innych użytkowników. Portal ten obdarza nas pewną swobodą wypowiedzi i informacji, które niekoniecznie zajmują pierwsze strony wszelkich popularnych gazet i stron internetowych. Z drugiej strony umożliwia on również przysłowiowe ‘’zmieszanie z błotem’’ przez oceny innych użytkowników i redaktorów. W ten sposób każdy zainteresowany, otrzymuje możliwość wyrażenia swojego zdania również w kwestii efektów pracy pozostałych dziennikarzy. Podobnie, jak inne serwisy tego typu, również ten podzielony jest na różne dziedziny życia takie jak: Sport, Technika i Nauka, Kultura, Ona i On, Hobby i Pasje oraz rubryka „Moim zdaniem”. Aby móc publikować teksty na tym portalu wystarczy się zarejestrować. Możemy wziąć udział w różnego rodzaju konkursach. Argumentem przemawiającym za tym, że dziennikarstwo obywatelskie tego serwisu jest rzeczywiście obywatelskie jest to, że możemy przeczytać historie zwykłych ludzi. Część społeczeństwa, która nie interesuje się poważnymi wydarzeniami, a ma ochotę na lekturę „lekkiego” tekstu, na pewno zainteresuje się artykułem, który znalazłyśmy właśnie na stronie internetowej interia360.pl. Zatytułowany jest on: Rozmowa przy piwie w mroźny dzień. Autor opisuje tutaj krótką wymianę zdań kilku panów, którzy spokojnie popijają sobie piwo pod sklepem w mroźny dzień. Zaczynają dyskutować na temat polityki, ale robią to w tak zabawny sposób, że ich wypowiedzi mogą stanowić swego rodzaju dystans do świata poważnej polityki. Zamiast słuchać poważnych wywodów reporterów radiowych czy telewizyjnych, możemy przeczytać krótki ale treściwy tekst napisany przez zwykłego obywatela.

Serwis Alert24 swoim naczelnym hasłem ‘’Pisz, wysyłaj zdjęcia- czekamy’’, zachęca ludzi do aktywnego uczestnictwa we współtworzeniu tegoż serwisu. Jest on dobrym odzwierciedleniem samej idei dziennikarstwa obywatelskiego- artykuły i komentarze mogą zamieszczać tu wszyscy obywatele. W działalności tej nie chodzi o pozyskiwanie jakichś dóbr, a raczej o tworzenie wspólnej bazy wiedzy o różnych zakątkach ziemi. Alert24 informuje nas o wydarzeniach mających miejsce zarówno w Warszawie, jak i Gdańsku, czy Włoszech. Podobnie jak w serwisie Interia 360 i pozostałych opisanych, możemy przeczytać tutaj zarówno o wydarzeniach istotnych, takich jak aktualnie trzęsienie ziemi we Włoszech, czy stosunkowo mało istotnych, jak odcięcie ciepłej wody w jednym z warszawskich akademików. Być może z punktu widzenia studenta zamieszkującego tego typu akademik, jest to wydarzenie niezwykle ważne- dlatego serwisy propagujące dziennikarstwo obywatelskie są miejscem pewnego kumulowania informacji, interesujących różnych ludzi, różnych dziennikarzy obywatelskich.

Również serwis wiadomosci24 oferuje internautom możliwość swobodnego wypowiadania się w formie artykułów i innych. Widnieje tutaj specjalna kategoria- Moje Trzy Grosze, w obrębie której każda zainteresowana osoba może opublikować swoje przemyślenia i wiadomości. W skład wspomnianej kategorii wchodzą również Wiadomości niepotwierdzone, zawierające jak sama nazwa wskazuje - informacje niepotwierdzone, które każdy dziennikarz obywatelski może zamieścić. Mogą to być sprawy mniej lub bardziej istotne (dotyczą często wydarzeń mających miejsce w najbliższym otoczeniu owego dziennikarza). Istnieją tutaj również działy: Opinie, Ciekawostki, Na luzie czy Wolna myśl, zawierające opinie i komentarze, dotyczące bieżących wydarzeń, zamieszczane przez internautów. Serwis ten umożliwia też przesyłanie popularnych wiadomości MMS, dzięki którym użytkownicy Internetu mogą uzyskiwać ''świeże'', często zaskakujące informacje. Młodzi ludzie, zajmujący się najczęściej opisywanym tu dziennikarstwem obywatelskim, zgodnie z maksymą serwisu, - Pisz! Fotografuj! Nagrywaj! Komentuj!, mogą realizować swoje pasje. Są jednak w pewien sposób ograniczani. Widoczne jest to głównie w zachęcającym, zamieszczonym na tej witrynie konkursie. Nagroda pieniężna przyznawana uczestnikom za najciekawszy artykuł, przyznawana jest dość subiektywnie - zależy od zdania redakcji, a jak czytamy w Regulaminie - od redaktora naczelnego wiadomosci24.

Innym serwisem popularyzującym dziennikarstwo obywatelskie jest witryna kierunek.eu, w której można znaleźć wiele bieżących i ciekawych informacji. Kierunek Europa - dotyczy w większości -jak sama nazwa wskazuje - spraw, które nawiązują głównie do naszego „ starego kontynentu”. Podobnie jak wyżej opisane serwisy, również ten podzielony jest na kilka kategorii takich jak: obywatel, sport, kultura, technika, styl i blask, dookoła, czy Hyde Park. Jak głosi serwis: Aby publikować swoje materiały u nas nie musisz być dziennikarzem ani profesjonalnym fotografem. Wystarczy, że masz dobry pomysł i chęci. Niewątpliwie na uwagę zasługuję artykuł dotyczący Ryszarda Kapuścińskiego autorstwa Roberta Monika. Zdaniem Kapuścińskiego dziennikarstwo nie jest zawodem dla cyników, gdyż każdy dziennikarz musi niejako poświęcić się dla dobra wykonywanej pracy. Nie jest to przecież zadanie pełnione o stale wyznaczonych godzinach. Dlatego też każdy dziennikarz powinien w pewien sposób otworzyć się na codzienność i nawet zwykłe, niepozorne sprawy. Oddaje to niewątpliwie sens samego dziennikarstwa obywatelskiego- dobrym dziennikarzem nie jest osoba, pisząca rozmaite artykuły czy reportaże dla pieniędzy, ale dla pasji i swoich własnych zainteresowań.

Podsumowując, wszelkie opisane tu witryny propagują dziennikarstwo obywatelskie. Zauważamy bezpośrednie komunikaty skierowane do internautów, namawiające do tego rodzaju aktywności. Z drugiej strony jednak, niektóre z serwisów (takie jak wiadomości24), pod przykrywka pełnej swobody, kryją hierarchię wprowadzającą zależność - redakcja serwisu - dziennikarz obywatelski. Niemniej jednak panuje powszechna wolność słowa i każdy człowiek- niezależnie od tego, czy jest zwykłym użytkownikiem, czy redaktorem, powinien posiadać możliwość wyrażania swojego zdania.

Z całą pewnością możemy stwierdzić, iż zjawisko dziennikarstwa obywatelskiego istnieje i pochłania coraz większe rzesze zwolenników. Wiele serwisów istnieje przecież tylko na podstawie swojej "obywatelskości" dziennikarstwa, zachęcając tym samym ludzi do umieszczania swoich wypowiedzi i artykułów. Jest to niezwykle szerokie pojęcie, zakładające, przede wszystkim działalność niezarobkową, wypływającą z potrzeby spełnienia swoistego obowiązku wobec społeczeństwa. Dziennikarstwo obywatelskie jest zatem zajęciem dla ludzi otwartych na świat, posiadających własne poglądy, na niekiedy kontrowersyjne tematy. Słowem takich ludzi, którzy nie tylko nie boją się wygłaszać swojej opinii na forum, a wręcz czują „wewnętrzny obowiązek” do podzielenia się tym, co czują, uważają, wiedzą z resztą społeczeństwa.

Dziennikarstwo obywatelskie traci swą ideę z chwilą, gdy staje się zajęciem zarobkowym wykonywanym przez profesjonalistów. Jak już wspomniałyśmy na wstępie, termin obywatel oznacza też równość, w związku z czym dziennikarstwo obywatelskie gwarantuje równe traktowanie wszystkich osób publikujących swoje przemyślenia, bez względu na wiek, wykształcenie bądź wykonywaną profesję.

Rozważania czas zacząć...

2009-04-08T01:34:00.000-07:00

Dziennikarstwo obywatelskie w oczach studentek pedagogiki

Zagadnienie, które poruszymy w naszej pracy to dziennikarstwo obywatelskie. Jest to dla nas nowy temat. Każda z nas spotkała się z tym zjawiskiem, ale niekoniecznie pod tą nazwą. Warto więc wyjaśnić to pojęcie. Naszym zdaniem to rodzaj dziennikarstwa, które nieprofesjonaliści uprawiają z zamiłowania do szukania sensacji i nowinek. Najnowsze wiadomości „dziennikarze” umieszczają w ogólnodostępnym miejscu – np. w Internecie lub osiedlowej gazecie. Choć część informacji ulega pewnej weryfikacji, większość jest publikowana bez poprawek i sprawdzenia. Czy powinniśmy wierzyć w rzetelność tych informacji? Czy w ogóle warto wierzyć w dziennikarstwo obywatelskie i jego sens? Znalezienie odpowiedzi na te pytania nie będzie łatwe, jednak uważamy, że warto zająć się tym zagadnieniem, ponieważ może dotyczyć ono każdego z nas. Poszukując odpowiedzi na te nurtujące nas pytania, przyjrzymy się i porównamy cztery wiodące serwisy dziennikarstwa obywatelskiego. Co sprawia, że to dziennikarstwo jest rzeczywiście obywatelskie? Żyjemy w społeczeństwie obywatelskim, które charakteryzuje się samoorganizacją, aktywnością i potrafi działać niezależnie od władzy państwowej. Odnosząc się do tych cech w kontekście dziennikarstwa, okazuje się, że dziennikarstwo obywatelskie jest faktycznie obywatelskie. Panuje w nim wolność słowa i każdy może w nim wyrazić to co uważa za ważne. Daje to ludziom poczucie władzy nad informacją. Mogą poczuć, że są w pełni obywatelami państwa i pomimo tego, że nie są profesjonalistami, mogą wpływać na kształtowanie opinii publicznej. Jest to szczególnie ważne w dzisiejszych czasach, ponieważ pozwala to ludziom zapomnieć o przeszłości i dawnym ustroju, w którym ludzie nie mieli takiej wolności jak teraz. Byli biernymi obywatelami. Teraz to się zmieniło, dzięki zmianom w prawie i przede wszystkim ludzkiej mentalności. Ludzie poczuli swobodę, którą mogą wyrazić poprzez dziennikarstwo obywatelskie.

W Internecie, który jest podstawowym źródłem dziennikarstwa obywatelskiego, znaleźć można serwisy specjalizujące się w tej innowacyjnej dziedzinie. Pozwalają one na dodawanie informacji przez użytkowników za pomocą SMS-ów, MMS-ów lub maili. „Jesteś świadkiem ciekawego zdarzenia? Napisz do nas.” – jak głosi napis na jednej z witryn.

Można odnaleźć zarówno wady i zalety tego zjawiska. Rozpoczniemy od zalet. Niewątpliwie najważniejszym plusem jest swoboda wypowiedzi na różne tematy. Świadomość braku cenzury rozwija chęć aktywnego działania w społeczeństwie. Ponadto serwisy dziennikarstwa obywatelskiego w dzisiejszych czasach, w których ludzie są zabiegani, w ciągłym stresie i pogoni za pieniądzem, szybki dostęp do informacji jest wielkim ułatwieniem i oszczędnością czasu. Wszystkie wiadomości znajdują się w jednym miejscu, co ogranicza wydawanie pieniędzy na różne gazety lub poszukiwania informacji na różnych portalach. Dziennikarstwo obywatelskie jest dobrym sposobem na realizację pasji i marzeń dla ludzi, którzy nie maja szans zostać profesjonalnymi dziennikarzami. Dodatkowo w serwisach są rankingi wstawianych wiadomości, co daje dodatkową motywację do bycia najlepszym i poświęcania się danej dziedzinie. Dziennikarstwo obywatelskie umożliwia też jednoczenie się ludzi o podobnych zainteresowaniach, co wpływa na budowanie nowych relacji i znajomości. Społeczeństwo może wyzwolić się spod kontroli i stać się w pełni obywatelskie.

Przejdźmy do minusów. Głównym z nich jest nierzetelność informacji, ponieważ trudno jest zweryfikować wiadomości przesyłane od anonimowych, w gruncie rzeczy, użytkowników. Admin nie ma możliwości sprawdzenia, co się dzieje w każdym miejscu Polski czy świata. Zastanawiać może fakt, że mimo wszystko istnieje kontrola nad wysyłanymi treściami. Wolność słowa w tych serwisach może prowadzić do konfliktów poprzez urażanie uczuć pewnych grup społecznych, np. na tle religijnym lub rasowym, ponieważ każdy może ukazać brak swojej tolerancji dla niektórych zjawisk. Może to zniechęcać do aktywnego uczestniczenia w dziennikarstwie obywatelskim. Powszechna dostępność do tych serwisów bez ograniczenia wiekowego może mieć negatywny wpływ wychowawczy na nieletnich. Zmniejsza to znacząco atrakcyjność serwisów. Na niektórych portalach panuje też bałagan, nieważne informacje są pomieszane z istotnymi faktami. Każdy inaczej interpretuje wiadomości, i dla każdego cos innego może okazać się ważne.

Jednym z czterech wiodących serwisów informacyjnych dziennikarstwa obywatelskiego jest alert.pl. Naszym zdaniem jest to portal, który nie może pochwalić się zbytnią przejrzystością i klarownością. Informacje w owym serwisie nie są posegregowane w działy tematyczne, lecz wszystkie newsy są wrzucone do jednego wielkiego działu, tak jakby wszystkie z nich miały podobną rangę oraz poruszały podobne lub identyczne tematy. Oddziałuje to na łatwość w poszukiwaniu informacji, które interesują danego czytelnika. Jest ona znacznie utrudniona, ponieważ gdy czytelnik chce dowiedzieć się czegoś konkretnego, z wybranego działu tematycznego, to zajmuje mu to o wiele więcej czasu niż miałoby to miejsce w przypadku, gdy wszystkie informacje byłyby przydzielone do poszczególnej tematyki. Jednakże dobrą stroną alert.pl jest to, że można znaleźć na nim mapkę Polski na której każdy, kto chce dowiedzieć się o jakimś wydarzeniu w swoim regionie, może wybrać konkretne województwo i wtedy szukanie newsów ogranicza się do pewnego obszaru, co ułatwia trochę poszukiwania. Na tej podstawie stwierdzić można, iż serwis ten na pierwszy rzut oka posiada strukturę serwisu informacyjnego, lecz po głębszej analizie widać wyraźnie, że niestety ma on duże braki i poruszanie się po nim jest utrudnione ze względu na niedopracowanie szczegółów, które odgrywają przecież rolę kluczową.

Kolejny serwis to Wiadomości24. Jest to serwis podzielony na pewne kategorie, działy (np. kultura, wydarzenia, cywilizacja) tak, aby każdy Internauta mógł odnaleźć interesujące go tematy i miał możliwość skomentowania tekstów jakie się tam pojawiły. Jednocześnie jeśli chodzi o autorów owych artykułów, tzw. dziennikarzy obywatelskich (zarejestrowanych użytkowników) wykorzystywać oni mogą różne narzędzia komunikacji np. dyskusje czy galerie zdjęć, stworzone przez siebie teksty mogą oczywiście umieścić w serwisie, za najlepsze teksty mogą oni otrzymać pieniądze, lecz najpierw ich materiały trafiają do redakcji. Dowiedzieć się tego można chociażby z krótkiego filmu, poradnika przez nią przygotowanego: ,,Jak wysłać swój materiał do redakcji?” Tak więc pewna swoboda autorów jest im tak jakby odebrana. Ich teksty są weryfikowane, podlegają kontroli, dopiero po przejrzeniu ich przez redaktorów dyżurnych, mogą one trafić na stronę Wiadomości24. I choć serwis brał udział w Web Star Festiwal i wygrał tam nagrodę : Strona roku 2008 w kategorii: Społeczność to tak naprawdę piszący do niego Internauta nie jest do końca wolny w swych wypowiedziach, a świadczy o tym chociażby ograniczenie go w postaci kontroli owej redakcji. Dodatkowo przeglądając stronę zauważyć można np. iż występuje możliwość zostania testerem serwisu, który mógłby podzielić się swoją opinią na temat błędów czy nowatorskich rozwiązań dotyczących Wiadomości24, ale kandydatów do udziału w tym teście wybiera redakcja… Tak więc od razu nasuwa się pytanie: czyj to serwis? redakcji czy Internautów?

Interia360 jest również jednym z większych i bardziej znanych stron zajmujących się dziennikarstwem obywatelskim. Naszym zdaniem serwis ten znajduje się pośrodku między najlepszymi, a najgorszymi serwisami tego typu. Plusami Interii360 jest to, że ma przejrzystą formę, łatwo można naleźć poszukiwane informacje. Istnieje podział na kategorie tematyczne, co również uważam za plus. Kolejną mocną stroną tego serwisu jest to , że można w nim znaleźć zarówno informacje z pierwszych stron gazet, ale także mniej istotne fakty. Jest to serwis poświęcony dziennikarstwu obywatelskiemu, więc każdy może swobodnie wypowiedzieć się na dowolny temat, który w danym momencie uważa za godny uwagi. Jeszcze jednym elementem, który uważam za pozytywną stronę Interii360 jest jej szata graficzna, która przykuwa uwagę i moim zdaniem zachęca do pozostania na tej, a nie innej stronie tego typu i zapoznaniem się z informacjami tam zamieszczonymi. Teraz czas na przedstawienie minusów Interii360. Jednym z nich jest fakt, że skupia się w znacznym stopniu na dopasowaniu się do trendów panujących w mediach. Kolejną negatywną stroną tego serwisu jest to, iż jest to strona poświęcona dziennikarstwu obywatelskiemu, a znajdują się na niej rankingi najlepszych autorów oraz tekstów, które są najczęściej czytane. Moim zdaniem nie jest to dobre ze względu na fakt, że każdy może uważać za ważne inne wydarzenie, a tego typu rankingi mogą urazić osoby, które aktywnie współtworzą ten serwis. Każdy artykuł powinien być traktowany tak samo, gdyż wszyscy jesteśmy różni i nie możemy oceniać innych przez pryzmat samych siebie. Dlatego sądzę, że takie serwisy powinny zostać pozbawione rankingów, a wszystkie artykuły powinny być traktowane z jednakowym szacunkiem, gdyż ich autorzy robią to również dla ogółu społeczeństwa, a nie tylko dla samych siebie.

Portal iThink jak sami jego twórcy piszą jest „miejscem dla wszystkich, którzy chcą „wyrazić się”, czyli tych, którzy chcą pokazać światu co myślą, jak myślą i o czym myślą. To miejsce, gdzie tworzy się i przekazuje opinie o otaczającej nas rzeczywistości i nierzeczywistości.”

Po przeczytaniu tego akapitu wyłaniają się pierwsze i najważniejsze plusy portalu, jest on:

- dla wszystkich

- pozwala wyrazić się

- stworzony dla ludzi, którzy chcą pokazać co myślą o otaczającej nas rzeczywistości.

Autorzy podkreślają, że misją portalu jest :

- stworzenie miejsca niezależnego do politycznej redakcji i wszystkiego

- krzywienie idei wolnych mediów i wolności słowa

Serwis umożliwia:

- publikowanie wszelkiego rodzaju materiałów: tekstu, audio, foto, video.

- komentowanie wszystkich umieszczonych: tekstów, zdjęć, filmów, muzyki.

- anonimowe bądź jawne publikowanie

- ujawnienie swoich zainteresowań i publikacji

- poznanie wspaniałych ludzi

- zawiązanie nowe znajomości

- wpływ na otaczającą rzeczywistość.

Wymogi platformy:

- korzystanie ze wszystkich usług Serwisu wymaga zarejestrowania się jako Użytkownik Serwisu.

- jedna osoba fizyczna lub prawna nie może posiadać więcej niż jednego konta w Serwisie

- Użytkownicy korzystający z Serwisu muszą być osobami pełnoletnimi, osoby, które ukończyły 13 rok życia – mogą działać na podstawie zgody rodziców albo prawnych opiekunów.

- Serwis może być używany jedynie do celów zgodnych z obowiązującym prawem

- dane kontaktowe użytkowników Serwisu umieszczane przez Użytkowników w Serwisie mogą być wykorzystywane jedynie do celu, w jakim zostały podane.

- w przypadku naruszenia regulaminu przez Użytkownika, Firma PRV.PL może natychmiast usunąć naruszające regulamin materiały (np. wypowiedzi w forum dyskusyjnym itp.)

- Treści umieszczone przez Użytkownika, które zawierają treści uznane powszechnie za obraźliwe lub niecenzuralne, nie zostaną zaakceptowane do publikacji na stronach Serwisu, o czym Użytkownik zostanie natychmiast poinformowany.

- Treści, których wiarygodność i zawartość budzi wątpliwości, a których umieszczenie w Serwisie zależy od akceptacji Firmy PRV.PL, nie zostaną zaakceptowane i opublikowane do momentu uzyskania potwierdzenia lub wyjaśnienia od Użytkownika, który chce je umieścić.

-Użytkownik upoważnia Firmę PRV.PL do ingerowania w treści umieszczone przez Użytkownika na Serwisie w celu dokonania korekty pod kątem stylistycznym (ortografia, gramatyka, styl, itp.).

-Użytkownik wyraża zgodę na każdorazowe otrzymywanie e-mailem, faksem lub SMS-em informacji dotyczących zmian i nowości na stronach Serwisu oraz na otrzymywanie zaproszeń od innych zarejestrowanych użytkowników Serwisu, a także wybranych informacji reklamowych dotyczących innych podmiotów współpracujących z Serwisem

Wyszczególnione najważniejsze wymogi portalu pozwalają dostrzec pewne minusy:

- wysyłania na konta Użytkowników informacji o bieżących ofertach PINO.PL

- kontrola czasu przechowywania korespondencji

- treści, które budzą wątpliwości, a których umieszczenie w Serwisie zależy od akceptacji Firmy PRV.PL, nie zostaną zaakceptowane

- Użytkownik upoważnia Firmę PRV.PL do ingerowania w treści umieszczone przez Użytkownika na Serwisie w celu dokonania korekty pod kątem stylistycznym.

Portal oceniamy jako bardzo ciekawy, wszechstronny, dowcipny, prosty w obsłudze, przyjazny użytkownikowi, inteligentny i rzetelny. Za minusy platformy uznaję wyżej wymienione, wynikające z regulaminu serwisu oraz trochę mała przejrzystość strony. Serwis iThink nam się podoba, gdyż wymienione minusy mimo wszystko uważamy za niezbędne do sprawnego, rzetelnego funkcjonowania strony.

Podsumowując cztery powyższe analizy portali informacyjnych pod względem dostępności dla wszystkich oraz łatwości korzystania stwierdzamy, iż na największą uwagę zasługuje portal Wiadomości24. Jest to strona, na której bez większego trudu można zapisać swoje obserwacje, przemyślenia i opinie. Ułatwia to także dodana przed redakcje „instrukcja obsługi”. Celem przeprowadzanej selekcji, przesyłanych przez internautów faktów, jest jedynie zachowanie odpowiedniego poziomu i klasy portalu. Nasza opinia nie jest równoznaczna z zachętą do omijania szerokim kołem innych portali informacyjnych, gdyż każdy cenić może inne udogodnienia czy wymogi taki stron. My jednak najchętniej czerpać będziemy informacje ze strony Wiadomości24, gdzie dodatkowo sprawdzanie informacji (nadsyłanych przez wszystkich poczuwających się do pełnienia roli dziennikarzy obywatelskich) przez redakcje nadaje im - w naszych oczach - większej wiarygodności.

Reasumując, dochodzimy do wniosku, że ciężko jednoznacznie określić czy dziennikarstwo obywatelskie jest potrzebne lub nie. Ocenę powinniśmy pozostawić użytkownikom bezpośrednio korzystającym z tych portali. Na pewno pozytywne jest to, że każdy może skorzystać z możliwości współtworzenia serwisów dziennikarstwa obywatelskiego, ale nikt nie musi tego robić, jeśli nie jest zainteresowany. Jesteśmy jednak pewne, że przymiotnik ‘obywatelskie’ doskonale określa ten typ dziennikarstwa.

Komputer - dobry czy zły?

2009-04-07T08:33:00.000-07:00

Wszystkich, których zainteresował tytuł tego tekstu muszę już na wstępie rozczarować, gdyż nie odpowie on na tytułowe pytanie. Głównie dlatego, że uważam je za bzdurę. Komputer, internet, telewizja, media nie podlegają moralnej ocenie, nie mogą być dobre ani złe. Moglibyśmy w tym miejscu rozpocząć filozoficzną dyskusję o naturze rzeczy samych w sobie, ale może w innym poście. Trochę się jednak do filozofii odwołam. Zdaje się, że to św. Augustyn wyjaśniając na potrzeby chrześcijaństwa czym jest grzech powiedział, że zło jest brakiem dobra. Zgodzicie się z tym? Ja się zgadzam i postaram się to przełożyć na zastosowanie komputera. W tym miejscu jeszcze jedno wyjaśnienie: słowa komputer używam (być może nie do końca trafnie) jako symbol mediów w ogóle. Wracając do naszej tezy. Komputer nie jest zły -może nawet według tej teorii jest dobry- złe może być tylko jego wykorzystanie.
Piszę o tym dlatego, że ku mojemu zdziwieniu, wśród studentów pedagogiki przeważają negatywne opinie na temat mediów. Stanowi to dla mnie raczej nowe doświadczenie, gdyż do tej pory stykałam się raczej z odmiennymi stanowiskami czyli głównie z pochwałą komputera. Zwykle ustawiam się w opozycji, bo to dużo ciekawsze i motywuje do dyskusji, więc postanowiłam w niej pozostać. W związku z tym z dotychczasowej krytyki komputera zamieniam się w jego obrończynię. :)
Uważam, że zbyt dużą rolę przypisujemy samemu komputerowi i często demonizujemy media. To mi przypomina trochę osiemnastowieczny ruch luddystów w Anglii (dla tych, którzy z historii nie pamiętają, ruch ten podczas rewolucji przemysłowej niszczył maszyny, aby zapobiec ich upowszechnianiu). To nie komputer powinien ulegać ocenie, ale człowiek. To człowiek może być dobry lub zły. To człowiek umieszcza w internecie filmy edukacyjne i pornograficzne i to człowiek je później ogląda. Człowiek tworzy dobro i zło. Człowiek, a nie komputer! To właśnie ja i ty -każdy z nas może tworzyć wirtualną rzeczywistość, wykorzystywać media w edukacji i życiu codziennym. To my jesteśmy za to odpowiedzialni i nie czekajmy aż ktoś tę odpowiedzialność przejmie. Może potrzeba tylko trochę wiary w to, że możemy zmieniać świat -jakkolwiek sloganowo to zabrzmi. Jeśli każda jednostka uwierzy, że może coś zrobić, to już będzie rewolucja i nawet komputery nie będą nam przeszkadzać.

Z tęsknoty za tym, co było ;)

2009-04-05T11:46:00.001-07:00

Media w edukacji to niewątpliwie ułatwienie, przyspieszenie procesu edukacji, podążanie z tzw. duchem czasu. Jednak warto się zastanowić, czy należy za wszelką cenę przyspieszać zdobywanie wiedzy? Czy aby uczyć się efektywnie, szczególnie w młodszym wieku, należy zastąpić szelest kartek stukaniem w klawiaturę? Z okresu szkoły podstawowej pamiętam emocje jakie towarzyszyły przy wyborze zeszytów, okładek na książki, przyborów szkolnych. Nikt wtedy nie zastanawiał się nad instalowaniem programów komputerowych, książki czytaliśmy na głos, na lekcjach, nikomu nie przyszłoby wtenczas do głowy czytanie lektur w formie e-book'ów. Komputer, telewizja kojarzyły się z rozrywką istniejącą jakby mimochodem, ważną i ciekawą, ale nie ważniejszą od zabawy na podwórku bądź rodzinnej wyprawy za miasto.
Z przykrością zauważam, że sama coraz częściej korzystam z szerokiego wachlarza możliwości, jakie dają mi media i trudno mi się bez tego obejść, ale jednocześnie cieszę się, że okres dzieciństwa nie upłynął mi na monotonnym wpatrywaniu się w ekran telewizora bądź monitor komputera.
Obserwując okoliczne podwórka i place zabaw, niegdyś pełne dzieci, teraz prawie puste, wątpię czy najmłodsi za parę lat będą mogli z sentymentem wspominać chwile wolności od zinformatyzowanej rzeczywistości.

Plagiat-czy można go uniknąć?

2009-04-05T08:18:00.000-07:00

Plagiat jest zjawiskiem dość mocno rozpowszechnionym w naszym świecie.
Spokojnie można powiedzieć, że każdego dnia, tysiące jak nie i dziesiątki tysięcy osób dokonują plagiatu. Warto się więc zastanowić, czy jest jakiś skuteczny sposób, by się przed nim obronić.
Ludzie, którzy często dokonują plagiatu mogą się usprawiedliwiać, że przecież nie robią niczego złego, nikogo nie krzywdzą. A czy plagiatowanie nie jest po prostu inną odmianą kradzieży?
Przecież okradamy kogoś z czyjejś pracy, czasu jaki musiał poświęcić, by ją stworzyć, z jego pomysłów, które potem sami mamy czelność przypisywać sobie za własne.Wystarczy sobie wyobrazić, jak Ty poczułbyś się , gdybyś wiedział, że ktoś skopiował Twoje pomysły i się pod nimi podpisał. Czy nie byłoby Ci przykro? Niestety dzisiaj jest bardzo trudno ustrzec się przed takiego typu przestępstwem. Oczywiście można nakładać różnego rodzaju kary pieniężne, usunięcie z uczelni itp., ale niestety wydaje mi się, że plagiatowanie będzie jeszcze długo obecne
i jak na razie nic nie wskazuje na to, że tego rodzaju czynności będą w przyszłości zaniechane.

Plagiat

2009-04-03T12:56:00.000-07:00

Plagiat to, krótko mówiąc, „skopiowanie cudzej pracy/pomysłu (lub jej części) i przedstawienie pod własnym nazwiskiem”.

Niestety zjawisko to jest wciąż popularne nie tylko na uczelniach wyższych, ale już w szkołach średnich, gimnazjach i podstawówkach. Wiąże się to przede wszystkim z łatwym dostępem do internetu i niechęcią uczniów do jakiejkolwiek pracy.

Zaczyna się od zwykłego ściągania w ławce szkolnej, bo w końcu „ściąganie to "trwała" zdobycz uczniowskiej podkultury, istniejąca od początku świata i akceptowana po cichu przez nauczycieli, dostrzegających w ściąganiu pewien walor dydaktyczny”. Osoby ściągające doskonalą się w wielu innych umiejętnościach, nie tracąc czasu na te bardziej „przyziemne”, takie jak nauka. Nie przesiadują każdego wieczoru nad książkami, tylko skupiają się na ulubionych zajęciach. Niewątpliwie daje im to w jakiś sposób przewagę nad innymi. Jednak przewaga ta jest tylko pozorna. Osoby takie, pomimo tego że są sprytne, rzadko dają sobie radę w późniejszych stadiach nauki, szczególnie wtedy, kiedy brakuje im „dawcy wiedzy”.

Od ściągania niedaleko jest do publikowania nie swoich prac, a tym samym do działalności nagannej i karalnej. W końcu kiedy wpadnie się w wir kopiowania, trudno jest poradzić sobie samemu z czymś takim jak choćby prosty esej na zadany temat.

A przecież nie ma nic lepszego, niż obserwowanie własnego rozwoju. Od pierwszych prac ocenianych na „dwóje”, po późniejsze „czwórki” i „piątki”. Każdy, nawet ten najdrobniejszy sukces motywuje nas do dalszej pracy i wysiłku.
Dlatego sytuacja, w której ktoś otrzymuje gratulacje za pójście na „skróty” jest bardzo dołująca i obniża naszą wiarę w sens pisania wszystkiego samemu. Szczególnie wtedy, gdy plagiat jest lepiej oceniany niż wielogodzinna, żmudna praca.

Plagiaty dzielą się na:
- jawne - przejęcie całości lub fragmentu tekstu i opatrzenie go własnym nazwiskiem,
- ukryte - przejęcie fragmentów z cudzego utworu i wplecenie ich we własny tekst.
Innym podziałem są:
- plagiaty internetowe - polegają na skopiowaniu treści ze strony internetowej. Jest to metoda czysto bezrefleksyjna, w większości przypadków tekst czy jego fragmenty nie są nawet czytane,
- plagiaty dokonane na podstawie czasopism lub książek - korzystający z tej metody są przede wszystkim widziani w zdecydowanie lepszym świetle. W końcu znaleźli czas na wyszukanie książki/artykułu i dotarcie do właściwego fragmentu. Teoretycznie łatwiej im też zerwać z „nałogiem” kopiowania.

Istnieje wiele sposobów zapobiegania plagiatom. Poza oczywistą sprawą stosowania kar i nagród, bardzo przydatna jest strona http://www.plagiat.pl/, z której korzystać mogą nie tylko wykładowcy, ale również studenci. Można na niej m.in. sprawdzić, czy nasza praca jest „czysta”.

Plagiat najczęściej pojawia się, gdy na głowie mamy wiele prac, a termin ich oddania niebezpiecznie zbliża się ku końcowi. Często wynika on więc nie tyle z lenistwa, ile z braku czasu i natłoku zajęć. Warto wziąć to pod uwagę przede wszystkim jako uczeń, ale również jako nauczyciel.

Bibliografia:
- Cudak K., „Czyhając na plagiat”
- http://gu.us.edu.pl/index.php?op=artykul&rok=1995&miesiac=10&id=34&type=no
- http://www.e-mentor.edu.pl/artykul_v2.php?numer=12&id=213
- http://www.zenderowski.republika.pl/plagiat.pdf
- www.plagiat.pl
- www.wikipedia.pl
- obrazek: http://www.rzeczy.net/data_img/2005-07-08/klawiatura_3.jpg

Środki dydaktyczne

2009-04-02T12:52:00.001-07:00

1. Środki dydaktyczne - co to właściwie jest?

Środki dydaktyczne to wszelkiego rodzaju przedmioty oddziałujące na zmysły uczniów, których zadaniem jest ułatwienie poznawania rzeczywistości. Środki

dydaktyczne skracają proces nauczania, pozwalając w krótszym czasie przekazać więcej wiadomości. Z racji swojej przydatności są powszechnie stosowane w edukacji, nie tylko na szczeblach nauczania początkowego, ale również wyżej. Zmienia się tylko ich rodzaj i zadania.

2. Podział środków dydaktycznych.

Istnieje wiele różnych kryteriów, branych pod uwagę przy podziale środków dydaktycznych. Dlatego też pierwszym podziałem jaki przedstawię, jest podział ze względu na eksponowany bodziec. I w nim wyróżniamy środki dydaktyczne:

a) wzrokowe;

b) słuchowe;

c) wzrokowo-słuchowe;

d) automatyzujące proces nauczania.

Kolejną koncepcją jest podział "od ogółu do szczegółu", w którym środki dydaktyczne dzielą się na:

a) przedmioty orginalne eksponowane w warunkach naturalnych;

b) przedmioty orginalne umieszczone w warunkach sztucznych;

c) modelowe zastępniki przedmiotów orginalnych;

d) symbole;

e) podręczniki programowane i maszyny dydaktyczne.

Jeszcze innym podziałem środków dydaktycznych jest podział ze względu na ich złożoność. W tej kategorii znajdują się środki:

a) proste (np. modele, obrazy, mapy);

b) złożone (np. komputery, urządzenia elektryczne).

Ostatnia klasyfikacja jest chyba najbardziej dokładna i szczegółowa. Jej autorem jest Michał Godlewski. Dzieli on środki dydaktyczne na:

a) tablice;

b) urządzenia do projekcji świetlnej;

c) urządzenia do wzmacniania zapisu i odtwarzania dźwięku;

d) środki audiowizualne;

e) maszyny dydaktyczne;

f) urządzenia do reprodukcji tekstów i obrazów;

g) środki masowego przekazu;

h) elektroniczne maszyny cyfrowe;

i) technikę informacji naukowej;

j) podręczniki kompleksowe i teksty programowane;

k) aparaturę obrazu przestrzennego.

W ostatnim podziale mieszczą się więc zarówno środki słuchowe jak i wzrokowe. Wszystkie klasyfikacje są równie właściwe i rozpowszechnione, jednak najczęściej można się spotkać z pierwszym przedstawionym podziałem.

3. Środki masowego przekazu w pracy dydaktycznej.

Wraz z rozwojem techniki nastąpiło znaczne rozpowszechnienie środków masowego przekazu. Obecnie swoje złote lata przeżywa m.in. film i telewizja. W dobie społeczeństwa medialnego nieuniknione staje się użycie tych środków w edukacji. Liczne programy oświatowe i filmy edukacyjne nie tylko zapewniają uczniom ciekawą lekcję, ale również łatwiej do nich docierają niż staromodne sposoby nauczania. W niektórych przypadkach można z nich korzystać jako ze źródła nowych wiadomości, kiedy indziej służą utrwaleniu już posiadanej wiedzy. W końcu nie od dziś wiadomo, że dzieci i młodzież znacznie łatwiej zapamiętują widziane obrazy, niż wywód nauczyciela, czy choćby obszerny fragment średnio interesującego tekstu.

Tak więc pomimo tego, że środki masowego przekazu mają działanie konkurencyjne dla szkoły, to przy umiejętnym ich stosowaniu można stworzyć bardzo zgrany i przynoszący ogromne korzyści duet. Powiązać więc można dwie sprzeczności - szkołę, która daje pierwszeństwo rozumowi i media - które propagują wyobraźnię i rozrywkę.

4. Technologia informacyjna.

Technologia informacyjna to : "zespół środków (czyli urządzeń, takich jak komputery i sieci komputerowe) i narzędzi (w tym oprogramowanie), jak również inne technologie, które służą wszechstronnemu posługiwaniu się informacją". Właśnie dzięki tej wszechstronności w posługiwaniu się informacją technologia informacyjna zawdzięcza swoją wartość i ponadczsowość. Jej podstawowe cechy, takie jak nieograniczona zawartość, interaktywność i możliwość nieograniczonej modyfikacji i obróbki danych sprawia, że jest jednym z najpopularniejszych i nachętniej używanych mediów. Komputer, a co za tym idzie technologia informacyjna, ma dużą użyteczność w 'ogarnianiu' rozproszonej wiedzy przedmiotowej. W tym przypadku komputer może być nie tylko użyteczny, ale wręcz niezastąpiony.

Przykładami wykorzystania technologii informacyjnej w szkole są m.in. :

a) edytor tekstu;

b) edytor grafiki;

c) arkusz kalkulacyjny;

d) baza danych;

e) sieć globalna.

Mnogość i powszechność tych pomocy naukowych sprowadza na edukację groźbę zastąpienia nauczyciela przez maszyny. Jest to główny argument w walce pedagogów z mediami. Jednak wiele osób ma inne zdanie. Opozycyjnie opowiadają się za zrównoważoną współpracą obu tych czynników. Wiele badań potwierdza tą opinię i wskazuje na fakt, iż model ścisłej współpracy szkoły z środkami masowego przekazu jest niebywale efektywny pod względem dydaktycznym.

Multimedia są jedną z najbardziej rozwijanych technik komputerowego przedstawiania informacji. Zawarta w nich wiedza przekazywana jest za pomocą tekstu, muzyki, dźwięku, animacji i filmów wideo. Kombinacja różnych mediów możliwa w komputerze otwiera nowe drogi przed edukacją. Przykładem są multimedia interakcyjne, które umożliwiają użytkownikowi w pełni kontrolować sposób przekazywania informacji. Ta technika jest szczególnie użyteczna w programach edukacyjnych, gdzie ważne jest, aby każdy uczący się mógł wybrać własną drogę zdobywania wiedzy.

Źródła:

- Michał Godlewski, "Technika w służbie nauczania"

- Czesław Kupisiewicz, "Podstawy dydaktyki ogólnej"

- Zbigniew Kwieciński, Bogusław Śliwerski, "Pedagogika", tom 2

- Maciej Sysło, "Komputery, informatyka, komunikacja i technologia informacyjna", nr 1/1998

- www.wikipedia.pl , hasło: środki dydaktyczne

- obrazek: http://i.wp.pl/a/f/jpeg/18385/nauka_330.jpeg

Człowiek a edukacja szkolna i nowe media

2009-04-02T08:21:00.000-07:00

Nawiązujac do wypowiedzi Oli z poprzedniego tygodnia chciałabym rozwinać temat człowieka w kontekście edukacji szkolnej i nowych mediów. Kazdy z nas chodził do szkoly najpierw do "podstawowki", potem gimnazjum no i na koncu szkoły sredniej roznego rodzaju. Zadajmy sobie pytanie jak dzis wyglada edukacja w szkole? czy nie jest ona odtwarzaniem informacji podanych przez nauczyciela? Moim zdaniem tak wlasnie jest. Uczen obecnie mechanicznie uczy sie definicji podawanych przez nauczyciela. Nie potrafi sam logicznie pomyslec tylko jak maszyna zapisuje na swoim twardym dysku coraz wiecej informacji. Obecnie dzieci nie sa uczone jak dokonywac syntezy informacji, jak szukac i poszerzac wiedze samodzielnie poprzez wlasna aktywnosc poza szkola. Oczekuja od nauczyciela gotowych natatek dyktowanych na lekcji, aby tylko nie musieli sami pracowac. A jak maja sie do tego nowe media? No wlasnie to one a glownie internet staly sie wszechnicaa wiedzy uczniow. Glownym zrodlem informacji sa witryny WWW a szczegolnie Google, czy Wikipedia:) uczniowie nie szukaja informacji w ksiazkach, zrodlach tylko wpisuja zagadnienie w wyszukiwarke i maja gotowe informacje. Czesto nawet nie dokonuja analizy, czy dane sa wiarygodne. Moim zdaniem powinno to ulec zmianie dla dobra uczniow, bo to im sie wyrzadza krzywde poprzez stosowanie takich an ie innych metod. Dzieci staja sie "niewolnikami" wyszukiwarek, a niedlugo nie beda wiedzialy, co to sa ksiazki i do czego sluza.:):):)

Niewiarygodne media

2009-04-02T00:57:00.001-07:00

Media kształtują w nas bierną postawę. W Internecie możemy znaleźć dosłownie wszystko wpisując w wyszukiwarkę poszczególne hasła. Zabija to naszą kreatywność i myślenie twórcze. Mając taką bierną postawę wobec przyswajanych informacji możemy nie zdawać sobie sprawy, że nie wszystkie wiadomości mogą być zgodne z prawdą. Powinniśmy dokładnie weryfikować szczególnie to, co czytamy w Internecie. Najważniejsze, żeby korzystać z wiarygodnych portali rekomendowanych przez poważne firmy czy wydawnictwa. Jakże często uczniowie odrabiając prace domowe korzystają z popularnych portali publikowanych w formie ściąg. Oczywiście nie wszystkie informacje są fałszywe, ale trzeba być bardzo ostrożnym, ponieważ właśnie na takich stronach internetowych można natknąć się na artykuły pisane przez przypadkowych ludzi. Jest to przyczyną wielu, czasami nawet zabawnych błędów z których uczniowie zazwyczaj nie zdają sobie sprawy. W takim wypadku lepiej wybierać typowo naukowe portale, ponieważ informacje tam zawarte będą najbardziej wiarygodne. Pomimo, że media przekazują również nieprawdziwe fakty nie możemy się do nich zrażać. Zadaniem nauczycieli jest uczulenie uczniów na możliwą niewiarygodność mediów.

2009-04-01T14:50:00.000-07:00

Tradycyjna szkoła vs nowe media

Edukacji w Polsce już od wielu lat zarzuca się złe funkcjonowanie i kolejne reformy nie zmieniają tego stanu rzeczy. Ponadto od kilku lat staje przed nią problem, a może szansa jaką jest rozwój technologii i idące za nim nowe media. Konfrontacja starych metod i treści nauczania z nowymi zdaje się nieunikniona. Coraz częściej rozwój szkół kojarzony jest z postępem technicznym, co skłania oświatę do kolejnych kroków naprzód w wdrażaniu technologii informatycznych w struktury szkolnictwa. W związku ze spadkiem zainteresowania społeczności szkolnej tradycyjnymi formami nauki, jakimi są książki nauczyciele stają przed koniecznością nie tylko zmiany interpretacji treści przekazywanych uczniom tak, by przystawały one do współczesnych potrzeb, ale także przedstawienia tego w atrakcyjnej postaci, przy użyciu nowych technologii. Nie należy natomiast ślepo trzymać się odwiecznych zasad i zwyczajów, gdyż powoduje to narastający bunt uczniów, którzy są wrogo nastawieni do szkoły, będącej passe. Warto tu wspomnieć, iż ważne jest odpowiednie przygotowanie kadry pedagogicznej do posługiwania się nowoczesnymi formami przekazu.

Jednak wzrastająca rola mediów niesie ze sobą zagrożenia, na które szkoła powinna zareagować zmieniając dotychczasowe pojmowanie procesu edukacji. Moim zdaniem, w dobie nowych mediów należy zrezygnować z „wkładania” dzieciom do głowy wiedzy, na rzecz nauki krytycznego selekcjonowania informacji, jakie do nich docierają, gdyż w przeciwnym razie dzieci będą chłonęły wszystko co zostanie im w ciekawy sposób przedstawione (a niekoniecznie prawdziwe i korzystne dla nich). Nie mam tu na myśli wyłącznie Internetu ale także np. reklamy telewizyjne, które z niezwykłą siłą absorbują uwagę dzieci.

Chciałabym także zwrócić uwagę na uczenie na odległość (distance learning) mimo, iż zdaje się, że wcześniej na blogu pojawił się już ten temat. Zainteresował mnie jednak tekst Jacka Z. Górnikiewicza Szkoła przez Internet wyzwaniem dla polskiej tradycji oświatowej: nadzieje i niepokoje, w którym przedstawione zostały między innymi zalety i wady takiego sposobu nauczania. Jedną z ciekawszych i istotnych zalet DL jest postawienie kresu przemocy symbolicznej, która ma miejsce w klasach szkolnych, objawiając się np. hierarchią, w której uczeń (mimo, że jest najważniejszym „elementem” systemu szkolnictwa) zajmuje najniższą pozycję i musi się podporządkować. W uczeniu na odległość uczeń jest w centrum uwagi i wiele od niego zależy. Ponadto z racji braku osobistego kontaktu z nauczycielem uczeń nie jest narażony na przemoc fizyczną. Dodatkowo przy DL uczniowie i nauczyciele nie są zamykani w salach na kilka godzin, lecz pracują w komfortowych dla nich warunkach, a czas na naukę dostosowany jest do możliwości ucznia. Ostatnią zaletą (o charakterze materialnym) jest możliwość edukacji bez dużego nakładu środków finansowych, przeznaczonych na budowę sal dydaktycznych i zakup pomocy naukowych. Jednak autor zwraca uwagę również na wady, takie jak ograniczenie procesu socjalizacji czy brak pełnej komunikacji z tutorem.

Uważam, że warto rozważyć nowe możliwości edukacji jakie dają jej nowe media, gdyż przemiany są nieuchronne, a pogrążenie szkoły w głęboko zakorzenionej tradycji może przynieść jej jedynie straty.

Człowiek a nowe media!

2009-04-01T14:20:00.000-07:00

Przygotowując się do niniejszego wpisu,przeczytałam raz jeszcze kilka wypowiedzi moich poprzedniczek!
Wszystkie jednogłośnie uważamy,że media odgrywają w dzisiejszych czasach niesamowicie ważną rolę,
że stały się dla współczesnych ludzi codziennością. Są dla nas, a bynajmniej powinny być źródłem informacji.Są niewątpliwie pomocą,choć wykorzystujemy ją czasem nadmiernie... Fakt,ze dzis bez problemu w kilka sekund mozemy dowiedziec sie co dzieje sie na drugiej półkuli! Technologia jest bardzo daleko posunieta, co jeszcze kilkadziesiat lat temu bylo niewyobrazalne... a co za tym idzie mamy większe mozliwosci, rozwoju,kształcenia...
Dostrzegamy jednak ich niebezpieczeństwo i zagrożenie z nich płynące. Boimy się o naszą przyszłość,nasze dzieci, kiedy to "komputery opanują świat".Kiedy ludzie nie będą się wysilać aby coś wymyślić....jak choćby posta do bloga...Myślę,że nie jedna z nas myślała nad tym aby "skopiować"coś z wikipedii....Nie wiem jak was ale mnie to przeraza...Mam nadzieje, ze media nie przeslonia nam piekna calego rzeczywistego (a nie tylko wirtualnego) swiata:)

Edukacja, a kultura popularna c.d.

2009-04-01T06:12:00.001-07:00

W nawiązaniu do wcześniejszego wpisu dotyczącego kultury popularnej, chciałabym zwrócić uwagę na drastyczny dzisiaj spadek aktywności kulturowej współczesnego społeczeństwa. Jak już wspomniałam, różnorodne nowinki techniczne otwierają nam drzwi do niewyobrażalnej kiedyś bazy informacji i różnego typu możliwości rozwoju.Niestety jednak czynnikiem decydującym o szeroko rozumianej aktywności kulturalnej dzisiejszego społeczeństwa są głównie ambicje. Z doświadczenia znane nam są sytuacje, kiedy zwyczajnie wygodniej jest nam wyszukiwać potrzebne informacje w sieci, w domowym zaciszu, niż w bibliotece.Podobnie jest z wszelkiego rodzaju filmami, czy programami edukacyjnymi, które po prostu łatwiej jest obejrzeć w domu, niż kinie, czy rozmaitych organizacjach, skupiających ( coraz mniej licznych) miłośników tego typu aktywności. Gdyby w Polsce było to możliwe , prawdopodobnie wielu ludzi kształcących się na róznych szczeblach, zrezygnowałoby z tradycyjnej formy nauki, a uczyłoby się wyłącznie w domu, przed komputerem. Trafne wydaje się być tu przytoczenie idei Teorii Potrzeb Maslowa. Jak wiemy, dzielił on przecież ludzkie potrzeby na podstawowe ( niższego rzędu) i wtórne( wyższego rzędu). Oczywiste jest, że pod hasłem potrzeb pierwotnych powinniśmy rozumieć dążenie do zaspokojenia głodu, zapewnienia sobie przetrwania itp. Natomiast potrzeby wyższego rzędu, to różnorodnie postrzegane potrzeby duchowe, kulturowe i inne. Wszelka aktywność ludzka zmierza więc nieustannie do zapewnienia sobie odpowiednich warunków życiowych, a media i kultura popularna są wybawieniem od zbędnej aktywności kulturowej i ograniczają ją często do smutnego minimum. Czy jednak tradycyjne formy aktywności kulturowej (więc też edukacji)nie posiadają pewnego uroku, którego pozbawiony jest komputer, czy telewizor? Odpowiedź na to pytanie pozostawiam do indywidualnych przemyśleń :)

Nowe media a człowiek - wady i zalety

2009-03-31T09:49:00.001-07:00

Nawiązując do tematu poruszonego przez vrtgrl to jest miejsca nowych mediów w naszym życiu muszę zgodzić się z tezą postawioną przez naszą vrtgrl, że w czasach, w których przyszło nam żyć obcowanie wśród mediów jest niezależne od nas i często obcowanie to ma miejsce wbrew naszej własnej woli (dobry przykład z wycieczką na Haiti :)). Jednakże nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło, ponieważ w naszym życiu występują takie sfery, w których funkcjonowanie było by nie możliwe lub jest znacznie ułatwione dzięki istnieniu nowych mediów różnego rodzaju. Zsadniczym pytaniem pozostaje czy wpływ nowych mediów ma charakter korzystny czy nie.

Nowe media, a konkretnie Internet nie tylko jest skarbnicą wiedzy (w sieci można znaleźć dosłownie wszystko i na każdy temat) ale przede wszystkim jest czynnikiem wpływającym na rozwój globalizacji. Programy takie jak: Skype, MSN i wiele innych nie tyle ułatwiają co umożliwiają nam komunikowanie się z ludźmi z całego świata. Rzecz niesłychana i nieprawdopodobna jeszcze kilkanaście lat temu w Polsce. Co więcej nowe media nie tylko wpływają na sferę towarzyską, socjalizacyjną ale także na sferę istotną z punktu widzenia naszych studiów to jest na edukację. Informacje, stronki poświęcone konkretnym tematom, blogi sprzyjają rozwojowi młodego człowieka. Uczą go wybierania z setek partii materiału istotnych dla niego informacji, ułatwiona dostępność znacznie redukuje czas poświęcony na wykonanie zadania. Każdy z nas dobrze pamięta godziny spędzone na wykonywaniu przeróżnych plakatów, zielników, referatów itp. za czasów kiedy dostęp do komputera, Internetu, drukarek był ograniczony. Piękne czy ciężkie czasy ? ... trudno powiedzieć tak samo jak stwierdzić czy nowe media ułatwiają czy utrudniają nam życie. Z jednej strony zdecydowanym plusem jest dostępność do informacji z zakresu wielu, różnych dziedzin życia. Z drugiej dla niektórych zbyt duża pokusa zastosowania nieładnej techniki kopiuj i wklej (no bo jak tu się zająć pisaniem autorskiego posta kiedy w sieci jest dużo materiału, a na dworze coraz częściej pojawia się słoneczko ;)) Media niewątpliwie są bogatym źródłem informacji jednak, aby nasz ogląd na rzeczywistość był rzetelny i usystematyzowany nie powinny być jedynym.

Podsumowując mój wywód, de facto autorski apeluję do EDUKATOREK i nie tylko aby korzystając z zasobów mediów kierowały się zasadą arystotelesowskiego "złotego środka" i znalazły swój własny rozsądny spsób korzystania i czerpania wiedzy z mediów, a wtedy życie stanie się łatwiejsze, bo bądź co bądź media jak wszystko co zostało stworzone dla ludzi, aby nie szkodziło musi być odpowiednio dawkowane :)

człowiek i edukacja

2009-03-31T09:08:00.000-07:00

Ostatnio pisalysmy o samym czlowieku, wiec teraz warto rozwinac troszke ten temat i skupic sie takze na czlowieku, ale w kontekscie edukacji.Czy myslicie,ze jako mlodzi ludzie jestesmy dobrze edukowani?czy nasz system szkolny jest wystarczajaco efektywny?czy my,jako absolwenci szkol do ktorych uczesczamy przez okreslony okres czasu i konczymy je pozniej lub wczesniej, z lepszymi badz gorszymi wynikami,mamy podstway do tego, aby stac sie ludzmi niezaleznymi i samowystarczalnymi?probujac udzielic odpowiedzi na te podstawowe pytania (ktore zadaje sobie przeciez wiekszosc z nas) sadzimy, ze szkola daje nam solidne podstwy do nauki umiejetnosci, jakie potrzebne sa nam w zyciu doroslym.Lecz to podczas naszych codziennych zajec, takich jak zadbanie o to, zeby bylo co zjesc, w co sie ubrac i gdzie mieszkac, sprawdzamy umiejetnosci nabyte w szkole i procesem automatycznym staje sie przechodzenie teorii w czynna praktyke.Szczegolnie dobrze wiedza co mamy na mysli osoby, ktore podczas studiow (lub juz w szkole sredniej) nie mieszkaja w domu rodzinnym i musza o te podstawowe potrzeby zadbac samodzielnie. Jest to niewatpliwie najlepszy i dajacy najbardziej klarowne wyniki egzamin. Dzieje sie tak dlatego, ze przeciez to wlasnie egzamin z umiejetnosci zycia codziennego oraz radzenia sobie z problemami swiata doroslych jest najwazniejszym egzaminem w zyciu kazdego czlowieka. Wlasnie wtedy czlowiek przekonuje sie, czy potrafi poradzic sobie samodzielnie, bez wsparcia nauczyciela badz wychowawcy, ktorzy w czasach szkolnych zawsze sluza nam pomoca i dobra rada, natomiast w zyciu doroslym niestety juz ich nie ma i musimy radzic sobie sami.

Człowiek, edukacja, nowe media

2009-03-30T10:16:00.000-07:00

W naszych czasach nowe media odgrywają niezwykle ważną rolę. Sądzę,że jednym z najważniejszych, najpopularniejszych jest komputer a wraz z nim Internet. Wiele osób uważa Internet i komputer za coś dobrego. Za coś baardzo przydatnego w życiu. Dzięki Internetowi możemy robić zakupy nie wychodząc z domu, możemy rozmawiać z ludźmi z drugiego krańca świata. Możemy przesyłać rożne pliki, np. zdjęcia, filmy, muzykę. Ale czy tak na prawde wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że komputer i Internet stanowią ogromne zagrożenie dla zdrowia naszych dzieci?
Otóż dzieci, które mają dostęp do komputera i Internetu mogą robić na nim praktycznie wszystko. Zaczynając od niewinnych gier komputerowych, które propagują przemoc, końcąc na pornografii. Dzieci natrafiające na strony pornograficzne są narażone na szok wywołany treściami takich stron, przez co mogą potrzebować pomocy specjalistów- psychologów. Oprócz tego mogą się spotkać z pedofilią.
Jeśli chodzi o gry komputerowe: te z pozoru niewinne gierki, które tak, jak napisałam wyżej propagują przemoc, powodują "dziwne" zachowania u dzieci. Zaczynają one być agresywne w szkole, używają niecenzuralnych słów. Mało tego, przestają się uczyć, a co za tym idzie mogą mieć później problemy z uzyskaniem dobrego wykształcenia.
Wszystkie rzeczy, które wymieniłam źle wpływają na rozwój dziecka. A wszystko przez nieuważnych rodziców, którzy tak na prawdę nie wiedzą w co grają ich dzieci i jakie strony internetowe odwiedzają. A wystarczyłoby trochę kontroli.... Jak np. zainstalowanie filtrów, zablokowanie stron pornograficznych czy też po prostu przeczytanie scenariusza i recenzji gry, którą właśnie się kupiło dla swojej pociechy .
Uczmy nasze dzieci mądrego korzystania z popularniejszych nowych mediów jakimi są komputer i Internet !!

Media- pomagają, czy szkodzą

2009-03-29T05:47:00.001-07:00

W dzisiejszym świecie media odgrywają niewątpliwie bardzo ważną rolę w życiu każdego człowieka. To dzięki nim możemy dowiedzieć się o różnych wydarzeniach, czy to mniej, czy bardziej ważnych. Pozwalają nam również w sposób łatwy i przyjemny zdobyć wiedzę na jakiś interesujący nas temat. Ale to nie jedyna ich funkcja. Musimy pamiętać, że nierzadko są one źródłem rozrywki , bo to często za ich sprawą możemy miło spędzić czas i choć trochę się zrelaksować. Niestety, media to nietylko rozrywka, lecz również i zagrożenie. Często zdarza się, że ludzie będąc atakowanymi z różnych stron masą informacji nie są w stanie wybrać tych istotnych i dla nich ważnych. Czasami już sami nie wiedzą komu, lub czemu mają wierzyć. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że z biegiem czasu media niewątpliwie mogą opanować całe nasze życie. Ludzie nie będą potrafili sami myśleć, ani podejmować ważnych decyzji, gdyż wszystko będzie im podawane "na tacy". Dlatego warto pamiętać, by media pomagały nam w naszym życiu, a nie starały się go zastępować.

red. nacz. chwali, red. nacz. gani

2009-03-28T04:51:00.000-07:00

Funkcja, jaką pełnię na blogu Edukatorek, jest funkcją-widmem. Funkcją, którą przyznałem sobie samowolnie, bez konsultacji, ale bazując na fakcie, że prowadzę zajęcia, których wytworem jest niniejsza strona. Do tej pory prawie nie korzystałem z dowódczych uprawnień, ale postanowiłem to zmienić.

Studenci mają mało czasu, zabiegani, przykuci do książek i zamykani w wykładowych salach. Prowadzący zajęcia nie są w lepszej sytuacji. Ale udało mi się nareszcie wygospodarować nieco minut, żeby dokonać przeglądu wpisów Szacownych Edukatorek.

Zachwycenie miesza się z trwogą. Radość z przerażeniem. Jak bowiem wytłumaczyć sytuację, kiedy aż sześć wpisów, które miały być przygotowanymi zespołowo tekstami, to posty, co do których mam bardzo poważne podejrzenia o plagiat? Wpisy te z bloga usunąłem, korzystając z przywileju dowodzenia, zostawiając na dowód jedynie szkice, a autorskie grupy zaprosiłem mailowo na konsultacje. Odebrałem również uprawnienia administratorskie osobom, które podejrzene wpisy dodały na naszą stronę.

Jak to możliwe, że obok ewidentnych plagiatów pojawiają się wpisy, które są bardzo interesujące, w których czuje się autorską rękę i autorskie przemyślenia? Nie uwierzę, że Edukatorki aż tak mocno się od siebie różnią. Ale nic nie jest w stanie usprawiedliwić lenistwa i oszustwa. Bo plagiat to próba oszukania mnie, oszukania osób, które pracują uczciwie i oszukania potencjalnych czytelników. Podawanie nieświeżych, dawno sprzedanych gdzie indziej produktów i podpisywanie się pod nimi własnym nazwiskiem to działanie obrzydliwe, niegodnie miana studentki.

Koniec jednak z "jęczeniem". Poniżej lista wpisów, które stanęły na wysokości zadania lub potrzebują drobnych poprawek (ale o ewentualnej konieczności rozbudowy czy drobnej zmiany Autorki zostały powiadomione mailem). Autorskim grupom ogromnie dziękuję za świetną pracę. Liczę na więcej i jeszcze lepiej. Poprzeczkę ustawiacie coraz wyżej!

Wiwat Twórczynie! (Kolejność przypadkowa).

Człowiek, edukcja, nowe media.

Autor: alicja.kibort

Edukacja a kultura popularna

Autor: Kasia Grabowska

Edukacja a popkultura

Autor: gosia8919

Edukacja a kultura popularna.

Autor: Sara

Człowiek, edukacja i nowe media

Autor: ola_sul

komputer dobry czy zły?

Autor: natalka

Człowiek w świecie nowych mediów.

Autor: vrtgrl

Edukacja i kultura popularna

Autor: patologie społeczne

Edukacja, a kultura popularna.

Autor: estawicka

Edukacja a kultura popularna

Autor: Asia

Człowiek, edukcja, nowe media.

2009-03-26T01:17:00.000-07:00

Media stały się nieodłączną cześcią życia każdego człowieka. Wpływają na kształtowanie charakteru młodych ludzi, wywołują nieustanne zmiany norm, wzorów zachowań, wartości, poglądów. Z tego właśnie powodu właściwe rozumienie roli pełnionych przez media i ich właściwości jest istotnym elementem współczesnej edukacji ważnym dla kazdej młodej osoby.

Nowe media wniosły w proces kształcenia dużo pozytywnych jak i negatywnych aspektów. Uznanie w procesach edukacyjnych znalazły nie tylko multimedialne encyklopedie, atlasy, leksykony dające szersze możliwości niż ich tradycyjne poprzedniczki. Na rynku pojawiła się również szeroka oferta programów do nauki języków obcych, owszem tańszych ale czy równie skutecznych jak kurs w szkole językowej? To oczywiście zależy od indywidualnych predyspozycji jednostki. Nie zmienia to jednak faktu, że jest to dużo tańszy i bardziej przystępny sposób nauki języka obcego stający sie doskonałą alternatywą dla osób mieszkających w małych miejscowościach i na wsiach. Coraz bardziej pożądana jest również wiedza na temat Internetu. To w szkole dziecko powinno nauczyć sie jak wyselekcjonować istotną wiedzę spośród milionów bezurzytecznych informacji. W dalszej kolejności jak ją dobrze wykorzystać aby nie naruszyć praw autorskich. Powinno uzyskać również wiedzę na temat zagrożeń wynikających z anonimowości osób korzystających z sieci. Pomimo pewnych zagrożeń nowe media w dalszym ciągu pozostają elementem pozwalającym na indywidualizację procesu nauczania a sama wiedza o mediach stała się wyjątkowo istotnym elementem wykształcenia młodego człowieka.

Zastosowanie nowych mediów w edukacji

2009-03-25T14:58:00.000-07:00

"Media stały się nieodłącznym elementem życia nieomal każdego człowieka, <...skutecznym narzędziem przeobrażeń cywilizacyjnych i kulturowych poprzez ofertę przeróżnych przekazów medialnych wywołujących nieustanne zmiany norm, wartości, wzorów zachowań, poszukiwań naukowych, artystycznych i technicznych>. Media przyczyniły się do przemian pozytywnych, ale i licznych zagrożeń społecznych. Właściwe zrozumienie możliwości i roli mediów przez młodych ludzi jest bardzo ważnym zadaniem edukacyjnym, a od skuteczności tego procesu zależy efektywne wykorzystanie przekazów medialnych we wszystkich aspektach życia społecznego i kulturalnego.
Gwałtowny rozwój nowości technologicznych powodujący przeobrażanie się społeczeństwa industrialnego w społeczeństwo informacyjne stawia nowe wymogi przed systemem oświaty. Współczesna edukacja powinna przygotować ucznia do życia w tym społeczeństwie. Wzrastająca rola mediów i ich powszechność sprawiają, że zaczynają one odgrywać dominującą rolę w procesie wychowania. Wiedza o mediach, czyli edukacja medialna, powoli staje się wszechobecna na wszystkich poziomach edukacji współczesnego człowieka.
Obok tradycyjnych medialnych środków dydaktycznych pojawiły się multimedia, spośród których szczególne uznanie zdobyły encyklopedie, słowniki, leksykony, programy do nauki języków obcych itp. Atrakcyjna forma multimediów umożliwia daleko idącą indywidualizację procesu uczenia się i realizację różnych form nauczania na odległość, bez wychodzenia z domu."

Nauczyciele, przygotowując lekcje, coraz częściej sięgają po multimedialne pomoce naukowe. Swoje słowa wspomagają materiałem filmowym bądź prezentacją komputerową. Na lekcji historii nie tylko słyszymy o II wojnie światowej, ale także możemy zobaczyć film obrazujący jej przebieg; na biologii wchodzimy w głąb ciała ludzkiego - widzimy bijące serce, czy rozwijające się nowe życie; a na matematyce wszelkiego rodzaju skomplikowane wykresy przestają być dla nas nie do wyobrażenia, bo program komputerowy narysuje je za nas.

Jest to dowód na to, że media nie tylko powodują zamęt w życiu młodego człowieka, ale także ułatwiają mu rozwój i przyswajanie wiedzy. Poszerzają horyzonty myślenia o świecie i ułatwiają zrozumienie zjawisk trudnych do wytłumaczenia (lub nawet niewytłumaczalnych) za pomocą słów.

źródło:http://biblioteka.baler.pl/biblioteka/artykul-157.doc

Społeczeństwo zintegrowane

2009-03-23T01:15:00.000-07:00

Media elektroniczne zmniejszają odległości, dystanse między ludźmi. Z pewnością można nawet twierdzić, iż dzięki współczesnym technologiom, tworzy się złudzenie świata porównywalnego pod względem rozmiarów do wioski. Powszechnie znane jest przecież zdanie- świat jest globalną wioską. Czy chcemy, czy nie- media przenikają wszystkie dziedziny naszego życia, a wiadomości wysluchane w radiu, ukazują się często w tym samym momencie również w internecie i telewizji. Należy zwrócić uwagę na cechy współczesnego społeczeństwa, uczestniczącego w procesie tworzenia się tej globalnej wioski. Niezwykle ważną wartością jest integracja. Prowadzi ona do przyjaźni i współpracy, umożliwia tworzenie jedności społecznej na tle różnorodności medialnej na drodze kompromisów i dialogu. Jednocześnie niedopuszczalne jest rozumienie integracji społecznej jako unifikacji, czy burzenie indywidualności poszczególnych jednostek. Owszem- integracja prowadzi do wykształcenia pewnych wartości uniwersalnych, które powinny być powszechnie uznawane, ale też zachowuje, a nawet umacnia tożsamość rozmaitych grup etnicznych, narodowych, religijnych,kulturowych i innych. Współdziałanie tych dwóch czynników doprowadziłoby niewątpliwie do postępu kulturowego, społecznego, ekonomicznego itd.

...Doskonalenie rozwoju nauki...

2009-03-19T13:58:00.001-07:00

Cechą przyśpieszonego rozwoju cywilizacji stało się dawanie w praktyce pierwszeństwa przedmiotowemu wymiarowi życia ludzkiego przed jego wymiarem podmiotowym, mimo iż przedmiot jest jedynie odkryciem ludzkiego podmiotu, a przedmiotowość jest wynikiem określonej praktyki podmiotowej (R. Schulz).

W konsekwencji człowiek coraz częściej jest traktowany jako narzędzie produkcji na równi z całym zespołem narzędzi pracy, którymi sam się posługuje. Bez odrobiny przesady można stwierdzić, że człowiek został zdominowany przez technikę i specjalizację, uwięziony w sieci struktur i hierarchii organizacyjnej, a iluzoryczne sukcesy wskaźników ekonomicznych i statystycznych coraz bardziej go ubezwłasnowolniają. Co więcej, ulegając urokowi rewolucji materialnej, w swoich zamierzeniach i marzeniach coraz rzadziej jest inspirowany naturą czy naukami proroków, a częściej - zdobyczami techniki.

Żyjemy dziś w społeczeństwie informatycznym, choć sam fakt mnożenia się komputerów nie czyni nas społeczeństwem poinformowanym ani mądrym. Liczba komputerów bez wątpienia nie świadczy bowiem o dojrzałości społeczeństwa. Wręcz przeciwnie, dostarczenie ludziom nadmiaru informacji może stać się przyczyną braku sądu, gdyż informacja jako taka ma małą wagę w świecie ludzkich wartości.
Szansą neutralizacji najbardziej skrajnych postaw jest rozwinięcie zdrowych mechanizmów selekcyjnych, pochodzących z systemu wartości i silna wola ich realizowania.

Niektóre ćwiczenia pozwalające na doskonalenie technik nowoczesnej a zarazem szybkiej i prostej nauki:

~~ Nauka szybkiego czytania ~~
Powinniśmy korzystać z ćwiczeń, których celem jest zwiększenie szybkości czytania, a co się z tym wiąże - lepsza koncentracja, większe zrozumienie i większa ilość zapamiętanych informacji.

~~ Dieta na inteligencję ~~
Studenci i uczniowie niejednokrotnie zastanawiają się, jak w ciągu kilku dni przyswoić materiał z całego semestru albo nawet z kilku lat. Pomóc może zdrowa żywność.

~~ Technika obrazkowa ~~
Jest to technika, która działa przez przyporządkowanie różnych zagadnień do przedmiotów, osób czy też liczb. Dzięki tej regule jesteśmy w stanie kojarzyć wybrane zwroty za pomocą techniki obrazkowej.

~~ Techniki szybkiego zapamiętywania ~~
W szkole, pracy lub na uczelni większe sukcesy osiągają osoby kreatywne, które uczą się szybko i łatwo zapamiętują. Pamięć i wyobraźnię można rozwijać, na przykład stosując specjalistyczne techniki pamięciowe.

~~ Wykorzystanie technik zapamiętywania ~~
Dzięki technikom pamięciowym możesz nauczyć się szybko zapamiętywać wiadomości szkolne i akademickie. Najlepiej zacząć od podkreślenia, np. kolorowymi mazakami, najważniejszych wiadomości, a raczej "kluczowych słów".

~~ Łańcuchowa technika skojarzeń ~~
Najłatwiejszą techniką pamięci jest łańcuchowa technika skojarzeń. Polega na zapamiętaniu wyrazów w przyswojonej wcześniej kolejności, w równych odstępach czasu.

~~ Trening szybkiego zapamiętywania, czytania i koncentracji uwagi ~~
Techniki szybkiego uczenia i zapamiętywania oraz systematyczny trening sprawiają, że nauka dat, ortografii czy obcych słów przestaje sprawiać kłopoty. Możliwe stają się czytanie całych akapitów albo zapamiętywanie kolejnych 100 cyfr.

Uświadamianie przez różne kanały informacji, m.in. mass media, literaturę naukową i popularnonaukową, że doskonałą okazję do rozwijania horyzontów i wzbogacania świata wewnętrznego stwarza filozofia, uprawiana profesjonalnie, ale także dla przyjemności. Wcześnie podjęte, już w wieku przedszkolnym, oswajanie z filozofią może dostarczyć młodej generacji nowych zasobów sił psychicznych odpierających skutecznie zagrożenia zewnętrzne.

Niestety, żaden stopień doskonalenia społecznej kontroli rozwoju nauki nie jest skuteczny i nie oznacza zapewnienia przetrwania naszej cywilizacji. Mówiąc przenośnie, nasza cywilizacja naukowo-techniczna nie ma polisy ubezpieczeniowej. Żadne kryteria gwarancji nie mają też gatunkowej ważności.

Można wyrazić obawę, iż nieuzasadniony entuzjazm dla zaprogramowanych maszyn i sukcesów materialnych stanie się w najbliższej przyszłości źródłem wątpliwych norm i wartościujących sądów. Niepokoić może również inne zjawisko, nieproporcjonalnego rozwoju dyspozycji ludzkich, które antycypował m.in. K. Mannheim. Osiągnięcia techniki i wzrost intelektualny człowieka zdecydowanie wyprzedziły rozwój jego sil moralnych i istotę rozumienia porządku społecznego. Istota człowieka, tzn. jego struktura moralna, pozostała na poziomie infantylizmu.

Untitled

2009-03-19T04:51:00.001-07:00

"Człowiek, nowe media, edukacja."

Co powiecie na to, aby ten post był na temat czy nowe media są przydatne w edukacji i szeroko rozumianym życiu człowieka? Przyjmijmy zatem hipotezę, że tak, ale dlaczego?

Nowe media pomagają człowiekowi w edukacji, o ile korzysta się z nich z głową. bo wiadomo, że wszystko może zaszkodzić.

Hmm niewątpliwie są przydatne, tylko czy korzysta się z nich w należyty sposób...?

Mowe media stwarzają przede wszystkim możliwość dostępu do informacji. Ma to z pewnością ogromne znaczenie zarówno w edukacji jak i w życiu każdego człowieka. Skutki rozprzestrzeniania się informacji moga być pozytywne, ale i negatywne. Zobaczmy jak ta sprawa dotyczyć będzie edukacji szkolnej. Po pierwsze uczniowie mają szeroki dostęp do wiedzy, zatem uzyskanie przydatnych informacji dzięki nowym mediom nie stanowi dla nich trudności, ponadto nie jest czasochłonne i nie wymaga długich wizyt w bibliotece i wertowania książek (że o czytaniu nie wspomnę). Kryje się tu jednak poważne niebezpieczeństwo. Informacje w internecie mogą być zamieszczane przez wszystkich. Powoduje to małą rzetelność wielu informacji i mozliwość natrafienia na wiedomości fałszywe. Oprócz tego wielu "wychowanych na nowych mediach" uczniów nie korzysta z książek i bibliotek. być może w przyszłośći dzieci nie będą wiedziały jak wygląda książka i biblioteka. A jeśli zabraknie komputerów, co wtedy?

Moim zdaniem to bardzo sporny temat. Z jednej strony nowe media niewatpliwie umozliwiają rozwój komputeryzacji, aczkolwiek z drugiej- zajmują miejsce człowieka i jego wyobraźni, człowiek stopniowo staje się zbędny i wraz z rozwojem technologii, cofa swój własny rozwój.

Nie oszukujmy się,jesteśmy pokoleniem komputerów...kto z nas aby znaleźć jakieś informacje sięga po książki, skoro jest "wikipedia" ... Smutne, ale prawdziwe...

Zawsze można porównywać informacje zawarte w książkach z tymi w internecie. jednak znalezienie informacji w komputerze zajmuje nam znacznie mniej czasu. bo komu chciałoby się wyjść do biblioteki itd.. To niestety prawda i chyba jesteśmy skazani na taką,a nie inna drogę ewoluowania.

Ilu z nas przed sprawdzianami,kolokiwami czy egzaminami siedzi przed komputerem i szuka w internecie potrzebnych informacji... zapewne wielu.

na pewno jest to wygodniejsza forma nauki,ale czy skuteczniejsza? Tak,ale tylko dlatego,ze wszyscy inni tak robią i zmusza nas do tego współczesny pęd życia.

Napewno szybsza i wygodniejsza, ale nie zawsze najlepsza... Trzeba pamiętać: Wszystko jest dla ludzi ale trzeba znać umiar! Ale dzisiejsze społeczeństwo nie zna umiaru chyba...:/ już teraz dzieci od najmłodszych lat siedzą całe godziny przed komputerami, daje to nadzieje na to, że z czasem będzie lepiej?Hmm.. a co do "współczesnego pędu życia"- nawet żyjąć w ciągłym biegu musimy czasem "przystopować"..

No dobra, tylko tak narzekamy ale spójrzmy na to z innej strony, o wiele łatwiej jest przygotować jakiś referat na podstawie informacji w internecie,czy nawet telewizja, która dostarcza nam wielu informacji. Bez niej nie mielibyśmy pojęcia co dzieje się teraz na dalekim wschodzie... Ja to mam pomysł taki: zabrać komputery wszytskim dzieciakom poniżej lat 18!!!

ZERO KOMPUTRÓW I TELEWIZORÓW W POKOJACH DZIECI :D I nauczyć rodziców czytać^^bo oni też zamiast dziecku pomóc w lekcjach odsyłają zdaniem"a po co ja Ci kupiłem komputer?!"

No dobra gry i godziny spędzone przed monitorem są zmorą rodziców, ale przeciez juz w gimnazjum gdzie dzieci maja 14/15 lat muszą robić prace domowe,referaty itp... a "muszę zrobić referat" jest swietną wymówką zeby posiedzieć trochę przed kompem i pograć w jakaś strategówkę:) Ja to sie bardzo bulwersuję gdy mówimy o nadgodzinach spędzanych przy komputerach przez dziaciaki. Sama niejednokrotnie umoralniam rodziców,ze nie stawiaja mojej młodszej siostrze jakiegos limitu spędzanych godzin.

Komputer i TV jak alkohol- można się uzależnić^^ dlatego trzeba odpowiednio korzystać...

Ja tam nie myśle że to takie meeeegaaaaaaa złe itd. ale powinno być jedynie dodatkiem do życia a nie całym żeciem to jest fakt.Ale tak nie jest i dlatego jest meeeega złe! Widzieliście słownictwo współczesnych "dzieci neostrady?" Rosnie nam analfabetyzm!

Przecież takie pisanie przez" sh" i innymi umyślnymi błędami z czasem po prostu wchodzi w nawyk.

Podsumowując, chyba jednak dość krytycznie podchodzimy do nowoczesności... zauważamy wiele negatywnych skutków związanych z wykorzystywaniem nowych mediów. Myślimy jednak, że problem nie leży w nowych mediach, które niewątpliwie same w sobie sa pożyteczne i postępowe, ale poza nimi tzn. w nas, a konkretnie w naszym korzystaniu ze wszystkich cudowności, do których mamy dzięki nim dostęp.

popkultura a dzieci i młodzież

2009-03-19T04:46:00.001-07:00

Media w dzisiejszych czasach są powszechnie obecne w życiu człowieka. Szczególnie jeżeli dotyczy to dzieci i młodzieży. Ich wpływ na zachowanie, postępowanie i sposób postrzegania świata jest tak duży, że rodzice zaczynają tracić kontrolę nad tym, co robią ich dzieci. Media często nie pozwalają im racjonalnie myśleć. Niektóre z nich zawierają treści, które nie powinny być dostępne dla dzieci, jednak dzieci do nich docierają. Przykładem mogą być gry komputerowe, które propagują przemoc. Są one niby dostępne dla osób od 18 lat, jednak młodsze dzieci również z nich korzystają. Między innymi dzięki rodzicom, którzy nie zdają sobie sprawy z tego, w co ich dzieci grają i ile czasu spędzają przed monitorem...

Nie zapominajmy jednak o tym, że gry komputerowe mogą mieć pozytywny wpływ na rozwój dzieci np. rozwijanie wyobraźni. Ważne jest, aby rodzice mieli większą kontrolę nad tym co robią ich pociechy.

<-------- Ten obrazek pokazuje jak dzieci są zaabsorbowane grą na komputerze !!!!!

<----------------- a może dzieci powinny spędzać czas tak?

Media to nie tylko "zła strona mocy". Poza negatywnym wpływem mediów na zachowanie dzieci są one im także pomocne w nauce. Dostarczają wielu potrzebnych informacji z otaczającego nas świata, uczą wielu rzeczy. Dzięki mediom możemy wiedzieć prawie wszystko o świecie i o historii. O ile łatwiej jest w dzisiejszych czasach dotrzeć do informacji czy przeszukać archiwa, siedząc wygodnie przed komputerem. Nawet w "klasycznych" bibliotekach wykorzystuje się systemy informatyczne do łatwiejszego księgowania danych, które potem pozwalają nam dotrzec do interesujących nas informacji. Dzięki temu chetniej chłoniemy wiedzę, bo jest łatwiej dostepna i jej wyszukiwanie nie jest tak czasochłonne jak kiedyś.

Untitled

2009-03-19T04:40:00.001-07:00

EDUKACJA A MEDIA.

Dzisiejsza rzeczywistość stawia nas przed niewidzialnym typem środowisko wychowawczego. Mamy na myśli świat mediów, który kształtuje w dużej mierze jednostki społeczne.

Telewizja, komputer, video, internet, radio, gazety, tworzą niewidzialne wpływy, w które uwikłany jest współczesny człowiek. Zasypywany różnymi informacjami nie jest w stanie ich rejestrować, porządkować i wartościować. Media dostarczają określony pogląd rzeczywistości, wartości, model życia.

Wiele diagnoz socjologicznych i pedagogicznych pokazuje, że jednym z najsilniejszych czynników kształtujących podstawy, poglądy i system wartości dzieci są właśnie media. W obszarze tym zwróćmy szczegolną uwagę na szkodliwe efekty działania mediów.

Dzieci nie zawsze naśladują wyłącznie dobrych, pozytywnych bohaterów z bajek, komiksów, ale również i czarne charaktery. Tym samym uczą się jak popełniać przestępstwa i przejmują złe wartości moralne.

Telewizja może prowadzić do powiększenia się bierności, nieuspołecznieniania, braku twórczości. Nadmierne oglądanie telewizji przez małe dzieci zaburza rozwój mowy i zaburza wyobraźnię. Telewizja narusza więzi rodzinne i komunikację między członkami rodziny. Dziecko współczesne staje się niewolnikiem mediów. Medium to coś, co przenosi informacje pomiędzy nadawcą a odbiorcą. Jeżeli media przekazują informacje służące kształceniu ,wówczas zyskują miano mediów edukacyjnych. Media to są przedmioty, materiały, urządzenia przekazujące odbiorcom określone informacje ,komunikaty , poprzez słowa, dźwięki i obrazy, a także umożliwiające im wykonywanie określonych czynności intelektualnych i manualnych . Edukacja obejmuje zasięgiem ogół procesów , form, metod i środków działania ,których celem jest zmienianie i kształcenie ludzi ,przede wszystkim dzieci i młodzieży, stosownie do przyjętych w danym społeczeństwie celów edukacyjnych.
Wzrastająca rola mediów w szeroko pojętej edukacji ,a zwłaszcza ich oddziaływanie na kształtowanie postaw i edukację dzieci młodzieży zrodziły potrzebę budowania specjalnej nauki zajmującej się różnorodnymi pedagogicznymi aspektami mediów. Tematyką tą zajmuje się pedagogika mediów lub pedagogika medialna.
Powstaje więc pytanie: Jakie programy powinno oglądać dziecko? Uważam, że przede wszystkim dziecko powinno oglądać programy przeznaczone tylko dla niego począwszy od od dobranocek poprzez programy przyrodnicze, historyczne i geograficzne. Oczywiście wszytko zależy od rozwoju i wieku dziecka. Wiek określa przydatność programów ale także z wieku mogą wynikać zagrożenia dla młodziutkiego telewidza.

Istotnym elementem jest fakt, iż rodzic musi wiedzieć co jego pociecha ogląda. Musi być zorientowany, czy ogląda rzecz mu dostępną, bo jeśli telewizja ma być sojusznikiem w wychowaniu i edukacji, to trzeba uczyć korzystać jej jako wzoru, argumentu, tematu rozmowy.
Telewizja prezentuje różne gatunki sztuki: teatr, film, .recitale, relacjonuje sport. W żadnym jednak wypadku ich nie zastępuje. Jeśli to tylko możliwe, dziecko, powinno chodzić do kina i teatru. Przecież czymś innym jest oglądanie w domowym fotelu a czymś innym kontakt z aktorem teatrze czy film na dużym ekranie. Realny kontakt z aktorem przede wszytkim wzbogaca dziecko emocjonalnie, uczy przeżywać smutek, radość razem z bohaterem sztuki teatralnej. Film bezpośrednio nie dostarcza takich emocji, dziecko bardziej interesuje przekaz wizualny a nie treść.

Dzisiajsza dydaktyka i technologia kształcenia wykorzystują media jako istotny element nauki. Można stwierdzić żę media wpływają na rozwój dziecka poprzez trzy funkcje jakie pełnią w edukacji:
- funkcja poznawczo-kształcąca polega na tym, że media rozszerzają pole poznawcze uczących się przez udostępnieni im całej, rozległej rzeczywistości, rozwijając jednocześnie ich procesy percepcyjne, intelektualne i wykonawcze. Dziecko za pomocą mediów może oglądać np. autentyczne organizmy afrykańskie w ich naturalnym środowisku czy fragment rzeczywistości, które są niedostępne bezpośredniej obserwacji, gdyż w swej naturalnej postaci są zbyt małe lub zbyt duże;
- funkcja emocjonalno-motywacyjna jest silnie związana z funkcją poznawczo-kształcącą. Media dydaktyczne nie tylko wywołują silne przeżycia intelektualne, ale również wzruszenia, przeżycia emocjonalno-ekspresyjne, przez co rozbudzają zaangażowanie, zaciekawienie i zainteresowanie materiałem nauczania. Między emocjami a motywacją istnieje ścisły związek. Dlatego media, oddziałując na sferę emocjonalną człowieka, tym samym uruchamiają u niego określone procesy motywacyjne. Uczenie się bez należytych emocji i motywacji jest nieefektywne;
- funkcja interkomunikacyjna polega na tym, że niektóre media, np. oparte na technice komputerowej, rozwijane na bazie komputera, nie tylko przekazują komunikaty, ale również umożliwiają wzajemne komunikowanie się, prowadzenie dialogu, co dotychczas było atrybutem jedynie ludzi.
Podsumowując telewizja dostarzca wielu pożytecznych informacji a więc nie należy dziecku zabraniać oglądania ciekawych programów. Należy jednak pamiętać o dozowaniu informacji, kontrolowaniu jakie programy ogląda nasza pociecha i ile czasu spędza przed środkami przekazu.

Costam costam :)

2009-03-19T03:03:00.001-07:00

No to czas na posta.
Człowiek, nowe media, edukacja... Najwięcej można napisac o człowieku, więc chyba warto kontynuować ten temat. Bo dlaczego mówic o człowieku w kontekście maszynek jakimi sa komputery? Czy to teraz jest wszystko co dla nas najwazniejsze? A to, że pada śnieg, a czekamy od kilku tygodni na wiosnę? Albo, że podobno koniec świata ma być w grudniu 2012 roku? Swoją drogą, o Końcu Świata wiem z onetu... No ładnie, okazuje się, że jestem niewolnica tych nieszczęsnych nowych mediów :P Ale nie ma innej opcji, udowodnię Wam wszystkim kiedyś, że media wcale nie są nam potrzebne. Wszystkie to udowodnimy ;) I nie straszna nam zima za oknem! Edukacja jest nam być może nieco bardziej potrzebna... Ale najpotrzebniejszy z tego wszystkiego jest człowiek. Koniec kropka.

Edukacja a kultura popularna

2009-03-18T15:17:00.001-07:00

Zauważyłam w otaczającym nas świecie, że kultura popularna ma bardzo duży wpływ na edukację, ale nie tylko na nią. Kształtuje ona naszą tożsamośc, niszczy bycie sobą, ponieważ narzuca pewne normy i wartości, które ludzie ślepo odbierają i uznają za własne, gdyż robią tak wszyscy. Ma ona także wpływ na religię i inne ważne aspekty naszego życia.

Następuje globalizacja wszystkiego. Nastolatek, który ulega takiej globalizacji jest taki jak inny. Ogląda MTV, słucha zachodniej muzyki pop, jeździ na deskorolce i pije Coca-Colę. W końcu wszyscy mają podobny styl życia i podobną tożsamośc. Brak im oryginalności i swojego zdania. Kultura popularna, a w szczególności właśnie media pokazują nam uparcie jak mamy życ. W ten sposób zacierają się różnice między nami, między naszymi tradycjami i naszymi kulturami.

Edukacja też traci na swojej wartosci, gdyż wszystko, co nam jest potrzebne możemy znaleźc m.in. w Internecie. Przez to stajemy się bardziej leniwi i częściej idziemy na łatwiznę. Media kształtują naszą wiedzę i opinie na dane tematy.

Mają też oczywiście pozytywne znaczenie dla edukacji. Tworzą nową przestrzeń edukacyjną. Możemy chłonąc więcej wiedzy w łatwiejszy sposób, bo mamy do niej lepszy dostęp.

Media bardzo oddziałowują na nasze gusta. Najbardziej można to zauważyc na przykładzie kształtowania gustów muzycznych młodego pokolenia.

Edukacja zatem ma bardzo odpowiedzialne zadanie. Powinna uświadamiac o mechanizmach mediów. O ich narzucaniu pewnych norm i promowaniu pewnych stylów, ponieważ niestety media promują to, co się dobrze sprzedaje. Głównie skandale, agresję, bunty i inne negatywne zjawiska. Nie wpływa to pozytywnie na edukację.

Musimy dbac o to, by nie zatracic siebie i swojej tożsamości.

Edukacja a popkultura

2009-03-18T15:08:00.000-07:00

Edukacja a kultura popularna

Czymże jest edukacja? Co to kultura popularna? I jak te dwie rzeczy łączą się ze sobą?

Na te pytania spróbujemy odpowiedzieć. Zatem należą się wyjaśnienia. Na początek kilka suchych definicji. Jak się dowiadujemy na jednym z wykładów: „edukacja obejmuje wszystkie procesy, które mają pedagogiczne znaczenie, czyli kształcenie i wychowanie”. Kształcenie możemy podzielić na dwa procesy: uczenie się i nauczanie. Z tym elementem edukacji najczęściej spotykamy się w szkole. Natomiast wychowanie rozwija postawy, zachowania. Dotyczy sfery moralnej. Od najmłodszych lat rodzice wskazują swoim dzieciom postawy godne naśladowania. Pokazują drogi kroczenia aby dotrzeć do obranego celu. Należy także pamiętać ze szkoła również wychowuje. Dziecko przebywa około polowy dnia w szkole wiec ulega wpływom nauczycieli i innych dzieci. Wychowanie i kształcenia nigdy nie występują osobno. Proces interakcyjny.

Teraz zajmijmy się kulturą popularną. Jak czytamy w internecie: „Kultura masowa (kultura popularna, popkultura) to ogół jednolitych form masowego uczestnictwa kulturalnego, jednolitych wytworów kultury, użytkowanych współcześnie przez wielkie, zróżnicowane masy odbiorców; w węższym znaczeniu określenie odnoszące się zwłaszcza do treści przekazywanych i odbieranych przez środki masowego przekazu. Pojęcie kultury masowej ma często odcień pejoratywny, zwłaszcza w pracach krytyków tzw. społeczeństwa masowego, którzy zarzucają jej obniżanie gustów estetycznych i deprecjonowanie wartości moralnych, mieszanie poziomów i gatunków artystycznych, dawanie pierwszeństwa rozrywce kosztem wartościowych treści ideowych i oświatowych; kultura masowa ma również swoich obrońców, którzy wykazują, iż odgrywa ona pozytywną rolę dzięki temu, że dociera do środowisk, których uczestnictwo w tzw. kulturze wyższej jest nieosiągalne.”( Źródło: Złota encyklopedia PWN).

Ze względu na ogromna liczbę odbiorców popkultura ulega koncepcji „wspólnego mianownika”, czyli wszystkie wartości przekazywane są w jak najprostszej formie, języku, aby wszyscy mogli zrozumieć daną treść. Przykładem są filmy wyprodukowane w Hollywood. Twórcy tych filmów rozpoczynają produkcje z myślą aby dotrzeć do jak największej liczby widzów dlatego używają takich środków przekazu aby film ukazał się nie tylko w Ameryce ale także poza granicami kraju.

Wytworami kultury masowej, jak sama nazwa wskazuje są „rzeczy” popularne, czyli: gazety, komiksy, gry komputerowe, filmy, reklamy, piosenki, audycje telewizyjne i radiowe, itp., itd.

Spróbujmy teraz odpowiedzieć na pytanie postawione na początku. Sprecyzujmy pytanie. Na przykład, czy telewizja kształci? Czy komiksy wpływają na świat postrzegany przez dziecko? Czy gry komputerowe uczą? Jest wiele programów telewizyjnych, które mogą dać dziecku wiele nowych i ciekawych wiadomości, które mogą rozwijać wyobraźnie dziecka. Tak samo komiksy, jednak trzeba pamiętać „ co za dużo to nie zdrowo”. Wszystko jest dla ludzi jednak trzeba znać umiar.

Odpowiedzi na te pytania każdy musi udzielić sobie sam – szczególnie rodzice. Według mnie rodzice powinni uważać co oglądają i w co grają ich pociechy. Telewizja może zniekształcić obraz realnego świata. Dzieci ulegają wielu wpływom. Dlatego tak ważne jest wychowanie aby pokazać obraz godny naśladowania. Na tym kończę swoje luźne refleksje.

M-learning

2009-03-18T10:53:00.000-07:00

Mobilne nauczanie (mobile learning) oznacza nauczanie polegające na kształceniu przy wykorzystaniu urządzeń przenośnych takich jak np.: telefony komórkowe lub urządzenia PDA.
Skrót PDA (Personal Digital Assistant) to nazwa wszystkich systemów posiadających zarazem cechy telefonu komórkowego, jak i komputera osobistego (np. palmtop).
M-learning wyznacza stopniowo zupełnie nową drogę w nauczaniu. Jego charakterystyczną cechą jest bezprzewodowość stosowanych urządzeń. Materiał nauczania w m-learningu podany jest na ogół w formie syntetycznej, która umożliwia efektywne uczenie się nawet przy małej ilości czasu. Metoda ta pozwala także na uczenie się na bieżąco.
Jednakże ze względu na ograniczenia wynikające przede wszystkim z możliwości prezentacyjnych oraz przepustowości sieci bezprzewodowych mobilne nauczanie na większą skalę wykorzystywane jest przede wszystkim w szkoleniach korporacyjnych. W opinii fachowców cały czas mamy do czynienia z dość prymitywnymi początkami tej techniki. Jednak wszystko wskazuje na to, że gdy tylko problem powiązania zdalnego nauczania z bezprzewodową komunikacją zostanie rozwiązany, umożliwi to nieprzerwany dostęp do materiałów naukowych w każdej sytuacji, jak np. podczas wypoczynku czy w podróży.